خودافشاگري رسانههاي جبهه پايداري
دلشان كارت زرد ميخواست، اما ناكام ماندند!
نسرين وزيري
برخي رسانههاي منتقد دولت و عموما نزديك به جبهه پايداري امروز يك گاف بزرگ دادند! هنوز نتيجه راي مجلس به سوال از وزير راه و شهرسازي از تريبون علني اعلام نشده بود كه نوشتند: «وزير كارت زرد گرفت»!
اين سوتي ابتدا در كانالهاي خبري مجازي خبرگزاري فارس منتشر شد و بلافاصله در كانالهاي مشرق و رجا و... عينا تكرار (بخوانيد كپي پيست) شد! ادمينهاي محترم اين كانالها آنقدر اطمينان داشتند كه وزير راه و شهرسازي نميتواند نمايندگان را قانع كند كه نتوانستند جلوي شعف زايدالوصف خود را در انتشار زودهنگام خبر بگيرند. به اتكاي تجربه قريب به 15 سال خبرنگاري پارلماني در خبرگزاري ايسنا، روزنامههاي شرق و اعتمادملي و ايران و... و خبرگزاري خبرآنلاين؛ ميدانم كه خبرنگاران رسانههاي آنلاين كه عموما با هم در زمان انتشار خبر با يكديگر رقابت دارند؛ «پيش خبر» برخي موضوعات را پيشاپيش آماده ميكنند تا به محض وقوع، آن را منتشر كنند. از اعلام نتايج قهرماني ليگهاي ورزشي گرفته تا نتايج جشنوارههاي فيلم ايراني و جهاني و حتي نتايج انتخاباتهاي مختلف از اتاق بازرگاني گرفته تا رياستجمهوري و هيات رييسه مجلس و راي اعتماد به كابينه و ... . روال كار اينگونه است كه خبرنگار يك يا دو متن «پيشنويس» را آماده ميكند و منتظر اعلام نتايج است كه مثلا تعداد آرا را در متن جايگزين كند و سريع كليد انتشار را بزند. البته خبرنگار حرفهاي چند تيتر احتمالي را هم پيشبيني ميكند تا زمان انتشار، تيتر درست و مناسب را براي خبرش برگزيند. بارها اين كار را در زمان انتخابات هيات رييسه مجلس، نتايج آراي استيضاح وزرا، راي اعتماد به كابينه و ... كردهام. مثلا در زمان انتشار خبر رياست مرحوم علي لاريجاني در رقابت با غلامعلي حدادعادل در انتخابات هيات رييسه مجلس هشتم. در «پيش خبر»ي كه تنظيم كرده بودم، جاي آرا خالي بود تا به محض اعلام نتايج از تريبون صحن علني، پر شود، اينكه هر يك با چه ميزان آرا و با اختلاف چند راي، راي اكثريت را كسب كرد. بعد از انتخابات سال اول هيات رييسه در هر دوره از پارلمان، ابقاي رييس در انتخابات سالهاي بعد قطعي است (چون در تمامي مجالس شوراي اسلامي، هر نامزدي كه سال اول رييس بوده؛ در سه سال بعد هم رييس مانده) . پس در تنظيم «پيش خبر» نتيجه انتخابات سه دوره بعد هيات رييسه؛ تيتر هم قطعي بود: «لاريجاني، رييس ماند».
به اتكاي اين تجربه ميگويم كه براي خبرنگاران/ ادمينهاي آنلاين فضاي مجازي رسانههاي نزديك به جبهه پايداري هم «ارايه كارت زرد به وزير راه و شهرسازي» قطعي بوده و خبرشان را از قبل آماده كرده بودند. اما به دليل فاصله معنادارشان با «حرفهايگري» نتوانستند ذوق زايدالوصفشان را كنترل كنند و قبل از اعلام نتايج آراي نمايندگان در قبال پاسخ وزير راه و شهرسازي به سوال در صحن علني، نتيجه مطلوبشان را اعلام كردند!! در حالي كه كمتر از يك دقيقه بعد از تريبون مجلس اعلام شد كه وزير راه و شهرسازي با 138 راي مثبت، توانست نمايندگان را قانع كند.
اين گاف بزرگ؛ «ترجيح منافع سياسي و جناحي بر واقعيت» نزد صاحبان چنين افكار و چنين رسانههايي را عيان كرد. خودافشاگري آنها و اعلام زودهنگام ذوقزدگيشان را از منظرهاي مختلفي ميتوان تحليل كرد كه در اين مقال نميگنجد.