رئال سوسيداد چطور تاريخ خود را بازنويسي كرد؟
مهر و موم تاريخ با يك مهار و يك بوسه
رئال سوسيداد پس از درخشش «ماررو» در ضربات پنالتي و شكست اتلتيكو، جام حذفي اسپانيا (كوپا دلري) را بالاي سر برد.
به گزارش روزنامه اعتماد، تاريخ، صاحب يك جفت قهرمان غيرمنتظره شد. اوناي ماررو، دروازهبان ذخيره ۲۴ ساله كه متولد سنسباستين و پرورشيافته رئال سوسيداد است، دو ضربه پنالتي را در ضيافت پنالتيها از الكس سورلوث و خوليان آلوارز مهار كرد تا باشگاه دوران كودكياش را در موقعيت تنها يك ضربه تا پيروزي قرار بدهد؛ آن هم در شبي كه كاپيتانش آن را «شبِ زندگيشان» ناميده بود.
سپس او پابلو مارين را در آغوش كشيد؛ توپجمعكن سابقي كه حالا با تمام آرزوهاي تيم روي شانههايش به سمت او قدم ميزد. ماررو گونه او را بوسيد و از همتيمياش خواست كه آنها را از خط پايان عبور بدهد. پس مارين ۲۲ ساله كه به عنوان بازيكن تعويضي وارد زمين شده بود، دقيقا همين كار را انجام داد؛ او پشت توپ ايستاد و با شكست دادن اتلتيكو مادريد از روي نقطه پنالتي، تنها چهارمين قهرماني كوپا دلري را در تاريخ باشگاه «لا رئال» به ارمغان آورد.
آخرين باري كه آنها در سال ۲۰۲۱ قهرمان شده بودند، كار به يك پنالتي كشيد. اينبار اما شش پنالتي لازم بود؛ ميكل اويارزابال، همانطور كه آن زمان انجام داده بود، يك گل در جريان ۹۰ دقيقه (در مسير تساوي ۲-۲) به ثمر رساند و چهار نفر ديگر نيز در ضربات پنالتي موفق عمل كردند. آن زمان، رئال سوسيداد جام را در يك ورزشگاه خالي بالاي سر برده بود و نميتوانست از اين حس كه «چيزي كم است» فرار كند. حالا بالاخره آنها اين كار را در حضور هزاران هوادار در سويل انجام دادند؛ هواداراني كه آنجا بودند تا براي اولينبار در ۳۸ سال گذشته، شاهد بالاي سر رفتن يك جام باشند.
چه لحظهاي بود براي مارين، براي ماررو - كه پيش از اين هم در تساوي ۲-۲ مرحله يكشانزدهم قهرمان ضربات پنالتي شده بود و اينجا هم قبل از تمام ضربات به اين سو و آن سو ميپريد - و براي همه آنها بهويژه براي مربيشان، پلگرينو ماتارازو. مردي از شهرستان برگن در نيوجرسي، با مدرك رياضيات كاربردي از دانشگاه كلمبيا كه چهار ماه پيش هدايت لا رئال را بر عهده گرفت، تيمي را كه در خطر سقوط بود، احيا كرد و حالا نيمهشب در سويل ايستاده بود و جام را به سمت آسمان ميگرفت. او كه آن زمان ناشناخته بود، اكنون نميتوانست بيش از اين در سنسباستين محبوب باشد. او گفت: «اين مايه خوشحالي است كه ميتوانيم براي اين همه آدم شادي بياوريم.»
همه اينها در شبي طولاني با چهار گل رخ داد، از جمله سريعترين گل تاريخ اين رقابتها و اين كار به دشوارترين شكل ممكن انجام شد. اما براي رئال سوسيداد، اين پايان بينقصي بود؛ مسير جامي كه شامل سه دربي و دو ضيافت پنالتي بود، دقيقا همانطور كه آرزو داشتند به پايان رسيد. ماررو گفت: «من در عنصر وجودي خودم (در اوج) بودم. هنوز متوجه نيستم چه اتفاقي اينجا افتاده است.»
