ابتكار عمل در روابط خارجي
كشورها براي انجام هر ابتكاري بايد در درجه اول، به تعهدات و توافقات بينالمللي پايبند باشند و بدين وسيله از خود تصويري قابل اعتماد نزد ديگر كشورها بسازند و سپس با ظرايف ديپلماتيك، از آن نهايت استفاده را ببرند.
م- كمك قدرت نظامي به ديپلماسي: داشتن توان دفاعي و امنيتي مناسب با برخورداري از توان بازدارندگي، پشتوانه بزرگي براي انجام اقدامات ديپلماتيك در صحنه بينالمللي است.
ن- داشتن استراتژي و اهداف بلندمدت: براي هر اقدامي، اولين گام مشخص بودن منافع ملي و اولويتهاي سياست خارجي است. بدون يك برنامه منسجم و بلندمدت و داشتن هماهنگي ميان نهادهاي تصميمگير، نميتوان به نتيجه رسيد.
و - قدرت نرم: دنياي امروز، جهان شبكههاي مجازي و اجتماعي است كه موجب نزديكتر شدن ملتها و گردش اطلاعات است. براي آنكه بتوانيم دولتهاي ديگر را با خود همراه كنيم نياز به نفوذ فرهنگي، علمي، فناوري، رسانهاي يا آموزشي داريم. قدرت نرم و ديپلماسي عمومي ميتواند به آسان كردن اقدامات ما كمك كند.
ي- شناخت دقيق محيط بينالمللي: علاوه بر داشتن ديپلماتهاي ورزيده در كشور، شناخت درست از محيط بينالملل كه موجب تحليل درست از تحولات جهاني و منطقهاي و همچنين شناسايي فرصتها و تهديدها و اقدام به موقع ميشود، در پيشبرد اهداف ما بسيار موثر است.
در مجموع، ابتكار عمل در روابط خارجي فقط به قدرت نظامي و سياسي وابسته نيست، بلكه حاصل تركيبي از ثبات داخلي، قدرت اقتصادي، ديپلماسي حرفهاي، اعتبار بينالمللي، توان دفاعي و داشتن راهبردي روشن است. كشوري كه اين عوامل را به خوبي با هم تركيب كند، ميتواند به جاي واكنش صرف به رويدادها، در شكلدهي به آنها نقش فعال و اثرگذار داشته باشد.