تاثير يك باشگاه بر سياست خارجي بريتانيا
منچسترسيتي، ابوظبي و معماي اندي برنهام
پرونده مالي منچسترسيتي پس از صدور راي ليگ برتر، ديگر فقط يك مساله ورزشي نيست؛ اين پرونده به رابطه پيچيده باشگاه با ابوظبي، منافع اقتصادي بريتانيا در امارات و جايگاه سياسي اندي برنهام، نخست‌وزير بريتانيا نيز كشيده شده است. خلدون المبارك، رييس سيتي، در سال‌هاي ابتدايي مالكيت شيخ منصور گفته بود باشگاه بازتابي از ارزش‌هاي ابوظبي، ازجمله وفاداري، تعهد، انضباط، نگاه بلندمدت و احترام به تاريخ خواهد بود. بنابراين اگر رفتار سيتي نمايانگر تصويري از مالكانش باشد، راي اخير ليگ برتر مي‌تواند فراتر از يك محكوميت فوتبالي، به اعتبار ابوظبي نيز آسيب بزند. سيتي همواره تاكيد كرده كه باشگاهي دولتي نيست. از نظر حقوقي، شيخ منصور مالك خصوصي سهام عمده باشگاه از طريق شركت Newton Investment and Development است، هر چند عضو خاندان حاكم امارات، معاون نخست‌وزير و معاون رييس‌جمهور اين كشور و برادر ناتني محمد بن زايد، رييس امارات است. با اين حال، در عمل جدايي سيتي از ابوظبي دشوار است. اتحاد حامي مالي پيراهن، ورزشگاه و مجموعه آكادمي باشگاه است و رييس آن مستقيما توسط محمد بن زايد منصوب مي‌شود. خود المبارك نيز علاوه بر رياست سيتي، مديرعامل مبادله، رييس بانك تجاري ابوظبي، عضو هيات‌مديره شركت ملي نفت ابوظبي و رييس سازمان امور اجرايي امارات است. ديگر حاميان باشگاه نيز شامل اتصالات، Experience Abu Dhabi و Aldar Properties هستند. همين پيوندها توضيح مي‌دهد چرا اظهارات برنهام درباره احتمال كنار رفتن مالكان سيتي حساسيت زيادي ايجاد كرد. او گفت كه از دست دادن مالكان باشگاه را نگران‌كننده مي‌داند و از سرمايه‌گذاري گروه فوتبال سيتي در ورزشگاه اتحاد، مجموعه اطراف آن و خود شهر منچستر تشكر كرد. دولت سپس مجبور شد اين اظهارات را دو بار اصلاح و تاكيد كند كه هيچ كس بالاتر از قانون نيست و هر فرد يا نهادي كه تخلفش اثبات شود بايد با پيامدهاي مناسب روبه‌رو شود. اين عقب‌نشيني پس از آن رخ داد كه منتقدان يادآوري كردند ليگ برتر اساسا تخلف را اثبات شده اعلام كرده است. سيتي همچنان اتهامات را رد و به راي اعتراض كرده است. مشكل برنهام اين است كه روابط بريتانيا و امارات براي لندن اهميت بسيار زيادي دارد. امارات كشور مطرودي محسوب نمي‌شود و روابط دو كشور در زمينه امنيت، تجارت و سرمايه‌گذاري گسترده است. ارزش تجارت دوجانبه بيش از ۲۵ ميليارد پوند در سال اعلام شده و مشاركت سرمايه‌گذاري حاكميتي دو كشور كه در سال ۲۰۲۱ آغاز شد، تاكنون نزديك به ۳۰ ميليارد پوند سرمايه‌گذاري در بيش از ۵۰ پروژه انجام داده است. حدود ۲۵۰ هزار شهروند بريتانيايي نيز در امارات زندگي مي‌كنند. در چنين شرايطي، هر اقدام عليه باشگاهي كه پيوندهاي عميقي با خاندان حاكم ابوظبي دارد، مي‌تواند پيامدهاي سياسي و اقتصادي داشته باشد. نقش خلدون المبارك اين حساسيت را بيشتر مي‌كند. او عملا يكي از چهره‌هاي رسمي ابوظبي است و در ماموريت‌هاي سياسي و اقتصادي مهم نقش دارد. در سفر كی‌ير استارمر به ابوظبي، المبارك از نخست‌وزير وقت بريتانيا استقبال كرد. او نماينده ويژه رييس‌جمهور امارات در چين است و پيش‌تر نشان CBE بريتانيا و عنوان آزادي شهر لندن را دريافت كرده است. همچنين مشخص شده كه از سال‌ها پيش از مصونيت ديپلماتيك بريتانيا برخوردار بوده است. كريستوفر ديويدسون، پژوهشگر و نويسنده، او را از نزديك‌ترين افراد به محمد