همه در انتظار نتيجه كار سرمربي
اقتدار سهراب و درسي براي حرداني
ماجراي تنش ميان صالح حرداني و سهراب بختياريزاده در جريان دربي ۱۰۷ به يكي از داغترين مباحث فوتبال ايران در روزهاي اخير تبديل شده است. صحنهاي كه در آن حرداني پس از اعتراض به تصميم سرمربي براي زدن ضربه آزاد شرايطي جنجالي به وجود آورد و بعد از بازي با واكنش قاطع و فوري بختياريزاده مواجه شد. اين مساله جرقه يك بحث مديريتي و فني بزرگ را زد كه آيا برخورد با بازيكن در لحظات حساس بازي درست است يا بايد خويشتنداري كرد؟ در يكسو گروهي از هواداران و كارشناسان معتقدند سهراب بختياريزاده بايد با پختگي بيشتري برخورد ميكرد. از نظر اين طيف دربي ميداني است كه فشار رواني بالايي دارد و يك سرمربي بايد همچون پدر تيم عمل كرده و با مديريت هيجانات از ايجاد حاشيه در زمين مسابقه جلوگيري كند. آنها معتقدند علني كردن اين اختلاف و اخراج حرداني از تمرين نه تنها تمركز تيم را بههم زد كه تصوير عمومي استقلال را تخريب كرد. از ديدگاه اين گروه گذشت و مديريت شخصي در لحظه ميتوانست حرداني را به خود بياورد و ماجرا در رختكن حل و فصل شود، اما در سوي مقابل بسياري از پيشكسوتان و هواداران طرفدار انضباط اقدام بختياريزاده را كاملا هوشمندانه و براي سلامت بلندمدت استقلال ضروري ميدانند. استدلال اين گروه بر پايه جلوگيري از بازيكنسالاري بنا شده است. آنها معتقدند اگر سرمربي مقابل سركشي يك بازيكن سكوت ميكرد اين پيام مخابره ميشد كه نظم تيمي فداي ستارهها شده است. در فوتبال مدرن احترام به سلسله مراتب فني خط قرمز است و بختياريزاده با اين واكنش اقتدار خود را به عنوان نفر اول نيمكت ديكته كرد. از اين ديدگاه اگر كاپيتان و ساير بازيكنان بزرگ تيم هم در اين صحنهها همراه سرمربي باشند و اجازه ندهند نظم تيمي خدشهدار شود تيم در آينده كمتر دچار حواشي انضباطي خواهد شد. نتيجه اين تصميم در كوتاهمدت به شكل دوري صالح حرداني از ليست سفر به اراك براي بازي مقابل آلومينيوم نمايان شد. سهراب بختياريزاده با اتخاذ اين تصميم انضباطي نشان داد كه اولويت او تيم است نه نامها. اين تصميم كه صالح احتمالا از هفته آينده دوباره به تمرينات بازخواهد گشت، نشاندهنده يك تنبيه مقطعي با هدف اصلاح رفتار است نه طرد كردن كامل بازيكن. و حالا همه نگاهها به بازي آلومينيوم است. عملكرد استقلال در اراك مشخص خواهد كرد كه آيا اين جراحي انضباطي آرامش را به رختكن آبيها بازگردانده يا باعث دوري بيشتر بازيكنان از تفكرات سرمربي شده است. بزرگترهاي تيم نيز در اين مسير نقش پررنگي دارند، آنها بايد ميان حمايت از همتيمي و احترام به سرمربي، تعادلي هوشمندانه ايجاد كنند تا استقلال از اين پيچ خطرناك عبور كند. درنهايت شايد اين تنش همان تلنگري باشد كه براي بازگشت نظم به اردوي استقلال بيش از هر چيز ديگري به آن نياز بود.