آيا مذاكرات فايده دارد؟
جالب اينكه حتي پيش از جنگ اخير نيز اين اجازه صادر شد، به‌رغم آنكه تجربه مذاكرات پيش از جنگ ۱۲ روزه نيز وجود داشت. چرا؟ براي اينكه آن مذاكرات كه معلوم شد از طرف امريكا صوري بوده، در نهايت به سود ايران شد. چرا امريكا چنين سياستي را پيش مي‌برد؟ آيا متوجه تبعات منفي اين كار نيستند؟ آنان هم محدوديت‌هاي خود را دارند. در واقع بدون پيشنهاد مذاكره و مستقيما حمله كردن، در جهان محكوم است. آنان هم نياز دارند كه بگويند ما پيشنهاد مذاكره داديم، طرف مقابل نپذيرفت يا پذيرفت ولي به توافق مورد نظر ما نرسيد. بنابراين هر دو طرف در برابر اصل مذاكره، مجبورند كوتاه بيايند، هر چند ممكن است يكي يا هر دو طرف با آن صوري و شكلي برخورد كنند و هدف‌شان جنگ باشد. عجيب اينكه در دوره جليلي ايران بود كه مذاكرات نمايشي و صوري دور دنيا را انجام مي‌داد و طرف مقابل هم آن را رد نمي‌كرد و مخالفان امروز مذاكره آن زمان از آن مذاكرات بي‌فايده و نمايشي دفاع مي‌كردند. جالب است كه علي‌رغم دو تجربه قبلي، باز هم در اين دور، ايران مذاكره را پذيرفت و جالب‌تر اينكه هم سطح آن را بالاتر برد و هم مستقيم انجام داد. شايد از ابتدا هم مي‌دانستند به نتيجه نمي‌رسند. پس نفي مذاكره هيچ نتيجه‌اي ندارد جز اينكه خود را در موضع ضعيف‌تر قرار مي‌دهيد. طبعا مذاكره نبايد مانع آمادگي‌هاي ديگر شود، بلكه برعكس بايد آنها را تقويت كند.