انتقاد يك ناشر از تضييع حقوق فرهنگي
«صداوسيما» بزرگترين ناقض حقوق موسيقي است
يك ناشر موسيقي، ريشه بخشي از اين مشكلات را در رعايت نشدن حقوق مولف ميداند و معتقد است صداوسيما به عنوان بزرگترين ناقض كپيرايت، آثار را بدون مجوز صاحبانشان پخش ميكند. صدرالدين حسينخاني با اشاره به آسيبهاي قطع بودن اينترنت در ماههاي گذشته گفت: رسانه اصلي ما براي رساندن موسيقي به مخاطب، اينترنت و فضاي مجازي است، اما در آن دوره اين مسير هم عملا از دسترس خارج شده بود، بنابراين نه امكان انتشار موثر آثار وجود داشت و نه ميشد بازخورد مخاطبان را سنجيد يا درباره تغيير رفتار آنها قضاوتي داشت. او با بيان اينكه شرايط موسيقي در ايران را نميتوان با استانداردها و تجربههاي جهاني مقايسه كرد، گفت: در ايران تصميمگيري تنها دراختيار شركتهاي موسيقي نيست و نهادهاي مختلفي در اين روند دخالت دارند و اظهارنظر ميكنند. بسياري از اين مداخلات هم لزوما تخصصي نيست و همين موضوع روند فعاليت موسيقي را با محدوديتهاي زيادي روبهرو ميكند. او در مورد رعايت نشدن حقوق صاحب اثر موسيقايي در ايران گفت: امروز آثار موسيقي از صداوسيما گرفته تا كافهها، پاساژها و حتي پلتفرمهايي كه از موسيقي براي تبليغات خود استفاده ميكنند، بدون دريافت مجوز از صاحب اثر پخش ميشوند. متاسفانه هيچ نهاد رسمي هم به شكل موثر جلوي اين استفادههاي بدون مجوز را نميگيرد و همين مساله يكي از مهمترين موانع بازگشت مالي آثار موسيقي است. تفاوتي بين هنرمندان مستقل و افرادي كه با شركتهاي موسيقي همكاري ميكنند وجود ندارد، همه آنها به نوعي آسيب ديدهاند، چون در اين شرايط امكان فعاليت و كار براي هيچكدام فراهم نبوده است. البته افرادي كه در پروژههاي دولتي يا براي صداوسيما فعاليت ميكنند، شرايط متفاوتي دارند. اما هنرمنداني كه به صورت مستقل يا از طريق شركتهاي موسيقي كار ميكنند، همگي تحتتاثير اين شرايط قرار گرفتهاند. باتوجه به شرايط فعلي و صحبتهايي كه با همكارانم دارم، هنوز بسياري از فعالان موسيقي هيچ برنامه مشخصي براي توليد آثار يا فعاليت در ماههاي آينده ندارند. اين ناشر موسيقي عنوان كرد كه تا وقتي كشور به ثبات نسبي نرسد، نميتوان انتظار داشت روند توليد آثار موسيقي به وضعيت عادي بازگردد. او افزود: در چنين شرايطي، طبيعي است كه بسياري از هنرمندان و شركتهاي موسيقي از آغاز پروژههاي جديد خودداري كنند و در نتيجه، احتمال كاهش توليد آثار در ماههاي آينده وجود دارد. حسينخاني در پاسخ به اين پرسش كه كدام گونهها يا ژانرهاي موسيقي بخت بيشتري براي ارتباط با مخاطب و حفظ حيات اقتصادي خود دارند، گفت: به طور كلي بازار موسيقي با ركود مواجه شده و نميتوان گفت ژانر خاصي شرايط مطلوبي دارد. البته موسيقيهاي سفارشي، مانند آثاري كه براي صداوسيما يا برخي نهادها توليد ميشوند، شرايط متفاوتي دارند و از اين نظر وضعيت آنها با بازار آزاد موسيقي قابل مقايسه نيست. اما هنرمنداني كه در حوزه موسيقي پاپ، سنتي يا ديگر ژانرها فعاليت ميكنند و بخش عمده درآمدشان از برگزاري كنسرت و اجراي زنده تامين ميشود، طبيعتا آسيب بيشتري ديدهاند.