مسعود پزشکیان؛ مرد وفاق و تفاهم
مسعود پزشکیان برای ملت و برای تاریخ ایران در روز ۲۷ خرداد ۱۴۰۵ امضای خود را در ذیل تفاهمنامهای گذاشت که تاریخ او را تحسین و تقدیر خواهد کرد. تفاهمنامهای که میتوانست و میتواند سرنوشت ایران را بهسوی آیندهای روشن و پرامید تغییر دهد. تفاهمنامهای که دشمنان خارجی و بدخواهان داخلی از هر دو سو بر آن تاختند تا نتواند امید را بار دیگر بر این مرز و بوم بازگرداند. اکنون که از ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ و با آغاز جنگ ۱۲ روزه، کشور بیش از یک سال است در بدترین شرایط جنگی جهانی بهسر میبرد؛ نعمت حضور شخصیتی مانند مسعود پزشکیان در راس قوه اجرایی، برای ایران و ایرانیان آشکارتر از همیشه است. تحمل جنگی تحمیلی با بزرگترین قدرت نظامی و اقتصادی تاریخ کره زمین، سرنوشتی بود که برای او رقم خورده بود. بیگمان، هیچ کشور و هیچ دولتی نمیتوانست در برابر دو قدرت اتمی جهان چنین پراستقامت ظاهر شود و آرزوهای خام آنان را به ناکامیهای تلخشان بدل کند. امروز ابرقدرت امریکا با تمام وجود دریافته است که دیگر بمب و موشک و انواع و اقسام ناوهای جنگی و هواپیماهای ویرانگر، نمیتواند ارادههای شوم آنان را بر ملت و دولت و قدرت نظامی ایران تحمیل کند. پس هیچ راه و چارهای جز بازگشت به تفاهمنامهای که خردجمعی و عقلانیت شورای عالی امنیت ملی پشتیبان آن است، ندارند. امریکاییان اکنون به نیکی دریافتهاند که در برابر این وفاق و همدلی سیاست اجرایی و قدرت نظامی در کشور هیچ کاری نمیتوانند از پیش ببرند. عقلانیت، مصلحت و سیاست و نیز سرنوشت امروز و آینده مردم ایران، در این زمان، تنها از مسیر تفاهمنامهای میگذرد که محصول خرد و عقلانیت ایرانی است.