روزبه دلاور
حضور تيم ملي فوتبال ايران در تورنمنت بصره و ديدار با تيمهاي فلسطين و عراق فرصتي براي ارزيابي شرايط بازيكنان و محك زدن تركيبهاي مختلف بود. هر چند رقباي ايران در اين رقابتها از تيمهاي مطرح و قدرتمند فوتبال آسيا به شمار نميرفتند اما نكته اميدوار كننده ميدان دادن به تعدادي از بازيكنان جوانتر و كمسن و سال بود؛ اتفاقي كه ميتواند نويدبخش توجه بيشتر به نسل آينده فوتبال ايران باشد. به همين بهانه در گفتوگويي با فرزاد آشوبي پيشكسوت فوتبال كشورمان درباره عملكرد تيم ملي، فرصتسوزيها و اهميت جوانگرايي در مسير آمادهسازي تيم ملي به بحث و تبادل نظر پرداختيم.
شرايط تيم ملي را در دو بازي دوستانه كه انجام داد چطور ديديد؟
بازي با فلسطين عملكردمان خوب و قابل دفاع بود. سبكي كه بازي كرديم سبك جذابي بود هرچند كه احتمالا حريف با توجه به داشتههايش و غيبت چند بازيكنش از آن تيم اصلياش فاصله داشت. اما مهمتر از نتيجه و مدل بازي و عملكردمان آنچه كه به چشم آمد خون تازه و تغييري بود كه اميدوارم اين تغييرات در اردوهاي بعد دوباره به حالت تنظيمات كارخانه برنگردد و همين مسير كه انتخاب كرديم با توجه به تعويض جام ملتهاي بعدي با شجاعت ادامه بدهيم و پاي تصميمي كه درست و الزامي هست براي فوتبالمان بايستيم.
به نظر شما شاهد تغيير نسل در تيم ملي هستيم؟
آنچه كه قابل مشاهده بود نه، تغيير نسل به آن معنايي كه كاملا اين تغيير رقم بخورد نه اما به نظرم تلفيق خوبي بود از لحاظ اينكه تعداد نفرات قبلي و نفراتي كه جديد به تيم ملي اضافه شدند. گفتم آنچه مهم است به نظرم ادامه اين مسير هست يعني به امروز و فردا نگاه كنيم و بازگشت به گذشته كمكي به ما نميكند.
با اضافه شدن بعضي از بازيكنان مثل طارمي در اردوهاي بعد دوباره به اين بازيكنان بازي ميرسد؟
خب مهدي طارمي كه هنوز در شرايط خيلي خوبي است و خيلي ميتواند به تيم ملي ما كمك كند. مبحث اين نيست حالا ترجيحا برخي از آن ساختار بايد تغيير كند و نياز داريم. بازيكنان خوبي بودند كه براي تيم ملي خيلي زحمت كشيدند و دو تا سه جام جهاني پياپي حاضر بودند كه افتخار كوچكي نيست اما هر آمدني يك رفتني دارد و امروز وقت آن تغيير رسيده است. اميدوارم شجاعت و جسارت كافي براي آن تغيير وجود داشته باشد.
تعويق يك ساله جام ملتها براي بازسازي تيم ملي فرصت كافي هست؟
براي فوتبال ما خوب است از اين جهت كه ميتوانيم تغييرات را به شكل معنادار و با آرامش و زمانبندي بزرگتري انجام دهيم. البته تاكيد ميكنم كه اگر شجاعت و جسارت كافي براي اين كار وجود داشته باشد.
به نظر شما حق بعضي از بازيكنان بوده تا نامشان بين گزينههاي دعوت شده قرار بگيرد يا موجوديت فوتبال ما همين است؟
موجوديت فوتبال كه نسبت به گذشته بهشدت دچار ريزش شده و در آن بحثي نيست كه بخواهيم بدبينانه آن را بسنجيم و عين واقعيت و حقيقت است منتها اگر بازيكني احساس ميكند كه از ليست فعلي جا مانده ميتواند در مسابقات ليگ، سطح كيفي خود را به شكلي ارتقا دهد كه در اردوهاي بعدي اين شانس را پيدا كند. اين را هم در نظر بگيريد كه در تعداد نفراتي كه دعوت ميشوند محدوديت هست و صرف انجام چند بازي خوب دليل بر دعوت به اردوي تيم ملي نيست و يكسري پارامترها را گروه فني براي دعوت از بازيكنان مورد نظر خود در نظر ميگيرند. اميدواري و تلاش بايد وجود داشته باشد.
براي تغيير نسل نياز به تغيير يا تقويت كادر فني نيست؟
تغيير كه واقعا در خيلي از زمينهها و بخشها مورد نياز است اما اين مسائل به تصميمات مديريتي برميگردد و خيلي نميتوانم به آن ورود كنم!
تغييري در نحوه بازي تيم ايجاد شده؟
فرمت در نظر گرفته در سه سال اخير براي تيم ملي نه خيلي جذاب و دلنشين است براي ببيننده و هوادار حتي سبك و فلسفهاي كه وجود دارد قابل درك و رویت نيست. صرفا تصميمات و مدل بازي ما خيلي گنگ است شايد با يكسري كلمات سعي كنند اين موضوع را پنهان كنند اما آنچه واقعيت است خيلي ارتباط برقرار كردن با فلسفه تيم ملي سخت است. متاسفانه تا اين لحظه هم تغييري حس نكردم اميدوارم از اين به بعد حسش كنم! اصلا نميتوانم با فلسفه و مدل بازي آنها ارتباط برقرار كنم. در يكسري از پارامترها و الزمات فوتبال ما بايد خيلي پيشرفت كنيم. ما ميتوانيم با كلمات بازي كنيم مثال از پلن A تا F را بزنيم اما آنچه كه درون زمين رخ ميدهد بايد ملموس و قابل مشاهده باشد اينكه صرفا يكسري كلمات را مثال بزنيم بدون بار اجرايي درون زمين ارزش فني نخواهد داشت. اميدوارم آنچه گفته ميشود به شكلي درون زمين انجام شود كه براي من ببيننده هم قابل لمس و مشاهده باشد تا از آن لذت ببرم.
به نظر شما بازي با تيمهايي مثل عراق و فلسطين يا بازي با تيمهاي بزرگتر ميتواند به بازيكنانجديد بيشتر كمك كند؟
اين موضوع ديگر تكرار مكررات است. ژاپن را ببينيد با برزيل و پاراگوئه بازي ميكند و ما با فلسطين و عراق. حالا ممكن است بخشي از آن را با اين واسطه كه شرايط كشور ما خاص است و قادر نيستيم كه با هر تيمي كه مدنظرمان هست بازي كنيم. ما اين مشكل را در گذشته هم داشتيم و بازيهاي دوستانه جالبي را پشت سر نميگذاشتيم بدون اينكه درگير مشكلات فعلي باشيم. اما بايد تكليف خودمان را روشن كنيم كه آيا ميخواهيم پيشرفت كنيم و با فوتبال امروزي همگام شويم و در مسير درست قرار بگيريم يا كماكان ميخواهيم فقط فوتبالي داشته باشيم تا سرگرم باشيم؟ اگر دنبال سرگرم شدن هستيم بازي با اين تيمهايي كه برگزار ميكنيم براي فوتبالمان كفايت ميكند هرچند كه ديگر قدرت بزرگي در فوتبال آسيا نيستيم. اما اگر ميخواهيم به سمت جلو برويم و فاصله زيادمان با فوتبال دنيا كم و كمتر شود الزاما بايد با تيمهاي بزرگتري بازي كنيم تا برايمان آورده داشته باشد.