عاشورا در سيره و سنت بنيانگذار
تا اينكه اين علم يزيد را بخواباند و همين طور هم كرد و تمام شد. خونش را داد و خون پسرهايش را داد و اولادش را داد و ... مگر خون ما رنگينتر از خون سيد الشهداست؟ » (صحيفه امام؛ ج۴، ص ۱۵۱-۱۵۲) و در جاي ديگر ميفرمايد:
«امروز مطلب مهم است. از مهماتي است كه جان بايد پايش داد. همان مهمي است كه سيدالشهداء جانش را داد برايش، همان مهمي است كه پيغمبر اسلام بيست و سه سال زحمت برايش كشيد، همان مهمي است كه حضرت امير - سلامالله عليه - هجده ماه با معاويه جنگ كرد در صورتي كه معاويه دعوي اسلام ميكرد... براي اينكه يك سلطان جائر بود، براي اينكه يك دستگاه جائر بود، بايد به زمينش بزند. آن قدر از اصحاب بزرگوارش را به كشتن داد، آن قدر از آنها را هم كشت؛ براي چه؟ براي اينكه اقامه حق بكند، اقامه عدل بكند. » (صحيفه امام؛ ج۶، ص ۳۳)
۲. قيام براي خدا- امامخميني يكي ديگر از اهداف كلي قيام عاشورا را قيام لله و شكستن اساس سلطنت ميداند و در اين مورد ميفرمايد: «سيدالشهدا (ع)، با چند نفر از اصحاب، چند نفر از ارحامشان، از مخدراتشان قيام كردند. چون قيام لله بود اساس سلطنت آن خبيث را به هم شكستند. در صورت، ايشان كشته شدند، لكن اساس سلطنت را شكستند، اساس سلطنتي كه ميخواست اسلام را به صورت سلطنت طاغوتي درآورد. » (صحيفه نور، ج۷، ص۳۶) در اين بيان هدف كلي قيام امام حسين(ع) از ديدگاه امامخميني قيام براي خدا است كه در بين ارادتمندان حضرت سيدالشهدا (ع) مورد اختلاف نيست.
۳. احياي اسلام - يكي ديگر از اهداف كلي كه ميتواند به نوعي در رديف اهداف عملياتي قيام عاشورا قرار گيرد، احياي اسلام است چراكه بني اميه اسلام را با قدرت طاغوتي خويش به ارزشهاي جاهليت آلوده كرده بودند و حضرت امام حسين (ع) قيام كردند تا اسلام واقعي را زنده كنند. امامخميني در اين مورد ميفرمايد:
«درحالي كه شهادت حضرت سيدالشهداء (عليه السلام) از همه خسارت ها بالاتر بود، ولي چون او ميدانست كه چه ميكند و كجا ميرود و هدفش چيست، فداكاري كرد و شهيد شد. امام حسين (عليه السلام) با خون خود اسلام را زنده كرد، شما به تبعيت از او اسلام را ضمانت كنيد.» (صحيفه نور، ج۷، ص ۵۴) و در جاي ديگر ميفرمايد:
«سيدالشهدا هم كشته شد، نه اينكه رفتند يك ثوابي ببرند. ثواب براي او خيلي مطرح نبود، آنطور رفت كه اين مكتب را نجاتش بدهد. اسلام را پيشرفت بدهد، اسلام را زنده كند. » (برگرفته از كلمات قصار
امام خميني (ره))