اميدوارم به نجات حتي يك نفر
محمد داوودي
فيلم «زندهشور» از خاطرهاي دور ميآيد. براي رسيدن از خاطرهاي چند دقيقهاي به صد صفحه فيلمنامه سينمايي، آدم جانش در ميرود، آن هم در قصهاي پر از التهاب، پر سوز و جانگداز. من تمام پلههاي اعدام را به جاي تكتك آدمهاي قصه بالا رفتم، فقط با اين تفاوت كه اگر آنها قرار بود يك بار اعدام شوند، من بارها و بارها با كلمه به كلمه فيلمنامهام، مُردهام و زنده شدهام. افسوس كه اين فرسودگي به رنجي ابدي پيوست. به لحاظ فنِ سناريونويسي، زندهشور يكي از پيچيدهترين روايتهاست كه تاكنون نوشتهام. به جهت پيچيدگي ساختار اين توضيح را ميدهم: يك شب تا صبح پنج اعدامي را بايد روايت ميكردم، اين پنج اعدامي، پنج قصه داشتند كه در پيشداستان آغاز شده بود و من بايد انعكاس آن را در دل داستان تعريف ميكردم، اين پنج نفر، پنج خانواده داشتند و پنج خانواده ديگر شاكيان آنها بودند و تعدادي هم مسوولان اجراي احكام بودند. اهل فن ميدانند اين تعداد كاراكتر با خود حجم زيادي مساله ميآورد؛ ديالوگها، كشمكشها، پيشداستانها، كنشها و خيلي چيزهاي ديگر بايد با هم هماهنگ و اثرگذار و احساسبرانگيز دربيايد. من به عنوان روايتگر قصه از منظر قهرمان اصلي، مرتضي زند، بايد قصههاي تعداد زيادي از كاراكترها را در نهايت ايجاز اما كامل تعريف ميكردم؛ جوري كه روايت متناسب با حال روز سينماي ايران باشد، درهمآميزي قصهها و روايتها، مواجهه و كشمكش كاراكترهايي رنگارنگ با جهانهايي متنوع و پر مساله؛ مسيري دشوار در اين مقصود بود. هنگام نوشتن در روزهايي كه از شدت سر درد دلسرد ميشدم از قرصهاي مسكن بيكفايت، پناه ميبردم به كمپرس يخ، اميدم يك چيز بود: نجات. در پي آن بودم در روزگاري كه همه به بهاي اندكي دنبال ثبت ركورد جديدي هستند، به قدر توانم بكوشم تا بلكه جايي، روزي، يك نفر و حتي يك نفر بيشتر زنده بماند. شايد هنگام خشم، خشمگين نباشد و جور ديگري عمل كند يا حتي هنگام تصميمي كه شايد ظاهرا حق اوست، چشم ببندد و لحظهاي از لحظات اين فيلمنامه از خاطرش بگذرد و چه بسا از حقش بگذرد و ببخشد. زندهشور را با درد نوشتم، براي روزهايي كه آنقدر اوضاع ملتهب است كه همه خشمگينيم نسبت به هم. از منظرِ منِ نويسنده، زندهشور نمايشگر اوجِ خشمي است تا قباحتِ آن به چشم بيايد تا در دوستي گشوده شود. دريغ و صد دريغ كه فرسودهام اما خرسند و اميدوارم به نجات حتي يك نفر. به آرزوي مهرباني و لبخند مدام براي مردم میهنم.