مدارس و چالشهاي
حضوري و غيرحضوري
و از همه مهمتر كافي است در گوشهاي از كشور خبري شنيده شود كه معلم يا دانشآموزي به دليل گرفتاري به كرونا فوت كرده است آيا ميشود به ساير افراد گفت كه به اين خبر بيتوجه باشند و احساس نگراني نكنند؟! خلاصه اينكه حضوري شدن كلاسهاي درس با چالشهاي بسيار جدي روبهرو است و حتي اگر همه چيز به حالت عادي برگردد سازگار كردن دانشآموزاني كه دو سال است از فضا و مقررات مدرسه دور بودند به اين سادگي نيست و كلي زمان خواهد برد تا از نظر پوشش و آرايش با اين سختگيريهايي كه صورت ميگيرد دانشآموزان را متقاعد كرد كه به عرف مدرسه تن بدهند. به نظر ميرسد قبل از كشاندن دانشآموزان به مدارس يك دوره لازم است تا مديران و پرسنل مدارس و معلمان و مربيان و والدين آمادگي انجام اين كار مهم و گسترده را داشته باشند و نخستين مرحله آمادگي پذيرش ذهني و رواني است كه اگر يك ارزيابي صورت گيرد مشخص خواهد شد كه اين آمادگي تا حد زيادي وجود ندارد لذا بعيد به نظر ميرسد بشود كلاسهاي حضوري را بدون چالش برگزار نمود و شايد تبعات اين دوگانگيها و سردرگميها بسيار بيشتر از اين باشد كه كلاسها فقط غيرحضوري باشد ضمن اينكه براي كل كشور و نزديك به يكصد و ده هزار مدرسه نميشود يك نسخه پيچيد.