پايان يك فصل پرنوسان

پرونده حضور تيم ملي واليبال ايران در ليگ ملت‌هاي ۲۰۲۶ با شكست ۳ بر ۱ مقابل تركيه بسته شد. ديداري كه مي‌توانست حسن ختامي بر يك هفته پرفراز و نشيب باشد اما در نهايت به تلخي پايان يافت. شاگردان روبرتو پياتزا كه پس از هفته‌ها تلاش و اضطراب براي حفظ سهميه در سطح اول واليبال جهان حالا با نگاهي به كارنامه كلي خود در اين رقابت‌‌ها به دنبال پاسخ‌‌هايي براي آينده هستند در آخرين آزمون خود نتوانستند اقتدار لازم را به نمايش بگذارند. اين شكست اگرچه تأثيري در بقاي ايران در سطح اول نداشت اما بازتابي از نقاط ضعفي بود كه در طول اين تورنمنت سايه‌‌اي سنگين بر عملكرد تيم افكنده بود.

شروع اميدواركننده  و  فرود سرد

بازي مقابل تركيه با سناريويي آغاز شد كه بارقه‌هاي اميد را در دل هواداران روشن كرد. ايران در ست نخست با عملكردي منسجم و هجومي توانست با نتيجه ۲۵ بر ۱۷ به برتري برسد. در آن لحظات به نظر مي‌رسيد كه تيم پياتزا به آن فرم دلخواه رسيده است و مي‌تواند با پيروزي تورنمنت را به پايان ببرد اما اين شروع توفاني خيلي زود جاي خود را به آشفتگي داد. اشتباهات پي‌ در پي در دريافت اول و سرويس‌‌هاي نامطمئن و پاس‌‌هاي نادقيق پاسورها شيرازه تيم را از هم پاشيد. اين نوسان شديد دقيقا همان پاشنه آشيل تيم ملي در اين هفته و كل ليگ ملت‌ها بود؛ تيمي كه مي‌توانست در يك لحظه حريف را تحت فشار بگذارد و در لحظه‌‌اي ديگر به سادگي امتيازات حياتي را تقديم حريف كند.

عبور از گردنه‌هاي سخت

نگاهي به عملكرد ايران در هفته سوم وضعيت پيچيده شاگردان پياتزا را بهتر نمايان مي‌كند. پيش از بازي با تركيه تيم ملي در بازي اول هفته سوم مقابل اوكراين با نتيجه ۳ بر ۱ تن به شكست داد ديداري كه در آن ايران به وضوح تحت تأثير اشتباهات فردي قرار داشت. با اين حال در بازي دوم ورق برگشت و ايران موفق شد با نتيجه ۳ بر ۲ آلمان را شكست دهد. پيروزي برابر ژرمن‌‌ها حكم مرگ و زندگي را داشت و شانس بقاي ايران در سطح اول مسابقات را به بالاترين حد ممكن رساند. اما در يازدهمين بازي فصل ۲۰۲۶ ايران در صربستان به مصاف اسلووني رفت ديداري كه نتيجه‌‌اي نااميدكننده براي ما داشت. شكست ۳ بر صفر در اين مسابقه بيش از آنكه ناشي از برتري فني محسوس اسلووني باشد. نتيجه ضعف مفرط ايران در كنترل خطاهاي شخصي بود. تكرار اشتباهات بازي با اوكراين در اين ديدار نشان مي‌داد كه تيم ملي در مديريت بحران و تمركز در امتيازات حساس هنوز با استانداردهاي جهاني فاصله دارد.

يك فصل با فراز  و  نشيب

در پايان اين دوره از مسابقات آمار تيم ملي ايران در جدول ۱۸ تيمي به شرح زير است: 

وضعيت: مجموع كارنامه

تعداد بازي: ۱۲

برد: ۳

باخت: ۹

اگرچه كسب تنها ۳ پيروزي از ۱۲ بازي كارنامه‌‌اي درخشان محسوب نمي‌شود اما هدف اصلي يعني حفظ جايگاه در سطح اول واليبال جهان محقق شد. با توجه به امتيازات ساير تيم‌‌ها در جدول و وضعيت نه چندان مطلوب كوبا و كانادا در انتهاي جدول سقوط تيم ملي ايران منتفي است. البته در اين ميان نتايج ساير تيم‌‌ها هم به كمك ايران آمد. ژاپن به عنوان تيم صدرنشين در هفته ماقبل پاياني همچنان قدرت‌نمايي مي‌كند و چين هم به دليل ميزباني صرف‌ نظر از رتبه آخر در جدول به جمع 8 تيم نهايي راه يافته است.

نياز به خانه‌تكاني

تيم ملي واليبال ايران در ليگ ملت‌هاي ۲۰۲۶ با چالش‌‌هاي بزرگي روبه‌رو بود. عدم ثبات در دريافت اول و ضعف در سرويس‌دهاي پرشي امتيازآور در كنار نبود هماهنگي لازم در سيستم دفاع روي تور باعث شد تا حتي در بازي‌هايي كه از نظر فني پتانسيل برد داشتيم نتيجه را واگذار كنيم. روبرتو پياتزا كه به عنوان سرمربي مسووليت اين تيم را بر عهده دارد حالا با چالشي جدي براي ساختن تيمي منسجم براي تورنمنت‌‌هاي پيش رو مخصوصا بازي‌هاي آسيايي ناگويا در مسير كسب سهميه المپيك مواجه است. اما تيم ملي واليبال ايران در سطحي قرار دارد كه ديگر فرصتي براي آزمون و خطا ندارد. حفظ سهميه در ليگ ملت‌ها تنها يك تسكين كوتاه بود. آنچه واليبال‌دوستان ايراني انتظار دارند بازگشت به روزهاي اقتدار است. جايي كه ايران نه به عنوان تيمي كه سقوط نكرد كه به عنوان تيمي كه براي قهرماني مي‌جنگد در ميادين حاضر شود.