ليست نهايي تيم ملي اميد ايران براي حضور مقتدرانه در جام ملتهاي آسيا كه از امروز چهارشنبه آغاز ميشود، اعلام شد. شاگردان اميد روانخواه در يكي از سختترين گروههاي مسابقات يعني گروه C بايد به مصاف قدرتهايي چون كرهجنوبي و ازبكستان و لبنان بروند. ايران امروز از ساعت 30: 15 به وقت تهران در نخستين بازي با كرهجنوبي ديدار ميكند.
اين رقابتها نهتنها براي كسب عنوان قهرماني قاره كه رقابت براي صعود به المپيك است؛ هدفي كه سالهاست براي فوتبال ايران به يك آرزو تبديل شده است. با توجه به اهميت اين دوره، نگاهها به كادر فني و بازيكنان دوخته شده است. براي بررسي شانسهاي تيم و ارزيابي تركيب اعلام شده با فرزاد آشوبي، پيشكسوت فوتبال ايران به گفتوگو نشستيم. آشوبي در شرايط فعلي چندان اميدوار نيست كه اين طلسم شكسته شود! اما بايد ديد آيا اين نسل جوان ميتواند انتظارات را برآورده كرده و جواز حضور در المپيك را به دست آورد يا خير.
نظر شما درباره نفرات دعوت شده به تيم ملي اميد چيست؟
اسامي كه نام برديد همگي جزو بازيكنان مستعد و باكيفيت فوتبال ما هستند. بهويژه اينكه بعضيهايشان سالهاست بهرغم جواني در ليگ برتر توپ ميزنند و سطح كيفي خوبي را از خودشان نشان دادهاند. به نظرم نفرات، نفرات خيلي خوبي هستند منتها اينكه آنجا چه نتايجي رقم بخورد و به چه شكل عمل شود يك مقداري محل ترديد است! آن هم نه به واسطه اينكه بازيكنان يا گروه فنيشان دچار نواقص بزرگي هستند بلكه به اين دليل كه سالهاست در مبحث ساخت و پرورش بازيكنان غفلت و بيتوجهي كرديم و مدام فاصله فوتبالمان را با فوتبال آسيا زياد كرديم، نميگويم فاصله با جهان چون چندين سال نوري با فوتبال دنيا فاصله داريم! حالا بايد صبور باشيم تا ببينيم در اين گروه سطح بالا برخلاف سالهاي قبل اين طلسم ميشكند كه اميدواريم رخ بدهد اما كارمان بسيار سخت است.
روند آمادهسازي تيم ملي اميد را چطور ديديد؟
به هيچ عنوان خوب نبود. ما اگر نگاهمان صعود به المپيك بود بايد از مدتها قبل و از مسابقات قبلي آمادگي خودمان را براي اين موضوع نشان ميداديم. حالا انجام بازي تداركاتي يا برگزاري اردوها. اما اينكه شش ماه يا يك سال قبل از مسابقات به ياد تيم اميد ميافتيم و تازه دست به انتخاب مربي ميزنيم و بعدش ميخواهيم استارت بزنيم خودش گوياي وضعيت آشفته و بيبرنامگي است كه متاسفانه وجود دارد.
به نظر شما بچهها به قدري باتجربه هستند تا كمبود بازيهاي تداركاتي به شكلي جبران شود؟
بايد واقعبين باشيم! بازيكناني كه نهايت چهار يا پنج اردو در كنار هم قرار ميگيرند با چند بازي دوستانه اصلا كافي نيست تا در مسابقاتي آماده شويد كه تمام آسيا با نگرشي خاص و برنامهريزي درست و تعداد بازي زيادي آماده آن ميشوند. واقعيت اين است كه ما روي كاغذ در همين ابتدا به لحاظ مدل آمادهسازي و نگرشي كاملا عقب هستيم. حداقل از رقبا و مدعيان اصلي عقب هستيم. البته گروهي از بازيكنان داريم كه مستعد هستند و تنها مبحث اميدواركننده ما همين است. از لحاظ شكل كاري كه اميدي وجود ندارد. به لحاظ داشتن بازيكن با استعداد و گروه فني كه كيفيت خوبي دارند، ميتوانيم اميدوار باشيم كه اتفاقات تاكيد ميكنم اتفاقات ما را به موفقيت برساند نه برنامهريزي!
درباره بقيه هم گروهيهاي ايران يعني كرهجنوبي و ازبكستان و لبنان چه نظري داريد؟
خب كاملا مشخص است چقدر كارمان سخت است. كرهجنوبي كه مدعي سنتي و اصلي است براي قهرماني و ازبكستاني كه سالهاست به واسطه برنامهريزي و سرمايهگذاري منطقي و اصولي تبديل به قطب جديد آسيا شده است. البته لبنان را هم نميتوانيم ناديده بگيريم هرچند به لحاظ واقعيت فوتبالي كماكان مسير طولاني براي رسيدن به فوتبال ما دارند اما به غير از مسائل فني، مسائلي مثل آمادهسازي و نگرش و دانشي كه به فوتبالشان تزريق كردهاند، ميتواند فرآيند رشد آنها را تسريع كرده باشد. در نهايت به نظرم كره و ازبکستان رقيبان اصلي ما در اين گروه هستند.
اميدهاي ما اول بايد با كرهجنوبی بازي كنند و بعد با ازبكستان و بعد با لبنان. ترتيب بازيها را چطور ارزيابي ميكنيد؟
اين هم كار را خيلي سخت ميكند. اگر در بازي ابتدايي با لبنان بود و با يك تجربه در اين تورنمنت به مصاف رقباي اصلي ميرفتيم، اتفاق بهتري بود. اما در نهايت قرعه است و كارياش هم نميشود كرد و فقط بايد اميدوار باشيم كه تيممان بهترين عملكرد را در اين تورنمنت به نمايش بگذارد چون واقعا گروه خوبي هستند و بخش بزرگي از اين بازيكنان را مستقيم يا غيرمستقيم شناخت دارم اما نسلهاي گذشتهمان هم فوقالعاده بودند اما در نهايت با مربي ايراني و نه خارجي نتوانستيم موفق باشيم. اميدوارم اين بار با اميد روانخواه اين اتفاق رقم بخورد و ما بعد از بيشتر از نيم قرن به المپيك بپرسيم.
فكر ميكنيد روانخواه به لحاظ فني توانايي شكستن اين طلسم را دارد؟
در بخش قبلي صحبتهايم عرض كردم نه با مربي خارجي و نه داخلي، نتوانستيم بيش از نيم قرن به المپيك برسيم. اميدوارم اين اتفاق با روانخواه رقم بخورد اما باز هم برميگرديم به اشكالات ساختاري كه زمان زيادي را از دست داديم. زمانی كه ميتوانست براي سرمربي يك آپشن قوي باشد و شرايط ويژه ايجاد كند اما رسيديم به زمان مسابقات كه ديگر اقدام فدراسيون دير بود. اميدوارم اين نسل و اين مربي جوان بابت اين تصميمات غيرمناسب متضرر نشود.
سوال آخر درباره ليگ است. آيا توانسته پشتوانهسازي خوبي براي اميدها داشته باشد؟
واقعيت اينكه در اين فصل به ويژه نمود بهتري داشته است و رويكرد باشگاهها و مربيان به استفاده از بازيكنان جوان شكل بهتري داشته هرچند معتقدم بيش از اين ميتواند اين اتفاق رقم بخورد و اين مسير طي شود. در كل قابل اعتنا و توجه است.