فرصتي براي بازگشت سردار
علي ميرزامحمدي
در روزهاي سرنوشت‌ساز منتهي به جام جهاني ۲۰۲۶، نام يك ستاره بيش از هر زمان ديگري در كانون توجهات قرار گرفته است؛ سردار آزمون. مهاجمي كه حضور يا عدم حضورش در ليست نهايي تيم ملي، ديگر صرفا يك تصميم فني فوتبالي نيست، بلكه به موضوعي با ابعاد اجتماعي و ملي تبديل شده است. بدون شك هيچ ورزشكاري در سطح حرفه‌اي مصون از اشتباه نيست. حواشي اخير پيرامون سردار و برخي رفتارهاي او كه با نقد افكار عمومي همراه بود، واقعيتي غيرقابل انكار است. اما در مسير مديريت سرمايه‌هاي انساني، اصل «جذب» همواره بايد بر «طرد» اولويت داشته باشد. علاوه بر اين، نبايد فراموش كرد كه دامن زدن به حواشي و طرد چهره‌هاي محبوب، ناخودآگاه زمينه‌ساز بهره‌برداري رسانه‌هايي است كه با هدف «جنگ روايت‌ها»، سعي دارند از كوچك‌ترين اتفاقات ورزشي، شكافي عميق ميان مردم و نمادهاي ملي ايجاد كنند. بنابراين، فراهم كردن مسير بازگشت براي او، نه تنها راه را بر اين سوءاستفاده‌هاي سياسي و روايت‌سازي‌هاي بيروني مي‌بندد، بلكه مي‌تواند به فرصتي براي اصلاح و تبديل خطاها به تجربه‌اي براي تعهد بيشتر تبديل شود. بازگشت او نمادي از سعه‌صدر مديريتي و ترميم پيوند ميان قهرمانان و بدنه جامعه است.
فراتر از توانايي‌هاي فني، هويت سردار آزمون به عنوان يك «تركمن» وزن ويژه‌اي به حضور او در پيراهن تيم ملي مي‌بخشد. ايران، گلستاني از اقوام مختلف است و تيم ملي فوتبال، تجلي‌گاه اين تنوع و زيبايي است. حضور پررنگ يك ورزشكار از خطه گلستان و قوم نجيب تركمن در نوك پيكان حمله تيم ملي، سيگنالي بسيار مثبت و قوي براي تقويت وحدت ملي و انسجام اقوام ايراني است. اين حضور به معناي ديده شدن همه پاره‌هاي تن ايران در ويترين افتخارات ملي است و پيامي روشن از همدلي را به سراسر كشور مخابره مي‌كند.
تلاش‌هاي اخير استاندار گلستان و رايزني‌هاي مقامات مختلف براي بازگشت او، نشان‌دهنده درك عميق از اهميت اين موضوع است. حتي در سطح كلان اجرايي نيز اشاره شده است كه بازگشت سردار مي‌تواند پيامي به نفع انسجام ملي باشد. در شرايطي كه جامعه بيش از هر زمان ديگري به بهانه‌هايي براي شادي و همبستگي نياز دارد، بخشش بزرگوارانه و باز كردن مسير بازگشت براي ستاره‌اي كه بارها عشق خود را به وطن ثابت كرده، مي‌تواند روح تازه‌اي به كالبد تيم ملي و هواداران بدمد.
سردار آزمون اكنون بر سر يك دوراهي سرنوشت‌ساز ايستاده است. بازگشت او به تيم ملي، فرصتي طلايي براي اواست تا با درخشش در جام جهاني، پاسخ اعتماد دوباره نظام ورزشي و سياسي كشور را بدهد. اين بازگشت، نه تنها توان هجومي تيم ما را مضاعف مي‌كند، بلكه به عنوان يك كنش هوشمندانه در راستاي تقويت وحدت ملي و تكريم اقوام ايراني، نتايجي به مراتب فراتر از پيروزي در يك مسابقه فوتبال به همراه خواهد داشت. بايد به «پسر ايران» فرصتي دوباره براي سربازي در زير پرچم وطن داد.