انديشه آينده
شماره دهم مجله «انديشه آينده» تازه به چاپ رسيده، بر شماره بر اين پرسش متمركز است كه جنگ را چگونه بايد روايت كرد؟ و جنگ را نه فقط به مثابه رخدادي نظامي، بلكه به عنوان وضعيتي انساني، اجتماعي و تاريخي بازخواني كرده است.
دهمين شماره مجله «انديشه آينده» در جستوجوي پاسخي براي اين سوال است كه چگونه ميتوان جنگ تحميلي دوم و سوم را روايت كرد. اين شماره در روزهايي به دست مخاطبان رسيده كه جامعه ايراني هنوز از فضاي جنگ فاصله نگرفته و آتشبس، بيش از آنكه پايان قطعي يك وضعيت باشد، لحظهاي براي بازخواني رويدادهايي است كه بر مردم گذشته است.
از اين منظر، شماره تازه «انديشه آينده» كوشيده در فاصله كوتاهي از رويداد، به پرسش از معناي جنگ، آينده پس از بحران و نسبت مردم با وطن بپردازد.
پرونده اصلي اين شماره بر اين پرسش متمركز است كه جنگ را چگونه بايد روايت كرد؟ «انديشه آينده» در اين شماره، جنگ را نه فقط به مثابه رخدادي نظامي، بلكه به عنوان وضعيتي انساني، اجتماعي و تاريخي بازخواني كرده است؛ وضعيتي كه در آن نسبت مردم با وطن، معناي همبستگي و افق آينده دگرگون ميشود.
در اين شماره، مفهوم «جنگي پس از جنگ» يكي از كليدواژههاي اصلي پرونده است. نويسندگان و گفتوگوشوندگان مجله تلاش كردهاند توضيح دهند كه پس از فروكشكردن آتش، نبرد بر سر معنا آغاز ميشود. در چنين وضعيتي، جامعه تنها به خبر و اطلاعرساني نياز ندارد، بلكه به روايتي نياز دارد كه بتواند رنج، ايستادگي، سوگ، ترس، اميد و مسووليت جمعي را در كنار هم ببيند و از فروكاستن جنگ به چند تصوير، چند خبر و چند داوري شتابزده پرهيز كند.