تابآوری دولت پزشکیان
بهروز بهزادی
سياستمداران كارآشنا ميگويند دولت به پشتيباني ملت هميشه زنده و برپا ميماند و ملت نيز از دولتي پشتيباني ميكند كه از ادارات مركزي تا روستاهاي كشور در فكر رسيدگي به مشكلات مردم و حمايت از آنان باشد. در واقع دولت ميآيد كه امور كشور را اداره كند و چنين عملي با كمك جامعه ميسر ميشود. اگر به آخرين نوشته كوتاه مسعود پزشكيان در فضاي مجازي مراجعه كنيد، ميتوانيد اين منظور را به روشني در لابهلاي سخن او بيابيد. او مينويسد: «انسجام و وحدت، محور مركزي اطلاعرساني دولت است. شبكه دولت كه تا روستاهاي كشور گسترده است، بايد فعال شود. سازماندهي ساختار و شبكه ملي و استاني، توجه به مخاطب هنگام ارايه گزارش، سپردن كار به مردم و اعتماد به نسل جوان بايد در دستور كار روابط عموميها باشد.» اين نگاه رييسجمهوري در آستانه سومين سال فعاليت خود نشان از توجه وي به اطلاعرساني به مهمترين امر موجود در كار رسيدگي به خواستهاي مردم دارد. در واقع رييسجمهور در قرني كه ارتباطات به مدد سيستمهاي جديد ديجيتال به بزرگترين دارايي كشورها تبديل شده است، ميخواهد بر اين واقعيت صحه بگذارد كه اگر ما در دهكده جهاني زندگي ميكنيم، در داخل كشور نيز سرنشين قطار ارتباطات هستيم و غايت ارتباطات نيز معني نزديكي و يكساني دولت ـ ملت را ميدهد؛ دولتي پا در ركاب و امين ملت. اينكه دولت پزشكيان در دو سال گذشته از روزي كه قدرت را به دست گرفت تا به امروز از نظر موقعيت زماني قابل مقايسه با هيچ يك از دولتهاي كشور نيست؛ نبايد كوچكترين شكي داشت. در واقع آغاز كار او با جنگهاي بزرگ اسراييل در خاورميانه آغاز شد كه به روز تنفيذ او نيز كشيده شد و اسماعيل هنيه به دست اذناب اسراييل در تهران شهید شد. مردم ايران كه پزشكيان را به رييسجمهوري برگزيده بودند، نميدانستند كه خاورميانه ناآرام ميشود و اسراييل و امريكا به ايران حمله ميكنند و اين حملات بيشترين آسيب را به برنامههاي دولت خواهد زد. دولت پزشكيان كه با شعار رفع ناترازيهاي آب و برق و بسياري از مشكلات اقتصادي سر كار آمده بود با حملات مهيب دشمنان به سرزمين ما روبهرو شد كه طي آن بسياري از شخصيتهاي كشور از رهبر گرفته تا نظاميان به وسيله دشمن ترور شدند و فضا به گونهاي پيش رفت كه درآمدهاي ارزي ايران بسيار كاهش يافت و در واقع دولت گرفتار تورم اقتصادي شد، ولي از تابآوري در مقابل كوه مشكلات نمره قبولي گرفت. اميدواريم گفتوگوهاي صلح به جايي برسد كه ايران پيروزي خود را جشن بگيرد و قطار دولت روي ريل توسعه به حركت درآيد.