خيابان ۷۰ شب ايستادگي و تابآوري
احمد مازني
اين شبها خيابانها و ميدانها در تصرف مردان، زنان و كودكاني است كه اكنون ۷۰ شب است كه پرچم ايران را در دست دارند و شعار ميدهند؛ اين حضور فراگير و خودجوش از زماني آغاز شد كه رژيمهاي متجاوز امريكا و اسراييل، ايران عزيز را مورد حمله قرار دادند و در اولين تجاوز ناجوانمردانه رهبر معظم را در محل كار و دانشآموزان را در مدرسه به شهادت رساندند؛ تا آنجا كه به خاطر دارم در همان ابتداي جنگ تحميلي سوم حركت مردم كاملا خودجوش و دعوت بزرگان در پي آن بوده است و ازجمله شخصيتهايي كه در همان شب اعلام شهادت رهبر شهيد در رسانه ملي حاضر شدند و بر حضور مردم در خيابان و مساجد تاكيد كردند يادگار امام خميني (ره) آيتالله سيد حسن خميني بودند و ضمن آن به نقش تاريخي جدّ بزرگوارشان در تاسيس ارتش ۲۰ ميليوني تصريح كردند و رهبر جديد نظام در نخستين پيام خود پس از انتخاب خبرگان بر تداوم اين حضور تاكيد كردند و تاكنون اين اجتماعات ادامه دارد و هر كس به طريقي سعي ميكند تا در اين حركت تاريخي حضور و نقشي ايفا كند. اما آنچه براي اين پديده مبارك و مفيد نياز به ملاحظه دارد مراقبت بر حفظ و تقويت ابعاد مثبت و پرهيز از ورود عناصر مخرّب در اين پديده است. عوامل و موانع حفظ و تقويت حضور اثرگذار مردم در «خيابان» عبارتند از:
۱. چنانكه اشاره شد اين حركت، خودجوش آغاز شده و بايد خودجوش باقي بماند؛ هر چند كمك و ياري متوليان امر در استمرار و نوآوري در برگزاري آن خوب است اما به شدت بايد از وابستگي آن به نهادهاي حكومتي، احزاب و چهرههاي خاص جلوگيري كرد. همگان بايد همچنان پشت سر مردم حركت كنند و از آنان پشتيباني و صيانت كنند.
۲. خيابان نماد وحدت ملي و مظهر انسجام اجتماعي گروهها، اقشار، اقوام و در حقيقت محل حضور بيش از ۹۰ ميليون ايراني است، اين پديده مقدس را به رفتار جناحي آلوده نكنيم و از دو قطبي شدن جامعه ايران به شدت پرهيز كنيم.
كاري كه اخيرا از دو سو ديده ميشود، دامن زدن به دو قطبي است كه بهشدت بايد از آن پرهيز كنيم. به ياد داشته باشيم كه دو قطبي به معناي وجود دو ديدگاه نيست بلكه دوقطبي آن است كه :
اگر قطب الف گفت ماست سفيد است، قطب ب بايد بگويد ماست سياه است! و چه زيانهايي از اين بازيهاي قطبي و جناحي بر كشورمان وارد شد!
۳. حضور فعالتر زنان چادري حاكي از عمق باور جامعه ايران به سبك زندگي منطبق با شعائر ديني بوده و نشانهاي از نگراني زنان ايراني از تاثير فرهنگ منحط غرب بر جامعه ايران است كه پس از واقعه تلخ دي ماه سال گذشته اين نگراني بيشتر شد.
چنانكه نتيجه رفرم خاندان پهلوي منجر به قيام زنان متدين در سالهاي ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ شد، اما فراموش نكنيم كه در همان سالها زنان ايراني با سبك زندگيهاي متفاوت به انقلاب اسلامي پيوستند و از عوامل اصلي پيروزي انقلاب اسلامي ايران شدند.
اكنون نيز شاهد همراهي دختران و زنان ايراني از طيفهاي مختلف و با پوششهاي گوناگون در خيابان هستيم، مراقبت از اين انسجام ملي و پيشتازي زنان ايراني در مقابله با مداخله خارجي را غنيمت بدانيم و در تحكيم آن بكوشيم.
ادامه دارد...