استاندار ايلام: اتوبوس حامل كاركنان بايد از سوي متخصصان و پليس به‌طور دقيق بررسي تا علت اصلي مشخص شود
سرپرست امداد و نجات جمعيت هلال‌احمر استان ايلام: اكثر مصدومان دچار خونريزي و شكستگي شدند
كاركنان هر روز ۲۲۰ كيلومتر در جاده‌هاي نامناسب رفت‌وآمد مي‌كردند؛ خانواده‌ها از نبود محل اسكان و فرسودگي اتوبوس انتقاد دارند
بهاره شبانكارئيان
«هيچ چيز يادم نمي‌آيد. فقط مي‌دانم در يك لحظه همه جا سياه شد. دوازده نفر از همكارانم در اين حادثه فوت شدند. من، پسرعمويم و شانزده نفر ديگر زنده مانديم؛ پسرعمويم يكي از پاهايش شكسته و خودم از ناحيه سر، پا و ستون فقرات دچار آسيب شدم. از بقيه مصدومان خبر نداريم. فعلا نمي‌دانيم علت اين حادثه چه بوده؛ برخي مي‌گويند اتوبوس با تراكتور برخورد كرده و واژگون شده است.»
اين روايت «علي دانيالي»، يكي از مصدومان است كه شب حادثه در اتوبوس حضور داشته و حالا جان سالم به در برده است.
شامگاه شنبه، جاده دشت‌عباس به مورموري در شهرستان دهلران به صحنه يكي از تلخ‌ترين حوادث جاده‌اي تبديل شد؛ اتوبوسي كه قرار بود كاركنان شركت نفت را به مقصد برساند در ميانه راه واژگون شد و مرگ ۱۲ نفر را رقم زد. ۱۸ نفر نيز در اين حادثه مصدوم شدند؛ آماري كه با گذشت ساعاتي از وقوع سانحه و تكميل عمليات امدادرساني افزايش يافت و ابعاد فاجعه را آشكارتر كرد.
حادثه حدود ساعت ۱۹ و ۱۰ دقيقه شنبه بيست و سوم آبان ماه جاري در محدوده كيلومتر ۱۰ محور دشت‌عباس به مورموري و حوالي منطقه سه‌گر، نزديك چاه‌هاي نفت رخ داد. اتوبوس حامل كاركنان شركت NGL دهلران در مسير تردد خود دچار سانحه شد و پس از واژگوني تعدادي از سرنشينان آن جان باختند و گروهي ديگر با جراحات مختلف به بيمارستان منتقل شدند.
«علي دانيالي»، يكي از مصدومان اين حادثه است كه جان سالم به در برده؛ او در مورد لحظه وقوع اين اتفاق به «اعتماد» مي‌گويد: «هيچ چيز يادم نمي‌آيد. فقط مي‌دانم در يك لحظه همه جا سياه شد. دوازده نفر از همكارانم در اين حادثه فوت شدند. من، پسرعمويم و شانزده نفر ديگر زنده مانديم؛ پسرعمويم يكي از پاهايش شكسته و خودم از ناحيه سر، پا و ستون فقرات دچار آسيب شدم. از بقيه مصدومان خبر نداريم. فعلا نمي‌دانيم علت اين حادثه چه بوده؛ برخي مي‌گويند اتوبوس با تراكتور برخورد كرده و اتوبوس واژگون شده است.»
پدر علي دانيالي نيز به «اعتماد» مي‌گويد: «پسرم هشت سال است كه در اين شركت كار مي‌كند. علي به همراه پسرعمويش در اين حادثه مصدوم شدند و در بيمارستان بستري هستند. يكسري مي‌گويند راننده قرص مصرف كرده و دچار خواب‌آلودگي شده بود. يكسري مي‌گويند اتوبوس با يك تراكتور برخورد كرده و برخي مي‌گويند اين اتوبوس قديمي و از رده خارج بوده است، اما هنوز علت دقيق حادثه مشخص نشده است.»
