قطار توسعه دولت پزشكيان

ديروز شهر زيباي اردبيل صاحب قطار شد تا اردبيلي‌ها با سوار شدن بر آن بتوانند به شبكه سراسري راه‌آهن ايران در شهر ميانه برسند. در واقع سفر از بسياری نقاط كشور به اردبيل و بالعكس با قطار بسيار آسان و شايد   روی زمين راحت مي‌شود. 173 كيلومتر مسافت بين اردبيل و ميانه داراي عوارض سخت زميني نظير پستي و بلندي بسيار ناشي از كوه‌ها و رودهاست كه سازندگان راه‌آهن بايد زحمت زيادي كشيده باشند تا بتوانند خط آهن را از آن گذر دهند.
پروژه ساخت اين خط آهن 20 سال پيش آغاز شده بود كه با همت دولت پزشكيان ديروز توسط رييس‌جمهور افتتاح شد تا يك طرح 20 ساله در دولتي كه اقتصاد ناشي از جنگ بر بدنه‌اش سنگيني مي‌كند، بتواند اثبات كند كه قادر به طرح‌هاي عمراني نيز هست.
روزي كه نيروي بخار و خط آهن دست به دست هم دادند تا نخستين قطار در كره زمين به حركت درآيد، در يكي از شهرهاي انگلستان، حدود 200 سال پيش بود.
جالب اين است كه خط آهن از 400 سال پيش مورد استفاده بشر بود و با قدرت اسب و قاطر يك يا چند واگن روي آن حركت مي‌كرد. اما در سال 1769 كه جيمز وات اولين ديگ بخار را براي به حركت درآوردن موتورهاي اوليه ساخت، سال‌ها طول كشيد كه حركت آهن روي آهن نويد خط‌آهن را به جهانيان بدهد و از آن پس پيشرفت و توسعه اروپا و سپس امريكا و ژاپن آغاز شد. چنين بود كه خطوط آهن چون مويرگ‌هاي بدن آدمي بر بدنه كره زمين نويد توسعه و پيشرفت بشر را داد.  در همان زمان هيچ وسيله‌اي نبود كه مثل خط‌آهن شمار زيادي از مردمان را روي زمين بگستراند و شهرهاي جديدي را براي زندگي جوامع بشري به وجود آورد. گفتني است كه توسعه كشور در حد بالايي مديون راه‌هاي مواصلاتي و در راس آنها راه‌آهن بوده است. و اين مهم در ايران نيز بايد مد نظر باشد، سرزمين بزرگ ايران را هيچ چيز جز راه‌آهن و شبكه‌هاي بزرگراهي، يكپارچه و پيشرفته نگه نمي‌دارد. به‌خصوص كه اتحاد اقوام ايراني زبانزد خاص و عام است.