شهوت تمام نشدني كيروش براي جام جهاني
امير قلعهنويي بايد نگران باشد؟
اخبار اخير مبني بر تلاش كارلوس كيروش، سرمربي سابق تيم ملي ايران براي نشستن مجدد بر روي نيمكت مربيگري تونس و شايعاتي مبني بر علاقهمندي او به هدايت تيم ملي تونس در جام جهاني نكات قابل تأملي را در مورد اين مربي پرتغالي مطرح ميكند.
به گزارش روزنامه اعتماد، اخبار حاكي از آن است كه كيروش يا ايجنتهايش پس از ناكامي در تيم ملي عمان در رسيدن به جام جهاني و بلافاصله بعد از حذف تونس از جام ملتهاي آفريقا و اخراج سرمربي اين تيم مستقيما به فدراسيون تونس پيشنهاد دادهاند كه او ميتواند هدايت تيم ملي اين كشور را در جام جهاني بر عهده داشته باشد.
اين اقدام هرچند از نگاه جاهطلبي حرفهاي براي يك مربي ۷۲ ساله قابل درك است اما سطح تعهد و حرفهايگري او را زير سوال ميبرد. براي مربياي با سابقه طولاني و شناخته شدهاي مانند كيروش اينكه پس از يك دوره همكاري در خليح فارس به سرعت براي بازگشت به فوتبال و جام جهاني و يك تيم جديد تلاش كند، نشاندهنده يك وسواس شديد براي حضور در بزرگترين رويداد فوتبالي جهان يعني جام جهاني و ثبت ركوردهاي شخصي است.
اين رفتار به ويژه در شرايطي كه فدراسيون تونس اقدامي براي مذاكره با اين مربي پرتغالي نداشته نشان ميدهد كيروش كه تحت قرارداد يك كشور ديگر است هيچ حد و مرزي براي رسيدن به خواستههاي خودش ندارد. اين همچنين ميتواند پيامي نگرانكننده براي مربي فعلي تيم ملي ايران، امير قلعهنويي هم باشد! اين تلويحا نشان ميدهد كه كيروش ممكن است ثبات تيمهاي ملي را به چالش بكشد. اين ماجرا يادآور حواشي تلخ دوران مربيگري كيروش در تيم ملي ايران است. به ياد بياوريد كه در دوره قبل تيم ملي با هدايت دراگان اسكوچيچ سريعترين صعود تاريخ به جام جهاني را تجربه كرد اما ناگهان در آستانه مسابقات، اين مربي كروات كنار گذاشته شد تا كيروش با يك كودتاي داخلي بازگردد.
اما نتيجه اين بازگشت عملكردي نااميدكننده و شكست سنگين مقابل انگليس و حذف از مرحله گروهي جام جهاني بود. آن هم در شرايطي كه شنيده شد او قبل از بازيهاي جام جهاني قول و قرارش را با تيم ملي قطر گذاشته بود. اين سابقه نشان ميدهد كه جاهطلبي كيروش براي حضور در جام جهاني و به دست آوردن منافع شخصي گاهي اوقات بر منافع بلندمدت تيمها سايه مياندازد. اگر او واقعا در حال تلاش براي بازگشت به تيم ملي تونس است، اين رفتار ميتواند نشانهاي از رويكردي باشد كه در آن «حضور در جام جهاني» مهمتر از ثبات شخصيتي و پرستيژ كاري اوست. اين مساله قطعا بايد مورد توجه فدراسيون فوتبال ايران قرار بگيرد تا از تكرار سناريوهاي پرهزينه گذشته جلوگيري شود و به بازگشت اين پيرمرد پرتغالي حتي فكر هم نكنند.