«سعيد رحيمي»، پسرعموي «موسي و محمد رحيمي»؛ دو نفر از جانباختگان اين حادثه در واكنش به اين اتفاق به «اعتماد» مي‌گويد: «موسي و محمد به صورت قراردادي در شركت NGL مشغول به كار بودند، اما متاسفانه شيوه رفت‌وآمد كاركنان اين شركت با ايرادهاي جدي همراه بوده است. كاركنان ساكن آبدانان بايد هر روز حدود ۲۲۰ كيلومتر مسير را براي رفتن به محل كار و بازگشت طي مي‌كردند؛ ۱۱۰ كيلومتر در مسير رفت و ۱۱۰ كيلومتر در مسير بازگشت. آن هم در جاده‌اي صعب‌العبور و بي‌كيفيت كه استانداردهاي لازم براي تردد اتوبوس را نداشته است. اين مسيرها از جمله جاده‌هاي درجه سه و چهار محسوب مي‌شوند. شركت بايد براي اين كاركنان كمپ و محل اسكان در نظر مي‌گرفت. در كدام شهر ايران كاركنان براي رسيدن به محل كار ناچارند هر روز چنين مسافت طولاني را طي كنند؟ به باور من با اين شرايط اگر اتوبوس حامل كاركنان اين شركت روز بيست‌وسوم آبان‌ماه دچار سانحه نمي‌شد، چند روز بعد اين اتفاق رخ مي‌داد.»
«فريبرز هادي‌زاده»، يكي ديگر از جانباختگان اين حادثه است. عموي او به «اعتماد» مي‌گويد: «برادرزاده‌ام متولد سال ۱۳۶۴ بود و نزديك به سه سال در اين شركت كار مي‌كرد. از آنجا كه شركت براي كاركنان كمپ يا محل اسكان در نظر نگرفته بود، آنها مجبور بودند هر روز ساعت پنج صبح از آبدانان حركت كنند تا به محل كارشان برسند و غروب نيز دوباره همين مسير را براي بازگشت به آبدانان طي كنند. اگر شركت در دهلران استراحتگاهي براي كاركنان در نظر گرفته بود، شايد هرگز چنين اتفاقي رخ نمي‌داد.»
همچنين «امين محمدولي»، يكي ديگر از جانباختگان اين سانحه است. عموي او نيز به «اعتماد» مي‌گويد: «كاركنان اين شركت مجبور بودند هر روز حدود ۲۲۰ كيلومتر رفت‌وآمد كنند؛ آن هم با اتوبوسي قديمي كه استهلاك زيادي داشت. اگر شركت مكاني براي استراحت و اسكان آنها در دهلران در نظر گرفته بود، شايد اين حادثه رخ نمي‌داد.»
در همين رابطه «علي محمدي»، يكي از كاركنان شركت NGL دهلران با انتقاد از وضعيت رفت‌وآمد روزانه كاركنان و نبود امكانات اسكان براي آنها به «اعتماد» مي‌گويد: «اتوبوسي كه كاركنان را جابه‌جا مي‌كرد، قديمي بود و هنگام وقوع حادثه ۳۰ نفر در آن حضور داشتند. از آنجا كه محل فعاليت شركت در دهلران است براي كاركناني كه ساكن اين شهرستان نيستند، كمپ يا محل اسكان در نظر گرفته نشده است. به همين دليل اين افراد ناچارند هر روز مسير دهلران تا آبدانان را طي كنند. ۱۲ نفري كه در اين حادثه جان باختند، مهندس بودند. يكي از آنها به تازگي ازدواج كرده بود و بقيه نيز نان‌آور خانواده‌هايشان بودند. اميدوارم يكي از مسوولان به فكر ايجاد كمپ يا تامين محل اسكان براي كاركنان اين شركت باشد تا ديگر در اين جاده پرخطر شاهد تكرار چنين حوادث تلخي نباشيم و خانواده‌هاي كمتري سرپرست خود را از دست دهند.»
