نظريه ادبيات آرمانشهري
كتاب «نظريه ادبيات آرمانشهري» به قلم فرزاد قائمي و مجيد طهوريانعسكري در حوزه مطالعات ادبي قرار ميگيرد كه در چهار فصل و ۲۲۶ صفحه تلاش دارد به موضوعاتي همچون كليات ادبيات آرمانشهري و مفهوم شهر در ادبيات حماسي، معناي فلسفي شهر در مدينه فاضله فلاسفه، كهن الگوي شهر پرديسي و تطبيق الگووارهها با ابعاد هويتي شهر مشهد با تمركز بر شاهنامه فردوسي بپردازد. مخاطب اصلي اين كتاب دانشگاهيان و پژوهشگران علوم انساني، علوم اجتماعي، علوم ديني و الهيات و علاوه بر آن هنرمندان نيز ميتوانند مانند مديران فرهنگي و فعالان حوزه فرهنگ شهر مشهد از اين كتاب بهرهمند شوند. فرزاد قائمي درباره كتاب «نظريه ادبيات آرمانشهري» اظهار كرد: «آرمانشهر» جامعهاي به ظاهر كامل است؛ جامعهاي بينقص كه در آن همه فرهمند هستند و سيهروزي، رقابت و نزاع، ناشناخته و بيمعنا مانده است. اين آرمانشهرها يا اساطيرياند كه در اديان، افسانهها و روايتهاي داستاني ريشه دارند يا غيراسطورهاياند كه شامل شهرهاي تخيلي، ايدئولوژيك و مادي ميشوند. به عنوان مثال، باغ عدن يك مدينه فاضله اسطورهاي است، در حالي كه جامعه آرماني سوسياليسم يك مدينه فاضله غيراسطورهاي به شمار ميرود. در هر حال، آرمانشهرها به عنوان جوامع واقعي فرضي، جوامع كاملا خيالي يا در حد فاصل اين دو تعريف ميشوند؛ جوامعي كه در آنها ويژگيهاي مطلوب يا كامل در اختيار شهروندان يا ساكنان، اعم از واقعي يا خيالي، قرار گرفته است. ادبيات آرمانشهري نيز گونهاي فرعي از ادبيات است كه موضوع آن، بازنمايي ادبي باور به وجود جهانهايي است كه آنها را در حدود آرمانشهر تعريف كردهايم.