آزمون دشوارترِ حكمراني
در ميانه اين راه، هشداري مهم نيز درخور تأمل است: چه در فروكش‌كردن آتش اين نبرد و چه در صورت گسترش بحران، اگر برخي بي‌خبران درون كشور همچنان به نغمه‌هاي يأس، خودكم‌بيني و شيفتگي به مظاهر تمدن غرب يا برج‌هاي شيشه‌اي همسايگان جنوبي ادامه دهند، شايسته آن است كه دست‌كم سكوت پيشه كنند و بيش از اين بر طبل ياوه‌گويي نكوبند؛ چراكه پرده از وابستگي و حرص سيري‌ناپذير به قدرت و ثروت، سال‌هاست از فراز خليج‌فارس فرو افتاده است. در عين حال بايد هوشيار ماند تا مبادا با بازگشت آرامش، برخي محافل به نام صيانت و با عناويني از اين دست، بار ديگر تيغ سخت‌گيري بر چهره جامعه فرود آورند و حضور پيگير و فداكارانه همين مردم را در روزهاي دشوار به فراموشي بسپارند؛ چنان‌كه پس از جنگ دوازده‌روزه نشانه‌هايي از آن پديدار شد. در جنگ شناختي و نبرد روايت‌ها نيز، اگر يار شاطر رزمندگان نيستيم، دست‌كم بارِ خاطر مردم رنج‌ديده نباشيم. اگر از پستوي بازار دستمال‌فروشان گله‌اي داريم، قيصريه را به آتش نكشيم و نگذاريم كژفهمي يا تنگ‌چشمي، تلاش‌ها و ايستادگي اين ملت رشيد را مخدوش سازد. پيروزي در نبرد رمضان همچنين آشكار ساخت كه دانشمندان و متخصصان ايراني از ظرفيتي عظيم برخوردارند. همان مغزهاي توانمندي كه ايران را در برابر تهديدها مصون داشتند، مي‌توانند در مسير توسعه علمي و اقتصادي نيز نقش‌آفرين باشند؛ به‌شرط آنكه فضايي فراهم شود كه عقلانيت جايگزين رويكردهاي قهري شود و نخبگان در تصميم‌سازي و تصميم‌گيري مشاركت واقعي داشته باشند. بازگشت نخبگان خارج از كشور، تقويت دانشگاه‌ها به عنوان كانون‌هاي خلاقيت و ايجاد محيطي امن و آزاد براي پژوهش و نوآوري، مي‌تواند آينده‌اي روشن‌تر براي ايران رقم زند. پس از تجربه جنگ رمضان، دوره‌اي تازه در برابر كشور گشوده شده است؛ دوره‌اي كه اگر با تدبير، عدالت‌خواهي و بهره‌گيري از سرمايه انساني اداره شود، ايران قادر خواهد بود نه‌تنها بر پاي خود بايستد، بلكه الگويي از ثبات، پيشرفت و عدالت براي منطقه ارايه كند. ملت ايران، با همه دشواري‌ها، ملتي است صبور، فداكار و اميدآفرين؛ مردماني كه هرگاه فرصت يافته‌اند، ظرفيت‌هاي شگفت‌انگيز خود را شكوفا كرده‌اند. اميد آنكه با پرهيز از غرور، تقويت عدالت و اتكا بر انسان ايراني، آينده‌اي روشن‌تر و باثبات‌تر فراروي اين سرزمين گشوده شود. اكنون اما صحنه پيش رو پيچيده‌تر از هميشه است. چه در جنگ دوازده‌روزه و چه در نبرد چهل روزه، واداشتن ايالات متحده به گذار از بمباران بي‌وقفه به پذيرش آتش‌بس، محاصره و گفت‌وگوي سياسي، موفقيتي بزرگ به‌شمار مي‌آيد. با اين همه، بازي به پايان نرسيده است. نه‌تنها شبيخون سوم، كه هيچ تحول پيش‌بيني‌ناپذيري در دو سال و نيم آينده ترامپ تا پايان دولتش دور از انتظار نيست؛ چراكه امريكا به‌آساني از جنگي كه اعتبار و جايگاه ابرقدرتي‌اش بدان گره خورده، دست نخواهد شست.