ممنون آقاي قدوس و خسته نباشي

فوتبال ايران در روزهاي اخير شاهد يك اتفاق تأمل‌ برانگيز بود، خبر خداحافظي سامان قدوس از تيم ملي در ۳۳ سالگي توجه‌ها را به خود جلب كرد. 

به گزارش روزنامه اعتماد، هافبك خلاق و باهوش تيم ملي كه در سال‌هاي حضورش در پيراهن شماره ۱۴ همواره نبض بازي ايران در ميانه ميدان بود تصميم گرفت در اوج دست از پوشيدن پيراهن ملي بكشد. او اين كار را با هدف باز كردن راه براي جوان‌ ترها انجام داد؛ پيامي كه در اين روزهاي فوتبال ايران بيش از هر زمان ديگري نياز به شنيده شدن دارد. 
در حالي كه شاهد هستيم برخي بازيكنان با ورود به دهه چهارم زندگي همچنان با اصراري عجيب جايگاه خود در ليست تيم ملي را حفظ كرده و راه را بر استعدادهاي جوان سد مي‌كنند حركت قدوس يك درس اخلاق حرفه‌‌اي بود. در فضايي كه بسياري از ستاره‌ها تا آخرين نفس حتي به قيمت نيمكت‌ نشيني مطلق حاضر به رها كردن پيراهن ملي نيستند سامان نشان داد كه كلاس فوتبال فقط به ساق‌‌هاي بازيكن مربوط نمي‌شود بلكه به ذهنيت و درك او از شرايط هم بستگي دارد. 
اقدام او مي‌تواند تلنگري براي آن دسته از بازيكناني باشد كه حضور به هرشكلي در اردوها را به شكوه وداع با عزت ترجيح مي‌دهند! رويكردي كه باعث شده بسياري از جوانان پشتِ خط‌ مانده انگيزه خود را براي رسيدن به پيراهن مقدس تيم ملي از دست دهند. اما داستان قدوس روايت يك بازيكن با رگ و ريشه ايراني است كه فرسنگ‌‌ها دورتر از خانه در مالموي سوئد متولد شد. او كه در سال ۲۰۱۶ با پيراهن استشوند در ليگ برتر سوئد خوش درخشيد و به سرعت نامي براي خود دست و پا كرد. درخشش او در فصل بعدش به قدري خيره‌‌كننده بود كه عنوان بهترين مهاجم ليگ سوئد را برايش به ارمغان آورد. مسير پيشرفت او از آميان فرانسه تا برنتفورد در ليگ برتر انگليس ادامه يافت و حالا او تجربه جديدي را در كلبا امارات سپري مي‌كند. 
مسير پيوستن او به ايران هم داستاني ويژه دارد. در سال ۲۰۱۶ به تيم ملي سوئد دعوت شد اما تقدير او را به سمت ايران سوق داد. وقتي در آستانه جام جهاني ۲۰۱۸ به تيم ملي سوئد دعوت نشد، دعوت كارلوس كي‌ روش را پذيرفت و با تمام وجود براي ايران جنگيد. از همان جام جهاني او به مهره‌‌اي بي‌بديل در ميانه ميدان تبديل شد. در مجموع ۷۱ بازي ملي ۳ گل به‌ يادماندني و البته كارنامه‌‌اي پاك از هرگونه حاشيه. يادگاري‌‌هاي سامان براي هواداران فوتبال ايران است. 
قدوس رفت تا صندلي‌‌اش را به نسل بعدي بسپارد: بي‌ادعا و با وقار. ممنونيم از تو‌اي شماره ۱۴ كه ۹ سال با تعصب جنگيدي و در نهايت با درك درست زمان وداع به فوتبال‌ مان آموختي كه رفتن گاهي به اندازه ماندن بخشي از بزرگي يك ستاره است. براي او در مسير پيش‌ رو و در تيم باشگاهي‌‌اش آرزوي موفقيت داريم.