«اكبر ياوري»، سرپرست شركت راه‌اندازي و بهره‌برداري صنايع نفت (اُيكو) به «اعتماد» مي‌گويد: «مقصر اصلي اين ماجرا سازمان راهداري است كه ما بارها در گذشته و حتي امسال هم در مورد محور دشت‌عباس به آبدانان هشدار داده بوديم.»… (مشروح اين گزارش، امروز در صفحه اقتصادي روزنامه قيد شده است)
رييس‌جمهور دستور ويژه براي حادثه صادر كرده است
«احمد كرمي»، استاندار ايلام درباره اين حادثه به «اعتماد» مي‌گويد: «بيست‌وسوم آبان ماه جاري، حدود ساعت ۷ شب اتوبوس حامل كاركنان شركت NGL دهلران در محور دشت‌عباس - مورموري واژگون شد. سرنشينان اتوبوس در حال بازگشت به شهرستان آبدانان بودند كه اين حادثه رخ داد. از همان دقايق نخست در جريان حادثه قرار گرفتم و به دستگاه‌هاي امدادي دهلران و آبدانان تاكيد كردم با تمام امكانات در محل حاضر شوند. همچنين هماهنگي‌هاي لازم با استاندار خوزستان انجام شد، چراكه بيمارستان دزفول به محل حادثه نزديك بود. در اين حادثه ۱۲ نفر جان خود را از دست دادند و ۱۸ نفر نيز مصدوم شدند. مصدومان براي دريافت خدمات درماني به بيمارستان‌هاي آبدانان، دهلران و دزفول منتقل و بستري شدند. راننده اتوبوس نيز در اين حادثه جان خود را از دست داد.»
كرمي در پاسخ به پرسشي درباره علت واژگوني اتوبوس مي‌گويد: «تاكيد كرده‌ايم علت حادثه با دقت بررسي شود. اتوبوس حامل كاركنان بايد از سوي متخصصان مورد بررسي فني قرار گيرد و پليس نيز ابعاد مختلف حادثه را به‌طور دقيق بررسي كند تا علت اصلي مشخص شود. رييس‌جمهور موضوع را پيگيري كردند و دستور ويژه‌اي براي رسيدگي به اين حادثه صادر كردند. معاون اول رييس‌جمهور و وزير كشور نيز به‌طور جدي پيگير وضعيت مصدومان و رسيدگي به حادثه‌ديدگان بودند.»
«قدرت شمسي‌زاد»، سرپرست امداد و نجات جمعيت هلال‌احمر استان ايلام نيز به «اعتماد» مي‌گويد: «حدود ساعت ۱۹ و ۲۰ دقيقه روز حادثه، واژگوني يك دستگاه اتوبوس به ما گزارش شد. بعد از اين گزارش نزديك‌ترين پايگاه‌هاي امدادي را به محل اعزام كرديم. اكثر مصدومان دچار خونريزي و شكستگي شده بودند و سريع به بيمارستان منتقل شدند.»
همچنين رييس‌كل دادگستري ايلام در اين باره اعلام كرد: «در حادثه واژگوني اتوبوس در محور دشت‌عباس به مورموري، هرگونه قصور، تخلف يا ترك فعل بررسي مي‌شود و با مسببان احتمالي قاطعانه و بدون اغماض برخورد قانوني خواهد شد. بي‌ترديد جانباختن جمعي از هموطنان در اين حادثه دردناك، ضايعه‌اي سنگين و اندوهي بزرگ براي خانواده‌هاي داغدار، جامعه كارگري و مردم استان ايلام است. دستگاه قضايي استان ايلام با حساسيت و جديت، موضوع را از ابعاد مختلف پيگيري خواهد كرد.»
عمليات امداد در جاده مرگ و پرسشي كه نبايد بي‌پاسخ بماند
شدت حادثه و تعداد بالاي سرنشينان آسيب‌ديده، نيروهاي امدادي را به سرعت به محل كشاند. ۱۰ دستگاه آمبولانس سبك و يك دستگاه اتوبوس‌آمبولانس از پايگاه‌هاي اورژانس استان‌هاي ايلام و خوزستان براي امدادرساني و انتقال مجروحان به محل اعزام شدند. نيروهاي هلال‌احمر نيز با چندين گروه عملياتي در محل حضور پيدا كردند و عمليات نجات و انتقال مصدومان را انجام دادند.
