تماشاگران زن و سیاست‌های جنسیتی
نهادهای مسئول هم که خوب بلدند خودی‌های‌شان را اعم از زن و مرد با هزینه بیت المال در بازی‌های ملی به استادیوم‌های خارج از کشور بفرستند. از آنها بپرسند که آیا تفاوتی با حضور مشترک زنان و مردان در خیابان و رستوران و سینما دارد یا نه؟ واقعا ندارد.
۵- فضای کلی فوتبال از روی سکوها گرفته تا داخل زمین و روی نیمکت و فضای رسانه‌ای و مجازی و هواداری آن واقعا فاجعه است و این دستامد سال‌ها فوتبال تک‌جنسیتی و مردانه بوده است. حالا که مثل هزاران مورد دیگر جایی فحاشی و درگیری پیش آمده، محروم کردن زنان چیزی جز تاکید بر راه و رسمی که این فضا را ساخته است، نیست. بی‌خود و بی جهت مساله‌سازی می‌کنند و ذهن و روان جامعه را می‌خراشند. حتی ممکن است کسی دغدغه حضور در ورزشگاه نداشته باشد اما از این که این همه سیاست ضد زن در ذهن و ضمیر برخی صاحبان مسئولیت و قدرت است، احساس بی عدالتی و ظلمی آزاردهنده می‌دهد.