تيمي جديد ميخواهيم؛ هم در فدراسيون، هم كادرفني، هم بازيكنان
با اين دست فرمان در جام ملتهاي آسيا هم شكست ميخوريم
فدراسيون فوتبال و كادرفني احتمالا مثل چهار سال قبل اين نوشته را هم بخشي از پازل دشمني با خودشان تصور ميكنند، اما اين صرفا گزارشي است مبتني بر عملكرد تيم ملي در چهار سال گذشته. به گزارش روزنامه اعتماد، بعد از نتايج ضعيف تيم ملي فوتبال كشورمان در جام جهاني 2022 با دست فرمان مهدي تاج و كارلوس كيروش سكان هدايت مليپوشان به امير قلعهنويي سپرده شد. سرمربي حال حاضر تيم ملي هنگامي كه روي نيمكت تيم ملي نشست، اهداف خود را به صورت كلي چنين بيان كرد؛ تغيير سبك بازي تيم ملي از شكل تدافعي كيروش به يك فوتبال مالكانه مبتني بر هجوم و تحت فشار قرار دادن تيم و همينطور عوض كردن نسل بازيكنان. بازيكناني كه در پايان جام جهاني 2022 معلوم بود به پايان خط رسيدهاند و بايد تا 4 سال آينده جايگزين شوند. با اين حال فدراسيون فوتبال و كادرفني به بهانه اينكه جام ملتهاي آسيا در پيش است و براي كسب نتيجه فرصت تغيير نسل نداريم، همان تيم جام جهاني را راهي مسابقات كردند كه در نهايت نتيجهاي جز حذف به همراه نداشت. ضمن اينكه در شكل بازي نيز تغيير ملموسي به وجود نيامده بود. نمايش يوزها مقابل سوريه كه بازي به ضربات پنالتي كشيده شد و همينطور شكست مقابل قطر نشان داد فعلا فاصله زيادي بين وعدهها و نمايشها وجود دارد. بعد از ناكامي تيم ملي در جام ملتهاي آسيا، كارشناسان و منتقدان خودشان را آماده كرده بودند براي فصل جديد فوتبال ايران. نسل جديد، شكل جديد و انگيزه جديد. اعتقاد بر اين بود كه با توجه به فاصله باقيمانده تا جام جهاني و افزايش سهميه آسيا به دوبرابر براي جام جهاني 48 تيمي، فرصتي بسيار مناسب براي فدراسيون فوتبال و كادرفني وجود دارد تا بتوانند ضمن عمل به وعدهها مسير تازهاي را آغاز كنند. بازيهاي مقدماتي جام جهاني شروع شد، اما خبري از تغييرات نبود. همان بازيكنان، همان ذهنيت و همان شكل بازي. سرمربي و مربي تيم ملي مدام از پيشرفت ميگفتند، اما كارشناسان چيزي در زمين بازي نميديدند. مربيان از دعوت بازيكنان جوان حرف ميزدند، اما 11 بازيكن اصلي اغلب از همان نفرات قبلي تشكيل ميشد. بعضا بازيكنان جواني به اردوي تيم ملي فراخوانده ميشدند، اما به بازي گرفته نميشدند. منتقدان ميگفتند اين نوع جوانگرايي نمايشي است. بعد از صعود تيم ملي به جام جهاني و در بازيهاي باقي مانده مقدماتي و همينطور دوستانه نيز همين روند ادامه پيدا كرد تا رسيديم به موسم جام جهاني. در اين مقطع كادرفني تيم ملي با همان بهانه قبل از بازيهاي جام ملتهاي آسيا دوباره از زير بار تغيير نسل و پرداخت هزينه بابت جوانگرايي شانه خالي كردند. تيم ملي ايران تقريبا با همان نفرات جام جهاني 2022 كه نه، با نفرات جام جهاني 2018 عازم مكزيك شد! در مورد نمايش تيم ملي در 3 بازي جام جهاني زياد نوشتيم. خلاصهاش اينكه ما نه درست تهاجمي بوديم و نه دستكم دفاع مستحكمي داشتيم. مقابل نيوزيلند ضعيفترين تيم جهاني جهاني بر اساس رنكينگ فيفا دو گل خورديم و بسيار شلخته بازي كرديم. مقابل بلژيك با سيستم كيروشي رفتيم براي گل نخوردن، حتي وقتي حريف 10 نفره بود و در بازي با مصر كه احتياج به برد داشتيم كسب تك امتياز را هدف قرار داديم؛ جز 10 دقيقه آخر بازي كه يادمان افتاد شايد با سه امتياز به دور بعدي صعود نكنيم. در آن 10 دقيقه هم كه قرار بود بازي تهاجمي انجام بدهيم از سيستم توپهاي بلند پشت مدافعان براي بهره بردن از توپ سوم استفاده كرديم. نه بازي مالكانهاي در كار بود و نه برنامههاي تركيبي براي هجوم.
حالا امروز اينجا هستيم. 4 سال پس از نشستن امير قلعهنويي روي نيمكت تيم ملي و تنها چيزي كه تغيير كرده، چهره بازيكنان است كه امروز پا به سن گذاشتهترند. نه تغييري در فرم بازي تيم به وجود آمده و نه تغيير نسلي انجام شده. در مديريت فدراسيون فوتبال هم هيچ چيز عوض نشده است. همان مشكلات قديمي و ناكارآمديهاي سابق، همان مسائلي كه سالها رسانهها و كارشناسان گوشزد كردند تا اصطلاح شود سر جايشان هستند. با اين تفاوت كه حالا تغييرشان به دليل رسوب در سطوح پايين سختتر هم شده است. بهطور خلاصه در اين چهار سال هيچ چيزي به فوتبال ملي ما اضافه نشد.
در فاصله چند ماه تا شروع جام ملتهاي آسيا قابل پيشبيني است كه در صورت تداوم حضور همين تيم مديريتي و فني در فدراسيون و تيم ملي قطعا به نتيجه متفاوتي دست پيدا نخواهيم كرد. همين نفرات راهي مسابقات ميشوند و همان نتايج قبلي تكرار خواهد شد: يعني شكست ميخوريم و برميگرديم. اين نفرات قصد تغيير ندارند؛ نه در تفكر، نه در چيدمان خودشان و نه در تركيب تيم ملي. بنابراين اگر دنبال تغيير هستيم اولين قدم خداحافظي با برخي نفرات است. از مديران فدراسيون گرفته تا نفرات كادرفني. نميشود تا آخر دنيا با بازيكنان جام جهاني 2014 و 2018، مربياني كه با علم روز دنيا آشنا نيستند و مديراني كه فرسنگها با توسعه فوتبال فاصله دارند، ادامه بدهيم و بعد از ناكامي در هر تورنمنت مدام وعده تورنمنت بعدي را بدهيم.