روزبه دلاور
تيم واليبال فولاد سيرجان پس از نمايش درخشان در رقابتهاي ليگ قهرمانان مردان آسيا ۲۰۲۶ با پذيرش شكست در ديدار فينال مقابل ميزبان به مقام نايبقهرماني و مدال نقره دست يافت. شاگردان بهروز عطايي در نبرد حساس در پونتياناك اندونزي با نتيجه ۳ بر يك مقابل تيم قدرتمند جاكارتا بايانگكارا پرسيسي مغلوب شدند هر چند پيروزي در ست دوم نشان از روحيه بالاي نماينده كشورمان داشت، اما بازيكنان حرفهاي و فشار تماشاگران حريف مانع از بازگشت فولاديها و فتح جام شد، اما اين شكست مانع از كسب جام قارهاي نشد و فولاديها با عبور از جايگاه چهارم دوره گذشته موفق شدند سهميه ارزشمند حضور در جام باشگاههاي جهان را از آن خود كنند كه گامي بزرگ در مسير ارتقاي جايگاه واليبال ايران در سطح بينالمللي محسوب ميشود. به همين بهانه و اعزام تيم ملي واليبال به رقابتهاي ليگ جهاني با بهروز عطايي، مربي فولاد سيرجان به گفتوگو پرداختيم كه ماحصل آن را در ادامه ميخوانيد.
ارزيابي خود را از دومين حضور در ليگ قهرمانان واليبال آسيا بگوييد.
خب در آسيا مسابقات جام صلح را به مسابقات قهرماني باشگاهي آسيا و درنهايت به مسابقات ليگ قهرمانان تغيير دادهاند و در شيوه برگزاري آنهم تاثير ميگذارد. در گذشته مسابقات جام صلح فقط در ژاپن برگزار ميشد و يكي، دو بار هم در ايران. بعد جام قهرمانان شد كه ادامه هم داشت و الان هم ليگ قهرمانان آسيا متفاوت است و تيمها گزينش ميشوند و سهميه هر تيم از طريق منطقه كشورش تعلق ميگيرد و درنهايت به جمع ۸ تيم برتر اين مسابقات راه پيدا ميكنند. كنفدراسيون واليبال آسيا براي اينكه مسابقات شرايط خوبي داشته باشد و به لحاظ كيفي شرايط معقول باشد و فاصله فني تيمها زياد نباشد الزام كرده كه هر تيم بايد حداقل دو بازيكن خارجي جذب كند و ميتواند از ۳ بازيكن خارجي در درون زمين استفاده كند كه طبيعتا اين موضوع كيفيت مسابقات را بالا برد و تيمهايي مثل ژاپن و قطر و اندونزي در سالهاي اخير خيلي روي اين موضوع سرمايهگذاري كردهاند. ژاپن كه ليگ خيلي باكيفيتي در دنياي واليبال دارد و تيمهايش هميشه قدرتمند هستند و واقعا پيروزي بر آن تيمها واقعا سخت است و تيمهاي اندونزي و قطر هم در سالهاي اخير و در مقاطع برگزاري مسابقات باشگاهي آسيا چند تا بازيكن درجه يك دنيا را جذب ميكردند و اين شانس را براي رسيدن به موفقيت داشتند. مثل قطر كه سال پيش با جذب سه بازيكن برتر دنيا قهرمان شد و امسال هم اندونزي اين كار را كرد. البته من زياد موافق اين موضوع نيستم كه بازيكن موقت براي اين بازيها جذب كنند و بعد براي مسابقات قهرماني باشگاههاي جهاني نتوانند از اين بازيكنان استفاده كنند. اين شكلي اعتبار واليبال باشگاهي آسيا در دنيا خدشهدار ميشود. دوره قبل ديديد كه قطر در باشگاههاي جهان موفق نشد و امسال هم به نظر من اندونزي نميتواند موفق باشد. البته اين برنامهريزي و استراتژي است كه كنفدراسيون واليبال آسيا در آن نقش داشته است، اما در مسابقات باشگاهي آسيا كيفيت مسابقات بسيار بسيار بالاست و وزن تيمها خيلي سنگين و كار بسيار سخت است. به هر حال، مسابقات بسيار سختي را پشت سر گذاشتهايم.
