براي ايران، ملاقات با ايران
احمد قويدل
در روزهايي كه آتش جنگ با تجاوز رژيم اسراييل و امريكا در منطقه خاورميانه روشن شد و مناطقي غيرنظامي - برخلاف كليه مقررات بينالمللي و با سوداي هدف قرار دادن يكپارچگي ايران - عرصه بمبارانهاي امريكا و رژيم اسراييل قرار گرفت، جمعي از سازمانهاي مردمنهاد بر اساس رسالت تعريف شده خود، تلاش كردند روايت درستي از حوادث ارايه دهند تا متجاوزان نتوانند با روايتهاي جعلي، جنايتهاي جنگي خود در ايران را از چشم جهانيان پنهان نگه دارند.
حمله امريكا و اسراييل به مدارس، دانشگاهها، مراكز تحقيقاتي، بيمارستانها، ميراث ملي ايران، زندانها و... عملا عبور از خط قرمز تمامي مقررات بينالمللي ناظر بر جنگ و مخاصمات نظامي بود. در شرايط ناكارآمدي سازمان ملل متحد در انجام وظايف خود، روايت درست اهميتي دوچندان مييابد؛ از همين رو، سازمانهاي مردمنهاد داوطلب توانستند نخستين حركت جمعي خود را در اعتراض به بمباران ميراث ملي ايرانيان در كاخ گلستان برگزار كنند.
بيترديد هر زيرساختي در جنگها تخريب شود، با همت مردم دوباره ساخته ميشود؛ اما تخريب ميراث ملي، تخريب هويت چند هزار ساله ايرانيان است كه ديگر بازساخته نميشود و هرگونه مرمتي به اصالت آن لطمه وارد ميآورد.
پس از تهديد امريكا مبني بر بمباران پلها و زيرساختها، اين جمع داوطلب در اقدامي خودجوش با در دست داشتن پلاكاردهايي به زبانهاي فارسي، انگليسي و عربي، در مقابل دوربين زنده شبكه تلويزيوني الجزيره در چهارراه خوردين - دادمان حضور يافتند. موفقيت اين دو حركت جمعي، زمينه را براي برنامهريزي رويدادي در اعتراض به بمباران مدرسه شجره طيبه ميناب فراهم كرد.
«كولههايي كه به خانه بازنگشتند»، برنامهاي سهروزه بود كه در باغ فردوس برگزار شد و طي آن، سازمانهاي مردمنهاد، شخصيتهاي مدني، فرهنگي و هنري، روايت خود را از جنگ تحميلي به ايران بيان كردند. روايت گروههاي امداد و نجات و مربيان سگهاي زندهياب هلالاحمر نيز اين روايتها را تكميل كرد.
اين برنامه سهروزه در محوطه مجاور موزه سينما، مردم را به ديدار چشمهاي دانشآموزان شهيد ميناب و كولههاي سوخته دعوت ميكرد؛ رويدادي دومنظوره كه هم گراميداشت ياد دانشآموزان ميناب و ۲۶ معلم شهيد اين واقعه جانسوز بود و هم تلاشي براي تامين كولهپشتي مدارس مناطق آسيبديده (كولههايي كه پيام همدردي را به دانشآموزان ميناب اهدا ميكرد) .
همچنين هنرمندي به ياد «ماكان»، كولهاي از خمير كاغذ ساخته كه قرار است به موزه ميناب اهدا شود. موزه سينما نيز در اين سه شب، مستندهاي مرتبط با جنگ را به رايگان به نمايش گذاشت و رييس و مسوولان سازمان امور اجتماعي در اين برنامه حضور يافتند.
بمباران كنيسه رفيعنيا توسط رژيم اسراييل، توجه فعالان اجتماعي را جلب كرد و جمع داوطلب كه نام «كنشگران ايران» را براي خود برگزيده بودند، برنامهاي در كوچه محل استقرار اين كنيسه تخريب شده برگزار كردند. اين برنامه اين امكان را براي همسايگان نيز فراهم آورد تا روايتهاي خود را از شب بمباران كنيسه بيان كنند. دكتر نعمتالله فاضلي در اين برنامه سخنراني شورانگيزي با عنوان «ملاقات» ايراد كرد كه با اين تاكيد به پايان رسيد: «ايران نيازمند يك ملاقات ملي است.»
در اين برنامه، وزير ميراث فرهنگي بدون اطلاع قبلي شركت كرد و طي سخنرانياش - كه بهترين تيتر آن «يهوديان پاره تن ايران» بود - درباره بمباران اين عبادتگاه سخن گفت. برنامه همنوايي با كنيسه زخمي تهران بسيار موفق بود؛ هنرمندان يهودي و مسلمان به همراه يكديگر موسيقي زنده اجرا كردند و يك هنرمند كليمي، سرود «اي ايران» را نواخت. محلي بودن اين رويداد، ارتباط مستقيمي با صدمهديدگان از جنگ در شور و هيجان كنشگران ايجاد كرد و آنان را انگيزه بخشيد تا به «ملاقات ايران» بروند. نميتوان كتمان كرد كه سخنراني دكتر فاضلي نقش بزرگي در شكلگيري اين شور داشت.
كنشگران در يك صبحانه كاري فعاليتهاي خود را بازبيني كردند و نتيجه آن، چنانكه ذكر شد، ضرورت برگزاري سلسلهبرنامههايي با عنوان عمومي «ملاقات با ايران» را در دستور كار قرار داد.
نخستين مهلت «ملاقات ايران» براي دانشگاه شريف تعريف شد. اين برنامه در روز چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵ از ساعت ۱۶ تا ۱۹ در محل بمباران شده در دانشگاه شريف برگزار ميشود. تلاش شبكه كنشگران همچنين معطوف به دعوت از سفراي خارجي مقيم ايران است كه اميدواريم با همكاري وزارت كشور و وزارت امور خارجه محقق شود.
شبكه كنشگران از استعاره «نقطه» پس از عبارت «ملاقات با ايران» براي تمامي برنامههاي خود استفاده ميكند؛ اين نقطه، اشارهاي است به اقدامات تروريستي كه امريكا و اسراييل با عنوان دروغين «نقطهزني» در ايران به انجام رساندند.