مصدومان اين حادثه براي دريافت خدمات درماني به مراكز درماني منتقل شدند و گزارش‌ها از وخامت وضعيت تعدادي از آنها حكايت داشت. همزمان مسوولان استاني نيز دستور آماده‌باش مراكز درماني و بسيج امكانات براي رسيدگي به وضعيت آسيب‌ديدگان را صادر كردند، اما در ميان خبرهاي مربوط به تعداد آمبولانس‌ها، عمليات نجات و انتقال مجروحان يك پرسش اساسي همچنان بي‌پاسخ مانده است؛ چه عواملي باعث شد وسيله نقليه‌اي كه مسووليت جابه‌جايي گروهي از كاركنان يك مجموعه صنعتي را برعهده داشت، به چنين سانحه مرگباري دچار شود؟
علت حادثه؛ پرسشي كه نبايد بي‌پاسخ بماند
در حالي كه شمار جانباختگان اين حادثه به ۱۲ نفر رسيده است، علت دقيق واژگوني اتوبوس همچنان نيازمند بررسي كارشناسي است.تعيين سهم احتمالي عوامل انساني، نقص فني وسيله نقليه، وضعيت جاده و ساير شرايط موثر در وقوع سانحه بايد در دستور كار كارشناسان پليس راه و مراجع مسوول قرار بگيرد. همچنين لازم است، مشخص شود شركت يا پيمانكار مسوول سرويس كاركنان چه استانداردهايي را براي تامين وسيله نقليه رعايت كرده و آخرين بررسي‌هاي فني اتوبوس چه زماني انجام شده است. اين حادثه بار ديگر ضرورت نظارت مستمر بر سرويس‌هاي حمل‌ونقل كارگران را يادآوري مي‌كند؛ سرويس‌هايي كه هر روز تعداد زيادي از نيروهاي شاغل در صنايع مختلف را ميان محل سكونت و محل كار جابه‌جا مي‌كنند و كوچك‌ترين غفلت در تامين ايمني آنها مي‌تواند به بهاي جان ده‌ها انسان تمام شود. در پي اين سانحه، براي استان ايلام عزاي عمومي اعلام و آبدانان نيز در سوگ جانباختگان عزادار شد، اما آنچه خانواده‌هاي داغدار بيش از هر چيز انتظار دارند، روشن شدن ابعاد حادثه، شناسايي قصورهاي احتمالي و جلوگيري از تكرار چنين فاجعه‌اي است.
۱۲ نفر ديگر به خانه بازنگشتند؛ افرادي كه براي كار از مسير جاده عبور كردند، اما اين سفر براي تعدادي از آنها پايان زندگي بود. حالا بايد ديد پس از فروكش كردن موج اخبار و پيام‌هاي تسليت، آيا كسي مسووليت پاسخگويي درباره عدم اسكان كاركنان، ايمني مسير و وسيله نقليه را برعهده خواهد گرفت يا اين حادثه نيز به فهرست بلندبالاي سوانح جاده‌اي سپرده مي‌شود؟
«هيچ چيز يادم نمي‌آيد. فقط مي‌دانم در يك لحظه همه جا سياه شد. دوازده نفر از همكارانم در اين حادثه فوت شدند. من، پسرعمويم و شانزده نفر ديگر زنده مانديم؛ پسرعمويم يكي از پاهايش شكسته و خودم از ناحيه سر، پا و ستون فقرات دچار آسيب شدم. از بقيه مصدومان خبر نداريم. فعلا نمي‌دانيم علت اين حادثه چه بوده؛ برخي مي‌گويند اتوبوس با تراكتور برخورد كرده و واژگون شده است.»
اين روايت «علي دانيالي»، يكي از مصدومان است كه شب حادثه در اتوبوس حضور داشته و حالا جان سالم به در برده است.
شامگاه شنبه، جاده دشت‌عباس به مورموري در شهرستان دهلران به صحنه يكي از تلخ‌ترين حوادث جاده‌اي تبديل شد؛ اتوبوسي كه قرار بود كاركنان شركت نفت را به مقصد برساند در ميانه راه واژگون شد و مرگ ۱۲ نفر را رقم زد. ۱۸ نفر نيز در اين حادثه مصدوم شدند؛ آماري كه با گذشت ساعاتي از وقوع سانحه و تكميل عمليات امدادرساني افزايش يافت و ابعاد فاجعه را آشكارتر كرد.
حادثه حدود ساعت ۱۹ و ۱۰ دقيقه شنبه بيست و سوم آبان ماه جاري در محدوده كيلومتر ۱۰ محور دشت‌عباس به مورموري و حوالي منطقه سه‌گر، نزديك چاه‌هاي نفت رخ داد. اتوبوس حامل كاركنان شركت NGL دهلران در مسير تردد خود دچار سانحه شد و پس از واژگوني تعدادي از سرنشينان آن جان باختند و گروهي ديگر با جراحات مختلف به بيمارستان منتقل شدند.