در بين چهار تيم برتر مسابقات سه تيم از شرق آسيا بودند، اين نشان از پيشرفت تيمهاي شرق ازجمله اندونزي است؟
خب از غرب آسيا، ايران و قطر و قرقيزستان نماينده بود و سال قبل در ژاپن تيم قطري قهرمان شد. اما ژاپن كه قدرتهاي آسياست و سالهاي سال است كه جزو تيمهاي خوب واليبال دنياست و در سال ۷۲ مونيخ آنها قهرمان المپيك شدهاند و كره هم داراي پيشينه بسيار قوي است اما اندونزي با سرمايهگذاري كه ميكند به سمتي ميرود كه واليبالش در حال رشد است.
از عملكرد تيم خود رضايت داشتيد؟
صددرصد، بله! ما در يك وضعيت استيبلي نبوديم و در شرايط جنگي قرار داشتيم و حتي نميدانستيم اعزام ميشويم يا نه، اصلا پرواز وجود دارد يا ندارد. وضعيت با ثباتي نبود و در اين وضعيت كنترل و آماده كردن تيم و در فضاي مسابقه قرار دادن بچهها بسيار سخت است، اما بچهها خيلي زحمت كشيدند و باشگاه فولاد خيلي خيلي خوب مديريت و پشتيباني كرد و مراقب تيم بود و شرايطي را فراهم كرد تا اين موقعيت برايمان رقم بخورد و در آنجا هم ما خوب بازي كرديم. ژاپن از امريكا و فرانسه و برزيل ستارههايش را جذب كرده بود و كنتُرا، مليپوش كشور خود را داشتند و تيم بسيار خوبي بودند، اما بچههاي ما بازي بسيار درخشاني را مقابل اين تيم انجام دادند و توانستند به فينال برسند و سهميه جهاني را بگيرند. مساله مهم اين بود كه در بازي فينال يك مقدار تحت تاثير تماشاگر ميزبان قرار گرفته بوديم كه ۷، ۸ هزار نفر از تيم اندونزي حمايت ميكردند، ما اگر همان كيفيت بازي با ژاپن را ارايه ميداديم، ميتوانستيم برنده از زمين خارج شويم اما چيزي از ارزشهاي بچههاي ما كم نميكند! با اين شرايطي كه داشتيم نتيجه و عملكرد خوبي داشتيم.
با اين شرايط حتما به لحاظ روحي و رواني خيلي روي بچهها كار كرده بوديد؟
در تمرينات اين اتفاق ميافتد وگرنه ما كه روانشناس نميآوريم و سعي ميكنيم به لحاظ فني به قدري آمادهشان كنيم تا در ذهن خود به اين باور برسند و كارهاي بدني هم كمك ميكند تا روح و روانشان را تحت كنترل قرار دهند.
با توجه به آسيب به صنايع فولاد در زمان جنگ مشكلات مالي گريبانگير تيم شما هم شد؟
اينها سوالاتي نيست كه بخواهم من پاسخش را دهم!
هدف از طرح سوالمان اين بود كه براي جام باشگاههاي جهان تيم را تقويت ميكنيد؟
موضوع مالي آن كه نه به من و نه به شما مربوط نميشود كه بخواهيم به آن بپردازيم! ما سعي ميكنيم. اين مسابقات باشگاهي جهان ويژگي خودش را دارد و ما هم با تيم ليگ برتري خودمان در آن مسابقات شركت كرده و سعي ميكنيم در شرايط جنگي كشور، رعايت هزينهها را مدنظر قرار دهيم.
هدف فولاد براي شركت در رقابتهاي قهرماني باشگاههاي جهان چيست؟
سعي ميكنيم طوري كار كنيم كه از اعتبار واليبال كشورمان دفاع كنيم.
