اهل شعر بود و تحصيل و كشتي

پنجشنبه شب خبر رسيد عبدالله موحد يكي ديگر از اسطوره‌هاي تاريخ ورزش ايران و مخصوصا كشتي درگذشته است. خانواده‌اش مي‌گويند هنگام بازگشت از فروشگاه در ماشين و در حالي كه همسرش رانندگي مي‌كرده دچار سكته شده، سپس كنترل ماشين از دست راننده خارج شده و آنها به ته گودال پرت شدند.  در مورد زندگي عبدالله موحد نكات زيادي مطرح است. شروع درخشش، فنون مخصوص به خود، محروميت از ورزش و خروج از ايران و زندگي در امريكا از سال 57 تا همين پنجشنبه كه در 87 سالگي درگذشت.  اما يكي از ويژگي‌هاي جالب مرحوم موحد جامع‌الاطراف بودن ايشان بود. مرحوم موحد در ورزش علاوه بر كشتي در چند رشته ديگر مي‌توانست فعاليت كند و حتي به تيم ملي برسد؛ واليبال، دووميداني و وزنه‌برداري. او در زمينه تحصيل مدارج خود را تا مقطع فوق ليسانس ادامه داد و سال‌ها در امريكا تدريس كرد. به ادبيات هم علاقه زيادي داشت. عليرضا دبير روز گذشته در واكنش به درگذشت اين چهره نامدار كشتي نوشت: قهرماني با مدال‌هاي طلا و جهاني المپيك، با عالي‌ترين مدارج تحصيلي و اهل شعر و ادبيات. شايد بخشي از اين به خاطر تربيت پدر سختگيرش بود. پدري آموزگار كه طبق گفته مرحوم موحد در انقلاب مشروطه كنار ستارخان و باقرخان جنگيده بود. بخش ديگري هم به خصوصيات خود ايشان برمي‌گردد. جالب اينجاست كه اگر امروز مردم توقعاتي از ورزشكاران دارند ريشه در اين باور عمومي دارد كه اغلب ورزشكاران سرشناس دهه‌هاي گذشته چنين شرايطي داشتند. البته اين عموميت ندارد و شامل ارزش‌گذاري هم نمي‌شود. كسي نمي‌تواند كتمان كند ورزشكار دوران مدرن وقت چنداني براي ارتقاي باقي ساحت‌هاي زندگي خود ندارد. اما اينكه ما زماني ورزشكاراني داشتيم كه به توصيه مربيان خود تحصيل را تا عالي‌ترين مدارج طي مي‌كردند و امروز اغلب ورزشكاران از نوشتن يك كپشن ساده براي پست اينستاگرام خود ناتوان هستند و در سه خط متن چندين غلط املايي و نگارشي دارند، مساله‌اي قبل تامل است.  اگر بخواهيم نام ببريم اسامي زيادي مطرح مي‌شوند. از مرحوم داريوش مصطفوي، حسين كلاني، مرحوم شيرزادگان و... كه در رشته‌هاي مهندسي شيمي و عمران و... تحصيل كردند تا دكتر زادمهر كه دندانپزشك بود. از برادران خادم تا عليرضا دبير. از دكتر محمد دادكان كه استاد دانشگاه شهيد بهشتي بود تا علي دايي كه از دانشگاه شريف فارغ‌التحصيل شد. حتي مرحوم تختي دوست نزديك مرحوم موحد كه تحصيلات آكادمي نداشت دانشگاه تهران را همانند كعبه هر روز طواف مي‌كرد و با بسياري از بزرگان جبهه ملي آن زمان نشست و برخاست داشت. اما در ورزشكاران امروزي به ندرت كسي پيدا مي‌شود كه دنبال تحصيلات عاليه برود و اگر هم كسي باشد آنچنان شرايط خاصي ندارد. ورزشكاران اين روزها بيشتر به خاطر فرار از خدمت سربازي در دانشگاه‌هاي پولي به ادامه تحصيل مي‌پردازند. بار ديگر بايد تاكيد كرد كه در اين نوشته قصد نداريم سبك زندگي ورزشكاران امروزي را زير سوال ببريم كه هر كس دنياي خودش را دارد، اما اين تغيير ميان ورزشكاران نخبه قديمي با ورزشكاران امروزي كاملا واضح است.  حالا يك نفر ديگر از تحصيلكردگان ورزش، از نوابغ دنياي كشتي، نفر يازدهم تالار مشاهير كشتي جهان و كسي كه طي 5 سال بين سال‌هاي 1965 تا 1970 در هر رقابتي شركت كرد، جهاني و المپيك طلا گرفت و شكست‌ناپذير باقي ماند.