ثبات بيشتر، محدوديت بيشتر؟
نيوشا طبيبي
اغلب ناظران معتقدند دو جنگي كه در طول يك سال گذشته بر ميهن عزيز ما تحميل شد، موجب تثبيت طولانيمدت نظام جمهوري اسلامي ايران شد و خطر و تهديد براندازي را براي دههها از سر كشور كوتاه كرد. جنگ خارجي نشان داد بخش بزرگي از جامعه، حتي كساني كه با حكومت اختلاف جدي دارند، در برابر تعرض خارجي ميان «مخالفت با حكومت» و «دفاع از ايران» تمايز قائل ميشوند.
آشكار شد كه اكثريت مردم -عليرغم مضايق فراوان و گلهمنديهاي زياد و بر حقي كه دارند- نظام جمهوري اسلامي را حافظ تماميت ارضي و انسجام ملي ايران ميدانند.
ظاهرا افراد ديگري از درون خود نظام و در تشكيلات قضايي و رسانهاي رسمي كشور هستند كه همچنان معتقدند نظام در خطر سقوط است و بايد رفتار و سياستهايي منطبق با اين وضعيت اتخاذ كرد.
اعلام جرم دادستان عليه تلويزيون گفتوگومحور «آزاد» و مدير آن مهدي احمدي، بر پايه همين نگاه است. رسانه آزاد، خار چشم كساني بود كه در مقام دشمني با ايران و جمهوري اسلامي، مدعي فقدان آزادي بيان و فشار دستگاههاي امنيتي و قضايي روي رسانههاي مستقل بودند. عجيب است كه ما دقيقا كارهايي را انجام ميدهيم كه هيچ سودي به حال كشور و نظام و مردم ندارد و مهر تاييدي است بيهوده بر ادعاهاي دشمنان.رسانه آزاد با مديريت بيطرفانه و هوشمندانه مهدي احمدي و گروه همراهش، نه تنها هيچ ضرري به منافع ملي نداشت و هيچ خللي در امنيت ملي ايران ايجاد نميكرد، بلكه مويد آزادي ابراز نظر ولو نظر مخالف در كشور بود.
شايد تنها نقدي كه ميتوان بر رسانه آزاد گرفت اين بود كه گاه جايگاه ارزشمند رسانهاي خود را دراختيار كساني گذاشت كه بيشتر سلبريتي و اينفلوئنسرهايي با ظاهر روشنفكري بودند. اين قشر بيشتر از آنكه در پي روشنگري باشند، مشغول مريدپروري و جذب فالوئر در شبكههاي اجتماعي هستند. حيف از رسانهاي فاخر مانند آزاد كه بايد چوب گزافهگوييها و اظهارات بيپشتوانه ولي پرزرق و برق افرادي اينچنين را بخورد.
اين جريان سطح روشنفكري و روشنگري در ايران را به سطوحي تنزل دادهاند كه پيش از اين هرگز سابقه نداشته است. آنها بازيگراني متبحر هستند كه با سوادي اندك و ادعاهايي بزرگ از فضاهايي كه رسانه معتبري چون آزاد دراختيارشان گذاشت بهنهايت استفاده كردند و براي گزافهگوييهاي پوچشان اعتبار تراشيدند.
به جز اين، رسانه آزاد مانند چند رسانه مستقل و آزادانديش و ايراندوست ديگر، در خدمت منافع و امنيت ملي ايران بودهاند، با ايجاد فضايي محترمانه و وزين، تضارب آرا و آزادي افكار و انديشه را در سپهر سياست داخلي ايران به نمايش گذاشتند و نمونه و شاهدي بودند بر بلوغ و تحملپذيري و اطمينان از ثبات نظام.چنين رسانههايي را بايد بر چشم گذاشت و آزادي و امنيت آنها را تضمين كرد. اينها خط اول مبارزه با شبهرسانههاي امنيتي مانند اينترنشنال و من و تو و بيبيسي و صداي امريكا هستند. زدن اينها كه با تنگدستي و شرافت چراغ روشنگري را بالا ميبرند، با تحمل فحاشيها و نسبتهاي ناروا از هر دو سو، با عشق به ميهن در راه برپايي فردايي بهتر براساس جامعهاي پويا و اهل گفتوگو، پاي در اين راه ميگذارند، سزاوار تقدير و سپاس هستند.
اعلام جرم دادستان عليه اين رسانه، دشمنان را شاد و دوستداران ايران و انقلاب و جمهوري اسلامي را نگران كرد. اعلام جرم عليه «آزاد» و جلوگيري از ادامه گفتوگوهاي آن نه خدمتي به امنيت ملي است و نه كمكي به اعتبار جمهوري اسلامي. برعكس، پرسشي جدي ايجاد ميكند: اگر تجربه دو جنگ گذشته نشان داده كه ايران و نظام سياسي آن از آنچه دشمنان تصور ميكردند به مراتب باثباتتر هستند، چرا همچنان بايد با يك رسانه گفتوگومحور بهمثابه يك خطر امنيتي برخورد كرد؟ گيريم چند ادعاي كذب ازسوي مهمانان برنامهها طرح شده است، راهحل پاسخگويي و اقناع افكار عمومي است يا روي آوردن به شيوههاي دشمن شادكن؟