«علي دانيالي»، يكي از مصدومان اين حادثه است كه جان سالم به در برده؛ او در مورد لحظه وقوع اين اتفاق به «اعتماد» مي‌گويد: «هيچ چيز يادم نمي‌آيد. فقط مي‌دانم در يك لحظه همه جا سياه شد. دوازده نفر از همكارانم در اين حادثه فوت شدند. من، پسرعمويم و شانزده نفر ديگر زنده مانديم؛ پسرعمويم يكي از پاهايش شكسته و خودم از ناحيه سر، پا و ستون فقرات دچار آسيب شدم. از بقيه مصدومان خبر نداريم. فعلا نمي‌دانيم علت اين حادثه چه بوده؛ برخي مي‌گويند اتوبوس با تراكتور برخورد كرده و اتوبوس واژگون شده است.»
پدر علي دانيالي نيز به «اعتماد» مي‌گويد: «پسرم هشت سال است كه در اين شركت كار مي‌كند. علي به همراه پسرعمويش در اين حادثه مصدوم شدند و در بيمارستان بستري هستند. يكسري مي‌گويند راننده قرص مصرف كرده و دچار خواب‌آلودگي شده بود. يكسري مي‌گويند اتوبوس با يك تراكتور برخورد كرده و برخي مي‌گويند اين اتوبوس قديمي و از رده خارج بوده است، اما هنوز علت دقيق حادثه مشخص نشده است.»
«سعيد رحيمي»، پسرعموي «موسي و محمد رحيمي»؛ دو نفر از جانباختگان اين حادثه در واكنش به اين اتفاق به «اعتماد» مي‌گويد: «موسي و محمد به صورت قراردادي در شركت NGL مشغول به كار بودند، اما متاسفانه شيوه رفت‌وآمد كاركنان اين شركت با ايرادهاي جدي همراه بوده است. كاركنان ساكن آبدانان بايد هر روز حدود ۲۲۰ كيلومتر مسير را براي رفتن به محل كار و بازگشت طي مي‌كردند؛ ۱۱۰ كيلومتر در مسير رفت و ۱۱۰ كيلومتر در مسير بازگشت. آن هم در جاده‌اي صعب‌العبور و بي‌كيفيت كه استانداردهاي لازم براي تردد اتوبوس را نداشته است. اين مسيرها از جمله جاده‌هاي درجه سه و چهار محسوب مي‌شوند. شركت بايد براي اين كاركنان كمپ و محل اسكان در نظر مي‌گرفت. در كدام شهر ايران كاركنان براي رسيدن به محل كار ناچارند هر روز چنين مسافت طولاني را طي كنند؟ به باور من با اين شرايط اگر اتوبوس حامل كاركنان اين شركت روز بيست‌وسوم آبان‌ماه دچار سانحه نمي‌شد، چند روز بعد اين اتفاق رخ مي‌داد.»
«فريبرز هادي‌زاده»، يكي ديگر از جانباختگان اين حادثه است. عموي او به «اعتماد» مي‌گويد: «برادرزاده‌ام متولد سال ۱۳۶۴ بود و نزديك به سه سال در اين شركت كار مي‌كرد. از آنجا كه شركت براي كاركنان كمپ يا محل اسكان در نظر نگرفته بود، آنها مجبور بودند هر روز ساعت پنج صبح از آبدانان حركت كنند تا به محل كارشان برسند و غروب نيز دوباره همين مسير را براي بازگشت به آبدانان طي كنند. اگر شركت در دهلران استراحتگاهي براي كاركنان در نظر گرفته بود، شايد هرگز چنين اتفاقي رخ نمي‌داد.»
همچنين «امين محمدولي»، يكي ديگر از جانباختگان اين سانحه است. عموي او نيز به «اعتماد» مي‌گويد: «كاركنان اين شركت مجبور بودند هر روز حدود ۲۲۰ كيلومتر رفت‌وآمد كنند؛ آن هم با اتوبوسي قديمي كه استهلاك زيادي داشت. اگر شركت مكاني براي استراحت و اسكان آنها در دهلران در نظر گرفته بود، شايد اين حادثه رخ نمي‌داد.»