بن زايد و يكي از چهره‌هاي اصلي اقتصاد تحت حمايت دولت ابوظبي توصيف مي‌كند. ارتباط برنهام با سيتي فقط به روابط خارجي محدود نمي‌شود. او بين سال‌هاي ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶ شهردار منچستر بزرگ بود و در اين مدت شاهد ادامه سرمايه‌گذاري‌هاي مرتبط با مالكيت سيتي در شرق منچستر بود. شوراي شهر بخش‌هاي بزرگي از زمين‌هاي خود را به صندوق سرمايه‌گذاري مرتبط با شيخ منصور واگذار كرد. همچنين قراردادي در سال ۲۰۱۵ ميان شوراي شهر و Abu Dhabi United Group به شركت حق اولويت خريد زمين‌هاي متعلق به شورا را مي‌داد. دانشگاهيان دانشگاه شفيلد اين توافق را بيش از حد مطلوب براي ابوظبي دانسته بودند، در حالي كه شوراي شهر تاكيد داشت قيمت زمين‌ها توسط كارشناسان مستقل تعيين شده و معامله در دوره‌اي انجام شده كه تقاضاي بازار بسيار پايين بوده است. مدافعان مالكيت سيتي استدلال مي‌كنند كه اين سرمايه‌گذاري‌ها شرق منچستر را از منطقه‌اي كم‌رونق به يكي از بخش‌هاي جذاب شهر تبديل كرده‌اند. ساخت‌وساز، مسكن، مراكز ورزشي و تجاري و افزايش فعاليت اقتصادي، تصويري از شهري در حال رشد ايجاد كرده است. رشد اقتصادي منچستر طي يك دهه حدود ۳.۱ درصد در سال گزارش شده و شهر به دليل ساخت برج‌هاي متعدد لقب «منچاتان» گرفته است. پروژه‌هايي مانند سالن Co-op Live كه بخشي از مالكيت آن متعلق به City Football Group است نيز نشانه‌اي از اين سرمايه‌گذاري‌ها هستند. برنهام نيز بخش مهمي از هويت سياسي خود را بر مدل «منچستريسم» و رشد اقتصادي شهر بنا كرده است. اما راي ليگ برتر اكنون اين روايت را با پرسشي جدي روبه‌رو كرده است: آيا بخشي از رشد منچستر بيش از حد به سرمايه خارجي و مالكيتي وابسته بوده كه اكنون به تخلف مالي گسترده محكوم شده است؟ منتقدان مي‌گويند اگر سيتي واقعا قوانين را به صورت سيستماتيك نقض كرده باشد، دفاع از نقش مالكان آن مي‌تواند با شعارهاي برنهام درباره مقابله با قدرت ثروتمندان و حمايت از مردم عادي در تضاد قرار گيرد. او در سخنراني حزب كارگر گفته بود از جهاني خسته است كه در آن «سهامداران هرگز ضرر نمي‌كنند» و «مردم هرگز برنده نمي‌شوند». بنابراين همدلي با مالكان ميلياردر سيتي مي‌تواند اعتبار سياسي او را زير سوال ببرد. اين مساله با بحث ماليات نيز پيچيده‌تر شده است. شركت Tax Policy Associates در گزارشي اعلام كرد پرداخت‌هاي خارج از كشور به روبرتو مانچيني، سرمربي پيشين سيتي، ممكن است به ۱۲ ميليون پوند ماليات پرداخت نشده منجر شده باشد. اين گزارش همچنين احتمال نقض قانون شركت‌ها را مطرح كرد. در نتيجه، ليبرال‌دموكرات‌ها از برنهام خواستند جزييات ديدارهايش با مالكان سيتي و هرگونه پذيرايي دريافت شده در ورزشگاه اتحاد را منتشر كند. اين پرونده همچنين يادآور سابقه دخالت‌هاي سياسي در فوتبال انگليس است. در جريان خريد نيوكاسل يونايتد توسط صندوق سرمايه‌گذاري عربستان در سال ۲۰۲۱، اسناد وزارت خارجه نشان دادند دولت بريتانيا شكست احتمالي اين معامله را خطري فوري براي روابط با عربستان مي‌دانست. مقام‌هاي دولتي حتي درباره چگونگي انتقال منافع دولت به ليگ برتر بحث كرده بودند. اكنون نيز نگراني وجود دارد كه منافع گسترده بريتانيا در خليج‌فارس بر تصميم‌گيري درباره سيتي اثر بگذارد. با اين حال، منابع دولتي تاكيد كرده‌اند كه سرمايه‌گذاري خارجي نبايد به معناي مشروعيت‌بخشي به تضعيف يكي از مهم‌ترين ابزارهاي قدرت نرم بريتانيا، يعني ليگ برتر باشد.