وداع غيرمنتظره اسكوچيچ

خبر جدايي دراگان اسكوچيچ از تراكتور تبريز آن‌هم در روزهايي كه اين تيم يكي از آماده‌‌ترين دوران تاريخ خود را سپري مي‌كرد شوك بزرگي به جامعه فوتبال ايران و هواداران پرشور آذربايجاني وارد كرد.  اين جدايي درست پس از شكست مقابل السد قطر در ليگ نخبگان آسيا رخ داد؛ شكستي كه اگرچه تلخ بود اما با توجه به جايگاه مناسب تراكتور در جدول و نمايش‌‌هاي مقتدرانه اين تيم در ليگ داخلي هرگز نمي‌توانست توجيهي فني براي پايان همكاري باشد.  واقعيت اين است كه اسكوچيچ خود بر جدايي اصرار داشت. با وجود تلاش مديران باشگاه براي تداوم همكاري و حفظ ثبات تيمي اصرار اين مربي كروات درنهايت منجر به توافق براي قطع همكاري شد.  اما چه شد كه مربي موفقي مانند او در اوج محبوبيت و درحالي كه تيمش مدعي اصلي قهرماني در دو جام بود تصميم به ترك تبريز گرفت؟ در محافل ورزشي گمانه‌زني‌‌هاي بسياري درباره دلايل غيرفني اين جدايي مطرح است. برخي معتقدند جرقه‌هاي اختلاف ميان او و كاپيتان تيم يعني شجاع خليل‌زاده روابط صميمانه رختكن را تحت‌‌الشعاع قرار داده بود و اسكوچيچ كه همواره به نظم و ديسيپلين تاكيد داشته، ترجيح داد پيش از عميق‌‌تر شدن شكاف‌ جدا شود.  ازسوي ديگر، شرايط خاص و ملتهب منطقه و توصيه‌هاي كنسولي به اتباع خارجي در ماه‌هاي اخير فرضيه ديگري است كه بسياري آن را دليل اصلي خروج ناگهاني او مي‌دانند.  برخي هم از پيشنهاد تيم اماراتي و متزلزل بودن جايگاه ساپينتو در استقلال گفته‌اند. اين ذهنيت وجود دارد كه اسكوچيچ قرار است جانشين ساپينتو در استقلال شود و براي همين منظور زودتر جدايي از تراكتور را كليد زده است. هر چند اسكوچيچ بعد از فسخ با تراكتور راهي كرواسي شد.   در مجموع به نظر مي‌رسد مجموعه‌‌اي از فشارهاي رواني و ملاحظات شخصي او را به اين نتيجه رساند كه ادامه فعاليت در تراكتور علي‌رغم تمام موفقيت‌‌ها ديگر ميسر نيست.  با اين حال، كارنامه اسكوچيچ در تراكتور فراتر از اين حواشي است. او با كسب دو جام ارزشمند (قهرماني ليگ برتر و سوپرجام) نام خود را به عنوان پرافتخارترين مربي تاريخ اين باشگاه در تالار افتخارات سرخ‌پوشان تبريزي ثبت كرد.  او تيمي ساخت كه نه تنها نتيجه مي‌گرفت بلكه فوتبال را زيبا، تهاجمي و با برنامه بازي مي‌كرد. هواداران تراكتور پس از سال‌ها، تيمي را در زمين مي‌ديدند كه شخصيت قهرماني داشت و در مقابل هيچ رقيبي چه در سطح داخلي و چه در سطح آسيايي از پيش بازنده نبود. دراگان اسكوچيچ در فوتبال ايران همواره به عنوان يك مربي «جنتلمن» و بااخلاق شناخته شده است. او از زمان حضور در ملوان و فولاد تا رسيدن به نيمكت تيم ملي و درنهايت تراكتور، همواره دانش فني بالاي خود را به اثبات رساند.  او مربي‌‌اي بود كه بدون هياهو و جنجال‌‌هاي مرسوم روي كارش تمركز مي‌كرد و توانست از بازيكنان معمولي و از ستاره‌ها يك «تيم» بسازد. جدايي او از تراكتور بدون شك يك فقدان بزرگ براي ليگ برتر ايران و از آن مهم‌تر تراكتور است كه سكان هدايت خود را به دست يك مربي امتحان پس‌نداده در تيم‌هاي بزرگ سپرده است.  فوتبال ما مربي‌اي را از دست داد كه به معناي واقعي كلمه به كيفيت بازي‌ها اعتبار مي‌بخشيد. اگرچه هواداران تبريزي از اين پايان زودهنگام شايد دلخورند اما نام اسكوچيچ به واسطه جام‌‌هايي كه به ارمغان آورد و شخصيتي كه از خود به يادگار گذاشت هميشه با احترام در تاريخ باشگاه تراكتور و فوتبال ايران باقي خواهد ماند.  او ثابت كرد كه موفقيت اتفاقي نيست و براي رسيدن به قله تركيبي از دانش فن يو مديريت بحران و البته كمي شانس نياز است؛ هر چند كه درنهايت عوامل خارج از مستطيل سبز، مسير او و پرشورها را از هم جدا كرد.