در همين رابطه «علي محمدي»، يكي از كاركنان شركت NGL دهلران با انتقاد از وضعيت رفت‌وآمد روزانه كاركنان و نبود امكانات اسكان براي آنها به «اعتماد» مي‌گويد: «اتوبوسي كه كاركنان را جابه‌جا مي‌كرد، قديمي بود و هنگام وقوع حادثه ۳۰ نفر در آن حضور داشتند. از آنجا كه محل فعاليت شركت در دهلران است براي كاركناني كه ساكن اين شهرستان نيستند، كمپ يا محل اسكان در نظر گرفته نشده است. به همين دليل اين افراد ناچارند هر روز مسير دهلران تا آبدانان را طي كنند. ۱۲ نفري كه در اين حادثه جان باختند، مهندس بودند. يكي از آنها به تازگي ازدواج كرده بود و بقيه نيز نان‌آور خانواده‌هايشان بودند. اميدوارم يكي از مسوولان به فكر ايجاد كمپ يا تامين محل اسكان براي كاركنان اين شركت باشد تا ديگر در اين جاده پرخطر شاهد تكرار چنين حوادث تلخي نباشيم و خانواده‌هاي كمتري سرپرست خود را از دست دهند.»
«اكبر ياوري»، سرپرست شركت راه‌اندازي و بهره‌برداري صنايع نفت (اُيكو) به «اعتماد» مي‌گويد: «مقصر اصلي اين ماجرا سازمان راهداري است كه ما بارها در گذشته و حتي امسال هم در مورد محور دشت‌عباس به آبدانان هشدار داده بوديم.»… (مشروح اين گزارش، امروز در صفحه اقتصادي روزنامه قيد شده است)
رييس‌جمهور دستور ويژه براي حادثه صادر كرده است
«احمد كرمي»، استاندار ايلام درباره اين حادثه به «اعتماد» مي‌گويد: «بيست‌وسوم آبان ماه جاري، حدود ساعت ۷ شب اتوبوس حامل كاركنان شركت NGL دهلران در محور دشت‌عباس - مورموري واژگون شد. سرنشينان اتوبوس در حال بازگشت به شهرستان آبدانان بودند كه اين حادثه رخ داد. از همان دقايق نخست در جريان حادثه قرار گرفتم و به دستگاه‌هاي امدادي دهلران و آبدانان تاكيد كردم با تمام امكانات در محل حاضر شوند. همچنين هماهنگي‌هاي لازم با استاندار خوزستان انجام شد، چراكه بيمارستان دزفول به محل حادثه نزديك بود. در اين حادثه ۱۲ نفر جان خود را از دست دادند و ۱۸ نفر نيز مصدوم شدند. مصدومان براي دريافت خدمات درماني به بيمارستان‌هاي آبدانان، دهلران و دزفول منتقل و بستري شدند. راننده اتوبوس نيز در اين حادثه جان خود را از دست داد.»
كرمي در پاسخ به پرسشي درباره علت واژگوني اتوبوس مي‌گويد: «تاكيد كرده‌ايم علت حادثه با دقت بررسي شود. اتوبوس حامل كاركنان بايد از سوي متخصصان مورد بررسي فني قرار گيرد و پليس نيز ابعاد مختلف حادثه را به‌طور دقيق بررسي كند تا علت اصلي مشخص شود. رييس‌جمهور موضوع را پيگيري كردند و دستور ويژه‌اي براي رسيدگي به اين حادثه صادر كردند. معاون اول رييس‌جمهور و وزير كشور نيز به‌طور جدي پيگير وضعيت مصدومان و رسيدگي به حادثه‌ديدگان بودند.»
«قدرت شمسي‌زاد»، سرپرست امداد و نجات جمعيت هلال‌احمر استان ايلام نيز به «اعتماد» مي‌گويد: «حدود ساعت ۱۹ و ۲۰ دقيقه روز حادثه، واژگوني يك دستگاه اتوبوس به ما گزارش شد. بعد از اين گزارش نزديك‌ترين پايگاه‌هاي امدادي را به محل اعزام كرديم. اكثر مصدومان دچار خونريزي و شكستگي شده بودند و سريع به بيمارستان منتقل شدند.»
