سه‌شنبه توفاني امريكا
آخرين ميانگين نظرسنجي‌هاي ملي نشان مي‌دهد كه حزب دموكرات با اقتداري معنادار و با اختلاف حدود ۸ تا ۸،۶درصد (~۴۹درصد در برابر ~۴۱درصد) در راي عمومي پيشتاز است.
اين شكاف عميق، نشان‌دهنده گسيختگي پايگاه آراي سنتي جمهوري‌خواهان در سطح كلان است. دموكرات‌ها براي بازپس‌گيري مجلس نمايندگان به سه كرسي نياز دارند، كاري كه با تقسيم‌بندي مجدد حوزه‌هاي انتخاباتي توسط جمهوري‌خواهان پيچيده شده است. تمامي ۴۳۵ كرسي اين مجلس به راي گذاشته شده است. جمهوري‌خواهان با يك اكثريت بسيار شكننده (۲۱۸ در برابر ۲۱۲ كرسي پيش از انتخابات) وارد اين كارزار شده‌اند. مدل‌هاي پيش‌بيني و بازارهاي پيش‌بيني شانس بالايي (بيش از ۸۰ تا ۹۰درصد) براي دموكرات‌ها قائل‌اند تا با كسب حداقل ۳ تا ۴ كرسي، اكثريت را از چنگال جمهوري‌خواهان خارج كنند.
دموكرات‌ها براي به دست آوردن كنترل مجلس سنا به چهار كرسي خالص نياز دارند. براي رسيدن به اكثريت، دموكرات‌ها كار سختي پيش رو دارند. اعداد و ارقام مي‌گويند كه هر اتفاقي ممكن است. از ۳۳ كرسي راي‌گيري شده در اين دوره، جمهوري‌خواهان با دفاع سختي در ايالت‌هاي كليدي مواجهند. نبردهاي سرنوشت‌ساز در ايالت‌هايي نظير تگزاس (رقابت تنگاتنگ نامزدهاي دموكرات با چهره‌هاي ارشد جمهوري‌خواه)، اوهايو و ساير ايالت‌هاي رقابتي نشان مي‌دهد كه دموكرات‌ها حتي در دژهاي محافظه‌كاران نيز پا به پاي رقبا پيش رفته و شانس واقعي براي تغيير توازن قوا به نفع خود (رسيدن به عدد ۵۲ كرسي يا بيشتر) دارند. ميزان محبوبيت يا نفرت از شخص ترامپ، تعيين‌كننده وزن‌كشي‌ها است. محبوبيت رو به افول رييس‌جمهوري امريكا فعلا يك دردسر بزرگ و اضطراري براي جمهوري‌خواهان است. به شكل واضح، ترامپ در اين مقطع زماني با يكي از پايين‌ترين نرخ‌هاي تاييد عملكرد در ميان روساي جمهور مدرن امريكا دست‌وپنجه نرم مي‌كند. آخرين نظرسنجي‌ها نشان مي‌دهد كه بيش از 60.3درصد از راي‌دهندگان صراحتا عملكرد او را مردود مي‌دانند.
در كانون اين توفان نظرسنجي‌ها، بحران «هزينه‌هاي زندگي و تورم ساختاري» قرار دارد. تعرفه‌هاي تهاجمي تجاري و سياست‌هاي اقتصادي كاخ سفيد، سفره‌هاي طبقه متوسط و كارگر امريكا را به شدت تحت فشار گذاشته و شهروندان، تعرفه‌ها را عامل مستقيم گراني كالاهاي مصرفي مي‌دانند.
امكان موج آبي با اما و اگر- هيچ اتفاقي در اين دور از انتخابات ميان‌دوره‌اي «قطعي» به نظر نمي‌رسد، اما «قطعا» بخش بزرگي از راي‌دهندگان امريكايي از دونالد ترامپ و جمهوري‌خواهان به شدت خشمگين هستند. خشم عميق اقتصادي، فشار تورم ناشي از سياست‌هاي تجاري و تعرفه‌اي و سايه سنگين ماجراجويي‌هاي پرهزينه خارجي، اردوگاه «ماگا» (MAGA) را از آن انسجام آهنيني كه در سال ۲۰۲۴ داشت، خالي كرده است. در نقطه مقابل، بازي دموكرات‌ها يك فرآيند پيچيده و بي‌سابقه است. اردوگاه آبي با ورود سنگين و برنامه‌ريزي‌شده چهره‌هاي ارشد نظير باراك اوباما، روي تبديل اين خشم پراكنده به يك لغزش بزرگ انتخاباتي حساب باز كرده است. اگر دموكرات‌ها بتوانند مجلس نمايندگان و مجلس سنا را به طور همزمان فتح كنند، بزرگ‌ترين كابوس ترامپ و جمهوري‌خواهان تعبير خواهد شد. در واشنگتن احتمال بازپس‌گيري كنگره توسط دموكرات‌ها قطعي به نظر مي‌رسد.