بياييد از ابتدا شروع كنيم. از همان نقطه شروع. ۱۳ سال از آخرين باري كه اتلتيكو در فينال جام حذفي حضور داشت، ميگذشت و ۱۳ ثانيه طول كشيد تا آنها عقب بيفتند. رئال سوسيداد از لحظه شروع بازي توپ را به عقب براي ماررو فرستاد و او يك بلند به جلوي زمين فرستاد؛ سلسلهاي از اشتباهات منجر به لحظهاي شد كه هيچ كس نميتوانست تصورش را بكند. ناهوئل مولينا بدون حركت تماشا كرد كه توپ از بالاي سرش عبور كرد. جوليانو سيمئونه مغلوب پرش توپ شد. مارك پوبيل واكنشي نشان نداد. ماتئو روگري در نبرد هوايي شكست خورد و زماني كه سانتر گونسالو گِدِش با ضربه سر آندر بارنتكسا همراه شد، خوان موسو در واكنش كمي كند بود و توپ وارد دروازه شد.
اتلتيكو خيلي زود بازي را مساوي كرد؛ زماني كه آنتوان گريزمان به داخل نفوذ كرد و خوليان آلوارز اجازه داد توپ از بين پاهايش بگذرد تا به آدمولا لوكمن برسد. اما اتلتيكو در تقلا بود و لا رئال پيش از پايان نيمه اول دوباره پيش افتاد؛ زماني كه موسو براي دفع يك ضربه آزاد خيلي دير رسيد و به جاي توپ، با مشت به گدش ضربه زد. از روي نقطه پنالتي، اويارزابال - كاپيتان رئال سوسيداد كه 5 سال پيش در همين ورزشگاه خالي تنها گل بازي منجر به قهرماني را زده بود - آرامترين مرد ورزشگاه لاكارتوخا بود و ضربه پنالتي را به گل تبديل كرد. اين ششمين فينال او بود؛ او در تمام آنها گلزني كرده است.
پس از آن، اتلتيكو مالكيت توپ را در اختيار داشت، اما موقعيت چنداني ايجاد نكرد تا اينكه سرانجام خوليان آلوارز ۶ دقيقه مانده به پايان، مقاومت حريف را شكست. او با اجازه دادن به حركت توپ از مقابل بدنش و خارج كردن مدافعان از جريان بازي، با ضربهاي تمامكننده و فوقالعاده توپ را از كنار دست ماررو عبور داد.
شيب زمين (به سود اتلتيكو) زياد شد، شتاب تيم افزايش يافت و همه چيز در حال تندتر شدن بود، اما اتلتيكو به شكلي عجيب برنده نشد. الكس بائنا پاس ماركوس يورنته را از فاصله چهار متري به بالاي تير دروازه فرستاد، ضربه سر سورلوث با فاصلهاي اندك به بيرون رفت و سپس جاني كاردوسو نفوذ كرد كه ماررو با كف دست توپ را به كنار تير دروازه فرستاد. هنوز زمان براي آلوارز باقي بود تا در وقتهاي اضافه طولاني، يك ضربه آزاد بگيرد. با اين حال، او توپ را به ديوار دفاعي زد و يورنته ريباند آن را به بيرون فرستاد تا بازي به وقتهاي اضافه كشيده شود.
رئال به شكلي معجزهآسا احيا شد و قدرتي را يافت كه به نظر ميرسيد پس از لغزش در لحظات پاياني پيروزي، آنها را ترك كرده است. يورنته مجبور شد با استارت سريع به عقب برگردد تا مانع تكبهتك شدن اوري اسكارسون شود. پوبيل دايو بست تا با سينه توپ را بلوكه كند و اتلتيكو با زحمت توپ را دور كرد. سپس موسو يك مهار دبل انجام داد؛ ابتدا در برابر لوكا سوچيچ و سپس، حتي خيرهكنندهتر از آن، در برابر اسكارسون. در آن سوي ميدان، ضربه آلوارز به تير دروازه لرزيد. تمام اينها فقط در ۹ دقيقه اتفاق افتاد.
با اين حال، زمان در حال سپري شدن بود، فرصتها خشك ميشدند و خستگي و اعصاب در حال چيره شدن بودند، در حالي كه ضربات پنالتي و لحظه درخشش ماررو - و همچنين مارين - نزديك و نزديكتر ميشد. تاريخ با يك مهار، يك ضربه آخر و يك بوسه مُهر و موم شد.