همچنين رييس‌كل دادگستري ايلام در اين باره اعلام كرد: «در حادثه واژگوني اتوبوس در محور دشت‌عباس به مورموري، هرگونه قصور، تخلف يا ترك فعل بررسي مي‌شود و با مسببان احتمالي قاطعانه و بدون اغماض برخورد قانوني خواهد شد. بي‌ترديد جانباختن جمعي از هموطنان در اين حادثه دردناك، ضايعه‌اي سنگين و اندوهي بزرگ براي خانواده‌هاي داغدار، جامعه كارگري و مردم استان ايلام است. دستگاه قضايي استان ايلام با حساسيت و جديت، موضوع را از ابعاد مختلف پيگيري خواهد كرد.»
عمليات امداد در جاده مرگ و پرسشي كه نبايد بي‌پاسخ بماند
شدت حادثه و تعداد بالاي سرنشينان آسيب‌ديده، نيروهاي امدادي را به سرعت به محل كشاند. ۱۰ دستگاه آمبولانس سبك و يك دستگاه اتوبوس‌آمبولانس از پايگاه‌هاي اورژانس استان‌هاي ايلام و خوزستان براي امدادرساني و انتقال مجروحان به محل اعزام شدند. نيروهاي هلال‌احمر نيز با چندين گروه عملياتي در محل حضور پيدا كردند و عمليات نجات و انتقال مصدومان را انجام دادند.
مصدومان اين حادثه براي دريافت خدمات درماني به مراكز درماني منتقل شدند و گزارش‌ها از وخامت وضعيت تعدادي از آنها حكايت داشت. همزمان مسوولان استاني نيز دستور آماده‌باش مراكز درماني و بسيج امكانات براي رسيدگي به وضعيت آسيب‌ديدگان را صادر كردند، اما در ميان خبرهاي مربوط به تعداد آمبولانس‌ها، عمليات نجات و انتقال مجروحان يك پرسش اساسي همچنان بي‌پاسخ مانده است؛ چه عواملي باعث شد وسيله نقليه‌اي كه مسووليت جابه‌جايي گروهي از كاركنان يك مجموعه صنعتي را برعهده داشت، به چنين سانحه مرگباري دچار شود؟
علت حادثه؛ پرسشي كه نبايد بي‌پاسخ بماند
در حالي كه شمار جانباختگان اين حادثه به ۱۲ نفر رسيده است، علت دقيق واژگوني اتوبوس همچنان نيازمند بررسي كارشناسي است.تعيين سهم احتمالي عوامل انساني، نقص فني وسيله نقليه، وضعيت جاده و ساير شرايط موثر در وقوع سانحه بايد در دستور كار كارشناسان پليس راه و مراجع مسوول قرار بگيرد. همچنين لازم است، مشخص شود شركت يا پيمانكار مسوول سرويس كاركنان چه استانداردهايي را براي تامين وسيله نقليه رعايت كرده و آخرين بررسي‌هاي فني اتوبوس چه زماني انجام شده است. اين حادثه بار ديگر ضرورت نظارت مستمر بر سرويس‌هاي حمل‌ونقل كارگران را يادآوري مي‌كند؛ سرويس‌هايي كه هر روز تعداد زيادي از نيروهاي شاغل در صنايع مختلف را ميان محل سكونت و محل كار جابه‌جا مي‌كنند و كوچك‌ترين غفلت در تامين ايمني آنها مي‌تواند به بهاي جان ده‌ها انسان تمام شود. در پي اين سانحه، براي استان ايلام عزاي عمومي اعلام و آبدانان نيز در سوگ جانباختگان عزادار شد، اما آنچه خانواده‌هاي داغدار بيش از هر چيز انتظار دارند، روشن شدن ابعاد حادثه، شناسايي قصورهاي احتمالي و جلوگيري از تكرار چنين فاجعه‌اي است.
۱۲ نفر ديگر به خانه بازنگشتند؛ افرادي كه براي كار از مسير جاده عبور كردند، اما اين سفر براي تعدادي از آنها پايان زندگي بود. حالا بايد ديد پس از فروكش كردن موج اخبار و پيام‌هاي تسليت، آيا كسي مسووليت پاسخگويي درباره عدم اسكان كاركنان، ايمني مسير و وسيله نقليه را برعهده خواهد گرفت يا اين حادثه نيز به فهرست بلندبالاي سوانح جاده‌اي سپرده مي‌شود؟