انتخابات مياندورهاي امريكا
آزمون قدرت ترامپ
انتخابات مياندورهاي امريكا درحالي برگزار ميشود كه دونالد ترامپ، رييسجمهور اين كشور پس از دو سال حضور در كاخ سفيد با مجموعهاي از چالشهاي اقتصادي و سياسي روبهرو است؛ چالشهايي كه ميتوانند آرايش قدرت در كنگره را تغيير داده و دامنه اختيارات دولت او را در دو سال باقيمانده از دوره رياستجمهورياش تحتتاثير قرار دهند. در جريان رقابتهاي سهشنبه، همه كرسيهاي مجلس نمايندگان و بيش از يكسوم كرسيهاي سنا به راي گذاشته شدهاند و نتيجه آن نهتنها سرنوشت اكثريت جمهوريخواهان، بلكه توانايي ترامپ براي پيشبرد برنامههاي داخلي و خارجي خود را مشخص خواهد كرد.
پسلرزههاي زورآزمايي سهشنبه
در همين راستا رويترز در گزارشي با اشاره به اهميت اين انتخابات نوشت: رايدهندگان امريكايي روز سهشنبه براي انتخاب نمايندگان كنگره پاي صندوقهاي راي رفتند؛ انتخاباتي كه به طور گسترده به عنوان معياري براي سنجش عملكرد دو سال نخست دوره دوم رياستجمهوري ترامپ ارزيابي ميشود. دموكراتها اميدوارند كنترل مجلس نمايندگان را از جمهوريخواهان پس بگيرند، درحالي كه رقابت براي اكثريت سنا همچنان نزديك و نامشخص است. آسوشيتدپرس نيز با انتشار گزارشي نوشت كه در جريان كارزار روز سهشنبه سرنوشت تمامي 435 كرسي مجلس نمايندگان و 35 كرسي از 100 كرسي سنا در اين انتخابات تعيين ميشوند. دموكراتها ميبايست براي تصاحب مجلس نمايندگان دستكم سه كرسي و براي كسب اكثريت سنا چهار كرسي به دست آورند. با اين حال اهميت اين رقابت از آن جهت است كه تغيير تركيب كنگره ميتواند رابطه قوه مجريه و مقننه را متاثر كرده و فضاي سياسي واشنگتن را در دو سال پاياني دوره ترامپ تحت تاثير قرار دهد.
چالش جمهوريخواهان
يكي از مهمترين موانع پيش روي جمهوريخواهان، الگوي تاريخي انتخابات مياندورهاي است. از پايان جنگ جهاني دوم تاكنون، حزب رييسجمهور مستقر بهجز در دو مورد، در جريان انتخابات بخشي از كرسيهاي خود را در كنگره از دست دادهاند. حال آنگونه كه ريسپانسيبل استيت كرفت نوشته: اينبار نيز ميزان محبوبيت ترامپ در پايينترين سطوح خود قرار دارد و نارضايتي عمومي از وضعيت اقتصادي و هزينههاي زندگي به يكي از محورهاي اصلي رقابتها تبديل شده است. به ادعاي اين وبگاه متغيرهايي چون معيشت و قدرت خريد خانوارها، مهمترين دغدغه رايدهندگان در اين انتخابات عنوان شده است. همزمان سياست تعرفهاي ترامپ و افزايش هزينههاي ناشي از آن، در كنار رشد قيمت سوخت، فشار اقتصادي بر شهروندان را افزايش داده و به موضوعي محوري در كارزارهاي انتخاباتي تبديل شده است. فارني پالسي از منظري ديگر به اين كارزار و چالش حزب ترامپ پرداخته و در اين باره نوشته كه تصميم دولت امريكا براي ورود به جنگ با ايران نيز در كنار پيامدهاي اقتصادي حاصل از آن، بر نارضايتي بخشي از رايدهندگان افزوده است. به اين ترتيب، جمهوريخواهان ناچارند در رقابتهاي انتخاباتي از كارنامه اقتصادي و سياستهاي دولت دفاع كنند؛ درحالي كه دموكراتها تلاش دارند نارضايتي عمومي را به فرصتي براي بازپسگيري كرسيهاي كنگره تبديل كنند. با اين حال ترامپ در هفتههاي منتهي به انتخابات يعني از ابتداي اكتبر تلاش كرده با حضور در بيش از 20 گردهمايي انتخاباتي، حمايت پايگاه راي خود را حفظ كند. رييسجمهوري عمدتا در ايالتهايي كمپينهاي تبليغاتي به راه انداخته كه در انتخابات رياستجمهوري ۲۰۲۴ با اختلاف زيادي در آنها پيروز شد. با اين حال، ميزان مشاركت هواداران دو حزب و توانايي نامزدها براي جلبنظر رايدهندگان مستقل ميتواند در تعيين نتيجه رقابتهاي نزديك نقشي تعيينكننده داشته باشد.
روايتي از زورآزماييها
رقابتهاي سنا نيز در چند ايالت به يكي از كانونهاي اصلي توجه تبديل شده است. در آلاسكا، رقابت ميان ماري پلتولا و دن ساليوان با حواشي مربوط به يك نامزد مستقل و اختلافات حقوقي همراه شده است. در تگزاس، جيمز تالاريكو در برابر كن پكستون قرار گرفته و هزينههاي پرداختي ايلان ماسك در اين رقابت نيز در كانون توجهها قرار گرفته است. در كانزاس، آدام هميلتون با راجر مارشال رقابت ميكند و در مين نيز سوزان كالينز با تروي جكسون روبهرو است. ايالتهاي آيووا، نبراسكا، اوهايو و كاروليناي جنوبي نيز از ديگر كانونهاي رقابت انتخاباتي سنا هستند. در كنار رقابتهاي كنگره، انتخابات فرمانداريها و مجالس ايالتي نيز در مقياسي گسترده برگزار شد. 36 كرسي فرمانداري و هزاران كرسي در مجالس قانونگذاري ايالتي در انتظار راي مردم هستند. افزون بر اين، شماري از همهپرسيها و طرحهاي محلي نيز در دستور كار رايدهندگان قرار دارد؛ موضوعاتي كه ميتوانند بر سياستهاي داخلي ايالتها در سالهاي آينده اثر بگذارند. اين درحالي است كه به نوشته رويترز نتيجه انتخابات براي دولت ترامپ از منظر رابطه با كنگره اهميت ويژهاي دارد، چراكه در صورت بازپسگيري مجلس نمايندگان ازسوي دموكراتها، آنها قادرند تحقيقات درباره عملكرد دولت را گسترش داده و با استفاده از اختيارات نظارتي كنگره، فشار سياسي بيشتري بر كاخ سفيد تحميل كنند.