عاشورا در سيره و سنت بنيان‌گذار (۸)
شهادت سيدالشهدا (ع) را موجب ترقي اسلام مي‌داند: «سيدالشهدا را كشتند، اسلام ترقياش بيشتر شد» و نهضت عاشورا را عامل درهم كوبيدن كاخ ستمگري مي‌داند: «كربلا، كاخ ستمگري را با خون درهم كوبيد و كربلاي ما، كاخ سلطنتشيطاني را فروريخت» و فدا شدن امام حسين (ع) را موجب فنا شدن ظالمان مي‌داند: «محرم ماه نهضت بزرگ سيد شهيدان و سرور اولياي خداست كه با قيام خود درمقابل طاغوت، تعليم سازندگي و كوبندگي به بشر داد و راه فناي ظالم و شكستن ستمكار را به فدايي دادن و فدايي شدن دانست و اين، خود سرلوحه تعليمات اسلاماست براي ملت‌ها تا آخر دهر» و در مورد تاثير خون سيدالشهدا(ع) مي‌فرمايد: «اين خون سيدالشهدا است كه خون‌هاي همه ملت‌هاي اسلامي را به جوش ميآورد» و در توضيح معناي جمله كل يومٍ عاشورا و كل ارضٍ كربلا مي‌فرمايد: «اين كلمه «كل يوْمٍ عاشُورا و كل أرْضٍ كرْبلا» يك كلمه بزرگي است كه اشتباهي مي‌فهمند. آنها خيال مي‌كنند كه يعني هر روز بايد گريه كرد! لكن اين محتوايش غير از اين است. كربلا چه كرد، ارض كربلا در روز عاشورا چه نقشي را بازي كرد، همه زمين‌ها بايد آن‌طور باشند. نقش كربلا اين بود كه سيدالشهدا -سلام‌الله‌عليه- با چند نفر جمعيت و عدد معدود، آمدند كربلا و ايستادند در مقابل ظلم يزيد و در مقابل دولت جبار. در مقابل امپراتور زمان ايستادند و فداكاري كردند و كشته شدند، لكن ظلم را قبول نكردند و شكست دادند يزيد را. همه جا بايد اين‌طور باشد. همه روز هم بايد اين‌طور باشد. همه روز بايد ملت ما اين معنا را داشته باشد كه امروز روز عاشوراست و ما بايد مقابل ظلم بايستيم و همين‌جا هم كربلاست و بايد نقش كربلا را ما پياده كنيم، انحصار به يك زمين نداشته؛ انحصار به يك افراد نداشته. قضيه كربلا منحصر به يك جمعيت هفتاد و چند نفري و يك زمين كربلا نبوده. همه زمين‌ها بايد اين نقشه را اجرا كنند و همه روزها غفلت نكنند.» (صحيفه امام)