لطفا مديرپسند نباشيد!

نشسته‌ام و به ورودي گزارشم فكر مي‌كنم كه پيامي از دوستم از فلان روزنامه حواسمو پرت مي‌كند. پيام را باز مي‌كنم. عصبانيت از كلماتش مي‌باريد؛ طوري كه مجبور شدم پيامش را دو، سه بار بخوانم و آخر بگويم: «يعني چي؟» با يك وويس توضيح داد كه به سختي با يك كارگردان تئاتر درباره نمايش جديدش گفت‌وگو كرده بود؛ داخل صحبت‌هايش جمله‌اي بي‌ربط به موضوع گفت‌وگو اما «مديرپسند» گفته كه از قضا سردبير بدون توجه به جان مطلب، همان جمله را تيتر تشخيص داده، بدون اطلاع اين دوستمان، تيتر را (آن هم دقيقه نود) تغيير مي‌دهند و شد آنچه نبايد مي‌شد. حالا روزنامه چاپ شده بود، كارگردان شاكي با دوستم تماس گرفته بود كه كجاي صحبت‌هاي ما به اين تيتر ربط داشت؟ در ادامه هر چه توانسته بود نثار اين خبرنگار بيچاره كرده بود و در آخر هم گفته بود ديگر با شما خبرنگاران گفت‌وگو نمي‌كنم!
خبرنگاري هم عالمي دارد. كم‌كم با افراد مرتبط با حوزه كاري‌ات آشنا مي‌شوي، تجربه‌ات بيشتر مي‌شود، مي‌نويسي، اعتباري كسب مي‌كني. دست آخر كسي پيدا مي‌شود كه با يك تيتر همه‌چيز را به‌هم مي‌ريزد. 
دوستم در وويس بعدي گفت: «گند زده شد به همه ذوقي كه براي حرفه روزنامه‌نگاري داشتم! اين برايم تجربه شد كه حتي اگر جمله‌هاي مديرپسند هم در صحبت‌هايشان مطرح كردند، آن را در مطلب نهايي نياورم.»
مي‌دانم كه اين ماجرا دست‌كم چندين بار براي هر خبرنگاري در طول دوران كاري‌اش پيش آمده و اگر اين ماجرا را براي هر كدام از هم‌صنفان تعريف كنم مي‌گويند: «اوووه. عاديه!» 
اين است كه بين علاقه‌ات يعني خبرنگاري و صلاح رسانه‌اي كه در آن مشغولي، گير مي‌افتي. يكي از كاركردهاي اصلي رسانه، ناظر بودن و نقد قدرت در جامعه است؛ حال اينكه اين مفهوم در جامعه ما گويا برعكس هم شده است!
داشتم به اين فكر مي‌كردم كه چطور بايد بشود كه چنين جمله‌اي را از دوستي كه 15 سال سابقه خبرنگاري دارد، بشنوم؟ ذوقش كور شده بود. قطعا كه بار اولش نبود با چنين چيزي مواجه مي‌شود اما چرا باعث كدورت ميان هنرمندان و خبرنگاران مي‌شوند؟ آن‌هم جماعت حساس هنرمند اهل تئاتر با روحيات هنري، آن‌هم در اين شرايط حساسي كه اكثر هنرمندان و سلبريتي‌ها از رسانه‌هاي دولتي فاصله گرفته‌اند... نكنيد! حداقل براي باقي ماندن اين ته مانده ارتباطي كه ميان خبرنگاران و هنرمندان باقي مانده، نكنيد! آن‌هم در اين اوضاع كه هر هنرمند يك صفحه شخصي دارد و احساس مي‌كند ديگر نيازي به خبر و خبرنگار وجود ندارد. هنوز هم نياز به مصاحبه و تحليل و گزارش است... اگر بگذارند!