گربه بي‌يال و دم نقشه ايران
بيژن همدرسي
اين روزها وقتي به بيلبوردها، تابلو‌ها و پوسترهاي ايران در محيط‌هاي شهري و حتي رسانه‌هاي ديداري مي‌نگريم با يك تغيير تكراري و نگران‌كننده روبه‌رو مي‌شويم. اين همه نقشه ايران در پوسترهاي گرافيكي و ارزشي چرا دريا ندارد؟ آيا تكرار مكرر اين ماجرا تصادفي است يا خط فكري خاصي در پي آن وجود دارد؟ آيا بايد با اغماض از اين كوتاهي گذشت يا بايد بدبينانه و با نگاه طرح تئوري توطئه‌اي در پس آن نگريست؟ در روزگاري كه نبرد قدرت‌ها از ميدان‌هاي نظامي به ساحت «نشانه‌ها» و «ادراك‌ها» كشيده شده است، تماشاي نقشه‌هايي ناقص از ايران در بيلبوردهاي شهري، رسانه ملي و پوسترهاي رسمي، ديگر يك خطاي گرافيكي ساده نيست، بلكه هشداري جدي براي امنيت ملي و تماميت ارضي ذهني جامعه است. ايران ما كه در ميان ملت‌ها به هيبت «گربه» شهرت يافته، هويت و شكوهش به مرزهاي آبي آن گره خورده است؛ خليج هميشه فارس و درياي عمان در جنوب و درياي خزر در شمال، نه زائده‌هايي تزئيني، بلكه يال و دم و بازوان قدرتمند اين سرزمين هستند. حذف اين پهنه‌هاي آبي از نقشه‌هاي رسمي، توليد تصويري از يك «ايران محصور در خشكي» است كه با واقعيت ژئوپليتيك و اقتدار دريايي ما فرسنگ‌ها فاصله دارد. نگاهي استراتژيك به ما مي‌گويد كه اين روند، ناخواسته در مسير «عادي‌سازي حساسيت‌زدايي» از مرزهاي آبي حركت مي‌كند. در شرايطي كه جمهوري اسلامي ايران، به ويژه پس از حماسه‌هاي ماندگار دفاع از حريم ولايت و نبردهاي سختي چون جنگ رمضان، خليج‌فارس و تنگه هرمز را به خط قرمزِ عبورناپذير مستكبران تبديل كرده است، نمايش نقشه بدون دريا در داخل كشور، نوعي عقب‌نشيني تصويري و پالس ضعف محسوب مي‌شود. دشمناني چون امريكا و انگلستان كه دهه‌هاست براي جداسازي هويت دريايي ايران و تحريف نام‌هاي تاريخي ما نقشه مي‌كشند، امروز نيازي به هزينه ندارند وقتي مي‌بينند در داخل، عناصري از روي غفلت يا كج‌سليقگي، دريا را از نقشه حذف مي‌كنند وچشمان نسل جديد را به ايراني «بي‌دفاع و بي‌ارتباط با آب‌هاي آزاد» عادت مي‌دهند. سياستمداران و مسوولان فرهنگي بايد بيدار باشند كه ضربه به اقتدار ملي هميشه با تانك و موشك نيست..
گاهي با يك پاك‌كن گرافيكي، ريشه‌هاي تعصب ملي و مذهبي نسبت به وجب‌به‌وجب خاك و آب اين سرزمين سست مي‌شود. نقشه ايران بدون خليج‌فارس و درياي خزر، مرزهاي خيالي و ساخته و پرداخته همان كساني است كه آرزوي محدود كردن قدرت مرجعيت و رهبري ايران را در سر مي‌پرورانند. ما موظفيم تصوير «ايران كامل» را به عنوان نماد شكست‌ناپذيري امت اسلام صيانت كنيم و اجازه ندهيم ساحت مقدس نقشه ميهن، قرباني بي‌دقتي‌هايي شود كه بوي نفوذ ادراكي مي‌دهند.