هدف امريكا از لغو تفاهمنامه اسلامآباد
در چنين شرايطي كاخ سفيد از اجراي همه تعهدات خود بينياز ميشد و ما ميمانديم با تنگهاي كه ترامپ طمع درآمدزايي از آن دارد و حتي خيال تغيير نام آن را در سر ميپروراند و همچنين تحريمها و مطالبات امريكا در پرونده هستهاي و زيادهخواهي راجع به توان دفاعي ايران و... اتفاقا با اين اوصاف با پيروزي بزرگ واشنگتن در تنگه هرمز امكان وقوع جنگ براي رسيدن امريكا به ديگر خواستههاي خود بيشتر ميشد. واقعيت آن است كه امريكا حداقل در حال حاضر خواستار تفاهم و توافق نيست و اين معنا را بارها ثابت كرده است، چنانچه وزير خارجه عمان ميانجي دور اول مذاكرات ايران و امريكا پيش از جنگ ۱۲ روزه با همه محدوديتهايي كه دارد اشاره مهمي راجع به نزديك بودن توافق و آغاز ناگهاني و بيدليل جنگ دارد. پيداست كه امريكا جز به يك پيروزي بزرگ و نمايش قدرت نميانديشد و مسلما ترجيح ميدهد اين موفقيت را بدون هزينههاي سنگين جنگ و پاي ميز مذاكره به دست آورد. البته راه مقابله با اين ترفند ترك مذاكره از سوي ايران نيست ولي بسنده كردن به گفتوگو با شخصي مثل ترامپ و ايجاد تلقي نياز تهران به صلح تصور تحميل تسليم بيقيد و شرط را در ذهن او بهشدت تقويت ميكند.
آري ما در وضعيتي سخت و بغرنج و پيچيده و خسارتبار قرار گرفتهايم و اگر نميخواهيم ايران همهچيزش را از دست بدهد راهي جز صبر و تدبير و انسجام و از همه مهمتر حفاظت از جبهه داخلي نداريم. متاسفانه برخي از سياستمداران حساسيت بالايي نسبت به خطرات موجود براي كيان ايران ندارند چنانچه اگر به نوشتههايشان طي يك سال گذشته مراجعه شود بسياري از امور ديگر را در اولويت قرار ميدهند و در اوج جنگ و هنگامي كه شهرهايمان زير بمبارانهاي وحشيانه قرار داشت مغفول ماندن فلان اصل قانون اساسي را مورد اعتراض قرار ميدهند! واقعيت آن است كه اكنون دفع شرور اسراييل و امريكا از سر ايران مساله برخي از مدعيان روشنفكري نيست، بعضا لوازم ضروري شرايط جنگي و بسيج همه امكانات مادي و معنوي و انساني علنا نفي ميشود و دفاع از كشور در عمل و سخن برخي از مخالفان و منتقدان و حتي بعضي از مسووليتداران سابق در حاشيه قرار ميگيرد!خوب نيست در اينجا با اسم و رسم بنويسيم كه چه كساني چهها گفتند و نوشتند و مينويسند و چگونه تا طعنه زدن به حركتهاي اصيل مردمي و بياعتنايي به سلحشوري نيروهاي مسلح و كارستان بزرگ مسوولان در تمهيد معيشت مردم پيش ميروند! چه خوب است كه تاريخ هست و همهچيز را مينويسد و آيندگان را به قضاوت واميدارد.بدون كوچكترين ترديدي امروز دفاع از كشور و اتحاد حداكثري پيرامون آن از ضروريات بديهي براي هر شهروند ايران دوست است و اگر كسي با انواع روشها و اشارت و تحت عناوين زيبا و تحليلهاي رندانه ساز ديگري ميزند تماميت ارضي و امنيت ملي و ايمني مردم برايش از اهميت ضروري برخوردار نيست.