بگو از مدرسه بر‌می‌گردی

تقديم به روح پاك دانش‌آموزان مظلوم و شهيد مدرسه شجره طيبه ميناب
ميناب به ايران جان داد ...
دوباره منو صدا كن، دخترم!
بگو: بابا، كه دلم شاد بشه
بگو از مدرسه بر‌مي‌گردي
تا دوباره خونه آباد بشه
 تو و خنده‌هاي همكلاسيات
توو مسير خونه بايد باشه
تو به محض ديدنم ناز كني
تا گل از گونه بابا واشه
 آرزو مي‌كردي كه بزرگيات
يه پرستار بي‌ادعا بشي
من و مادرتو تيمار كني
كه عصاي دست ما دوتا بشي
 تو رو صبحانه نخورده تا دبستان بردم
اين همون داغيه كه قلب منو سوزونده
حالا مادر رو به آتيش مي‌كشه؛ دختركم
لقمه نخورده‌اي كه تو كيفت جا مونده
 داره لالايي برات مي‌خونه
مادري كه لاله‌هاش پرپر شد
لايي لايي گل نوروز نديده
بعد تو بهارمون، آذر شد
 رنگي رنگي بوده دنيات اما
تيرگي فكر شكستت بوده
شنيدم دستتو پيدا كردن
كه مداد رنگي تو دستت بوده
 تا ابد تشنه آغوش تو‌ام
مي‌بينم از تو نمونده بدني
غربتت رو همه جا حس مي‌كنم
تو برام معني خاك وطني
 تو رو صبحانه نخورده تا دبستان بردم
اين همون داغيه كه قلب منو سوزونده
حالا مادر رو به آتيش مي‌كشه؛ دختركم
لقمه نخورده‌اي كه تو كيفت جا مونده
شاعر، ترانه‌سرا و دبير كانون ادبي زمستان
فرهنگسراي ارسباران