خبر
اختلافات ادامه يابد اصلاحطلبان بازنده خواهند بود
محمد هاشمي عضو سابق مجمع تشخيص مصلحت گفت: انتظار ميرود باتوجه به مطالباتي كه از سوي مردم نسبت به جريانات اصلاحطلبي وجود دارد اصلاحات لازم در جهت بهبود وضعيت اين تشكل سياسي در نظر گرفته شود.اگر احزاب اصلاحطلب اختلافات داخلي خود را كنار نگذارند قطعا آينده حزبي، چون موتلفه در انتظار آنها خواهد بود.
محمد هاشمي عضو سابق حزب كارگزاران درباره وضعيت اين روزهاي احزاب و جريانات سياسي اصلاحطلب و علني شدن برخي از اختلافات درون جرياني، اظهاركرد: آنچه اين روزها در بدنه جريان اصلاحطلبي شكل گرفته است به خوبي نمايانگر اين است كه احزاب و تشكلهاي زيرمجموعه اين جريان سياسي از يك ضعف ساختاري عميق برخوردار هستند كه اگر فكري براي آن نشود قطعا در آينده مشكلساز خواهند بود.اين فعال سياسي اصلاحطلب با اشاره به اينكه تكروي تشكلهاي سياسي اصلاحطلب بدون شك در مقطع فعلي جز شكست هيچ دستاوردي را عايد آنها نخواهد كرد، تصريح كرد: در فضاي امروز كشور هر جريان سياسي اعم از اصلاحطلب و اصولگرا اگر قصدي براي ادامه فعاليت سياسي به صورت منسجم و سازمان يافته دارند بايد بدانند كه بدون ائتلاف هيچ دستاوردي جز شكست در انتخابات نصيب آنها نخواهد شد. اصلاحطلبان بدون شك اگر رويه فعلي را در رويكردها و راهبردهاي خود در نظر بگيرند و هر حزب و جريان سياسي به سيستم تكروي كه آغاز كرده است ادامه دهد قطعا نه تنها در انتخابات مجلس بلكه در انتخابات رياستجمهوري نيز هيچ نتيجهاي جز شكست عايد آنها نخواهد شد از اين رو تغيير در رويه فعلي اين جريان سياسي الزامي است. عضو سابق مجمع تشخيص مصلحت نظام تاكيد كرد: در جامعه سياسي ايران براساس آخرين اطلاعات اصلاحطلبان ۲۱ درصد، اصولگرايان ۲۰ درصد، جريان اعتدالي ۳۶ درصد از راي مردم را به خود اختصاص دادهاند و بقيه آرا و نظرات مربوط به قشر خاكستري است كه معمولا نقش مهمي را نيز در رويدادهاي مهمي چون انتخابات برعهده دارند. عضو سابق حزب كارگزاران با اشاره به اينكه اصلاحطلبان در حال حاضر ضريب نفوذ لازم را در بين مردم ندارند، گفت: اختلافات درون حزبي قطعا ميتواند در عدم تشكيل ائتلاف فراگير در بين تشكلهايي كه خطمشي مشترك دارند تاثيرگذار باشد از اين رو با رويه فعلي اصلاحطلبان، شكست آنها حتمي است چرا كه اين جريان سياسي قاعدتا با اين رويه نميتواند هيچ وزنكشي سياسي را در فضاي فعلي انجام دهد.
هركس ايرادي درباره ترجمه CFT دارد، ارايه كند
معاون حقوقي رييسجمهور گفت: در ترجمه CFT ايراد موثر و قابل اعتنايي نديدم اگر كسي معتقد است ايرادي وجود دارد، دقيق آن را ارايه دهد. «لعيا جنيدي»، معاون حقوقي رييسجمهور، در گفتوگو بابرنا در خصوص «ايرادات به ترجمه» CFT گفت: در ترجمه، موردي را نديدم ايراد داشته باشد كه بخواهند چيز مهمي را گفته باشند. تطبيق ترجمه هم خوب انجام شده است و اين بحثها در مورد معاهده پالرمو هم مطرح شد. نكات شكلي در تايپ اتفاق افتاده بود و آقاي لاريجاني هم اين موضوع را تاييد كردند. البته من هم همين را گفته بودم اما براي برخي سوءتفاهم ايجاد شد. جنيدي در خصوص نظر دولت در لايحه CFT مطرح كرد: دولت از نظر كارشناسي اعتقاد دارد اين معاهدات خوب است و در جاهايي كه دغدغههايي بوده حق شرطهاي خود را گذاشته است. دولت با نهادهاي نگران صحبت كرده و دغدغههاي آنها را شنيده و تا جايي كه ممكن است پيشنهادات در قبال دغدغهها ارايه خواهد شد تا در موقع الحاق و تصويب نهايي با اجماع و وفاق نظر همه نهادهاي ذيربط اين كار انجام شود. اين تفكر دولت است و آن را پيگيري ميكند. او در پايان تاكيد كرد: در ترجمه CFT ايراد موثر و قابل اعتنايي نديدم اگر كسي معتقد است ايرادي وجود دارد، دقيق آن را ارايه دهد.
فشار عليه وزير خارجه يك بازي سياسي نخنما محسوب ميشود
مهدي مطهرنياكارشناس روابط بينالملل در گفتوگو با ايلنا، در خصوص فشارهاي فزاينده بر وزير امور خارجه در هفتههاي اخير گفت: نظام جمهوري اسلامي و ساختار قدرت موجود دولت خود يك ساختار حاشيهاي در نظام جمهوري اسلامي ايران تلقي ميشود. به اين معنا كه دولت تنها دستگاه ديپلماسي را به عهده دارد و نه دستگاه سياست خارجي را و وزارت امور خارجه به عنوان زير سيستم دولت تنها نماينده بيان مواضع نظام جمهوري اسلامي بوده و قدرت تصميمگيري نهايي در دولت نهفته نيست.وي ادامه داد: امروز اين نكات پنهان نيست و لذا فشار به وزير امور خارجه تنها در اين معنا شكل نميگيرد كه او بيان كرده در ايران پولشويي وجود دارد چرا كه همگان به خوبي وقوف دارند كه اين مساله وجود دارد و سازمانهاي بينالمللي سالها است اين موضوع را اعلام ميكنند.اينكه بخواهيم به بهانه بيان پولشويي وزير امور خارجه را تحت فشار قرار داده و استيضاح كنيم بسيار آشكارا تنها بهانه براي حذف ظريف از صحنه سياست به واسطه اثرگذاريهاي محتمل او بر فضاي انتخابات تلقي ميشود و از اين جهت يك بازي سياسي نخنما در عملكرد چند دهه جناحهاي سياسي در ايران محسوب ميشود.