با اين حال، تحليلگران برجسته تاكيد دارند كه تحقق اين «موج آبي» (Blue Wave) يك «امكان مشروط» است كه با اما و اگرهاي ساختاري مواجه است.
از يك طرف، اگرچه دموكرات‌ها در راي عمومي ملي در سطح كشور پيشتازند، اما فتح كنگره به جغرافياي حوزه‌ها بستگي دارد. مهندسي مجدد خطوط حوزه‌هاي انتخاباتي توسط جمهوري‌خواهان در ايالت‌هاي قرمز، دستيابي دموكرات‌ها به اكثر كرسي‌هاي مجلس نمايندگان را سخت‌تر از سال ۲۰۱۸ كرده است. از طرف ديگر، گفتيم كه دموكرات‌ها براي پس گرفتن سنا به كسب ۴ كرسي نياز دارند. رسانه‌ها نشان مي‌دهند كه رقابت در ايالت‌هاي كليدي نظير تگزاس، اوهايو و كاروليناي شمالي به شدت فشرده شده است، اما عبور از ساختار سنتي اين ايالت‌ها تنها در صورتي ممكن است كه خشم راي‌دهندگان مستقل به مشاركت حداكثري تبديل شود. نكته بنيادين اينجاست كه فيل‌هاي خشمگين براي حفظ قدرت دست به هر كاري مي‌زنند. تيم ترامپ و استراتژيست‌هاي كاخ سفيد، كارزاري منسجم و بي‌رحمانه عليه ساختار و جغرافياي سياسي امريكا تدارك ديده‌اند. آنها با الهام از تاكتيك‌هاي فشار پس از ژانويه ۲۰۲۱، زيرساخت‌هاي حقوقي و اجرايي لازم را در ايالت‌هاي حساس آماده كرده‌اند تا هرگونه برتري احتمالي دموكرات‌ها در شب انتخابات را با چالش‌هاي حقوقي سنگين، بازشماري‌هاي طولاني و زير سوال بردن صحت آرا مواجه كنند. بنابراين، موج آبي در سال ۲۰۲۶ يك پديده ساده خودبه‌خودي نيست. امكان موج آبي، نبردي ميلي‌متري ميان «خشم معيشتي مردم» و «ماشين سخت مهندسي سياسي جمهوري‌خواهان» است. اگر اين موج اعتراضي محقق شود و دموكرات‌ها كنترل مجلس نمايندگان (و احتمالا سنا) را به دست گيرند، معادلات قدرت در واشنگتن وارد فاز تسويه‌حساب ساختاري و فلج‌سازي تقنيني خواهد شد.
زلزله به دور از چشم رسانه‌ها- درحالي‌كه همه نگاه‌ها روي نبردهاي جنجالي واشنگتن، مجلس نمايندگان و سنا زوم كرده‌اند، انتخابات فرمانداري‌ها در ۳۶ ايالت در حال رقم زدن يك زلزله ساختاري و خاموش در سطح كلان ايالات‌متحده است. در الگوي فدراليسم امريكايي، فرمانداران، مجريان اصلي خط‌مشي‌هاي اجتماعي، اقتصادي و انتخاباتي هستند. رقابت‌هاي سال ۲۰۲۶ در ايالت‌هاي كليدي نظير جورجيا، اوهايو، نوادا، ميشيگان، آريزونا و ويسكانسين فراتر از يك تعويض ساده در قدرت اجرايي ايالت‌ها محسوب مي‌شود. اين رقابت‌ها به خط مقدم نبردهايي تبديل شده‌اند كه آينده امريكا را شكلي تازه مي‌بخشند.
شايد حياتي‌ترين ابعاد اين نبرد، نقش فرمانداران در تاييد نهايي آراي الكترال در نوامبر ۲۰۲۸ باشد. فرمانداران «ايالت‌هاي چرخشي» همان كساني هستند كه بايد نتايج انتخابات ۲۰۲۸ را امضا و تاييد كنند. تسلط دموكرات‌ها بر فرمانداري‌هاي ايالت‌هاي بنفش، مانعي محكم در برابر سناريوهاي چالش‌آفريني براي نتايج ۲۰۲۸ توسط ترامپ يا جناح‌هاي افراطي خواهد بود. پيروزي جمهوري‌خواهان در اين پست‌ها، اهرم‌هاي اجراي محلي را دراختيار اردوگاه راستي‌ها قرار مي‌دهد. بنابراين، نبرد بر سر ۳۶ صندلي فرمانداري، تعيين‌كننده خطوط گسست بعدي امريكا در حوزه‌هاي زيست‌محيطي، حقوق شهروندي و مهم‌تر از همه، قوانين بازي در انتخابات رياست‌جمهوري ۲۰۲۸ است.
كارشناس ارشد روابط بين‌الملل