برسيم به سوالاتمان درباره تيم ملي؛ درباره ليست تيم ملي و خط خوردن اسماعيلنژاد كه خيلي سر و صدا كرد، صحبتي داريد؟
فقط كه اسماعيلنژاد نبود، علي رمضاني بود و بازيكنان خوب ديگري هم بودند. من كه در اردو نيستم و شرايط بچهها را نميدانم براي همين نميدانم در مقايسه با هم در چه شرايطي دارند و اطلاعي ندارم رقباي امين اسماعيلنژاد با او چقدر فاصله داشتند يا علي رمضاني همينطور، بنابراين نميشود اظهارنظر دقيقي كرد براي همين به نظر مربي احترام ميگذارم و اميدوارم تصميمش به او كمك كند.
شرايط كلي تيم ملي را چطور ارزيابي ميكنيد؟
اميدوارم با توجه به پتانسيلي كه دارد مخصوصا در قهرماني آسيا كه سهميه المپيك هم دارد درخشان كار كنند و بتوانند سهميه بگيرند. من يك جلسه سر تمرين تيم ملي حاضر شدم، اما اطلاع دقيق از وضعيت و كم و كيف كارشان ندارم. فقط آرزو ميكنم درخشان ظاهر شوند و بتوانند موفق باشند.
پياتزا به تازگي گفته نسل طلايي در واليبال ايران نداشتيم! به عنوان يك پيشكسوت واليبال با سابقه سرمربيگري در تيم ملي با اين صحبت او موافق هستيد؟
از نسل طلايي تعاريف مختلفي ميشود و آقاي پياتزا تعريفش از نسل طلايي يعني تيمي كه بتواند در مسابقات طلا كسب كند كه حرف درستي است و نسل طلايي ما فقط در آسيا طلا گرفتند، اما يك بحث ديگر كه جامعه ما آن را قبول دارد و ما ميپذيريم، نسل طلايي همان است كه واليبال ايران را هم به مردم ايران و هم مردم دنيا شناساند و امروز واليبال ما بين ده، پانزده تيم برتر دنيا باشد و مقابل قدرتها بازيهاي خوبي انجام دهد و حتي برنده شود. منظور از نسل طلايي صرفا گرفتن مدال طلا نيست. واليبال در كشور ما خيلي ارزشمند است و مورد توجه واقع ميشود، اما جزو تيمهاي درجه يك دنيا نيست و به گفته آقاي پياتزا چون نميتوانند طلا بگيرند، نميتوانند نسل طلايي باشند، اما مساله مهم اين است كه مردم با اين نسل خاطره دارند و زندگي كردند. مثل نسل طلايي فوتبال ما در جامجهاني ۹۸ يا نسل صمد و آيدين نيكخواه بهرامي و حامد آفاق و مهدي كامراني و... كه براي بسكتبال ما يك نسل طلايي قلمداد ميشوند. شايد مدال طلا نداشته باشند، اما بسكتبال در خون مردم ماست! اين صفتي است كه مردم به اينها ابلاغ كردند!
شرايطي براي تيم ملي مهيا شده تا بتوانند موفق شوند؟
فدراسيون تمام تلاش خود را كرده و تمام امكانات را گذاشته و توقعشان هم كسب نتيجه است. وقتي از يك مربي استفاده ميكند كه هزينهاش را ميدهد طبيعتا دنبال نتيجه هم هست شايد نخواهد فشار روحي ايجاد كند، اما در سال منتهي به المپيك سال نتيجهگيري است و قطعا هم فدراسيون اين نگاه را دارد. من هم اميدوارم با كادر فني و گروه بازيكنان خوب با كمك هم بتوانند موفق باشند.
شرايط همگروهيهاي ايران در ليگ ملتها را چطور ميبينيد؟
همه تيمها قدرتمند هستند و تيم ضعيفي نداريم. براساس استراتژي كه دارند، ميآيند و در ليست تيمها كه نگاه كرديم تيمها با تمام قوا ميآيند كه كار را سخت ميكند انشاءالله بازيهاي خوب و زيبا با نتايج درخشان براي تيم ملي همراه باشد.