تيم ملي تكواندوي ايران در يك شرايط كابوس‌وار از لحاظ ميزباني و امكانات و درگيري با بيماري موفق شد جام قهرماني پرزيدنت‌كاپ پاكستان را با كسب 5 مدال طلا و 2 برنز بالاتر از كره جنوبي مدعي بالاي سر ببرد. پيام خانلرخاني، سرمربي تيم ملي كه در پايان -مثل هميشه- عنوان بهترين سرمربي رقابت‌ها را به دست آورد در گفت‌وگويي اختصاصي با روزنامه اعتماد از شرايط مسابقات، عملكرد تيم و آنچه بر ملي‌پوشان در چند روز حضور در پاكستان گذشت، گفت.
از سطح مسابقات پرزيدنت‌كاپ پاكستان براي ما بگوييد.
مسابقات پرزيدنت‌كاپ 30 امتياز رنكينگ دارد و همان‌طور كه مي‌دانيد، رنكينگ همه كشورها صفر شده است و هر يك از اين امتيازها براي تمام كشورها اهميت زيادي دارد. به همين دليل همه تيم‌ها با بهترين نفرات و با قدرت كامل براي كسب امتياز به اين مسابقات آمده بودند. براي ما نيز كسب امتياز بسيار مهم بود، چراكه يكي از مسابقات خود را از دست داده بوديم. مسير كسب سهميه از مسابقات اوپن كره آغاز شده و كار سختي در پيش داريم. سطح برگزاري مسابقات نيز واقعا بالا بود. همان‌طور كه همه ديدند، تمام كشورها در هر وزن تعداد زيادي بازيكن اعزام كرده بودند، چون مسابقات آزاد بود و همين موضوع كار را براي ما بسيار دشوار كرده بود.
عملكرد كلي بچه‌ها را چطور ارزيابي مي‌كنيد؟
خدا را شكر مي‌كنم كه با وجود تمام سختي‌هايي كه داشتيم، توانستيم نتيجه خوبي بگيريم و اقتدار ايران را نشان بدهيم. مشكل اصلي ما از زمان ورود به هتل و شهر لاهور آغاز شد. متاسفانه روزبه‌روز كل تيم بيمار شدند. يك بيماري ويروسي بسيار سخت همه را درگير كرد و مشخص نشد اين مشكل به دليل آلودگي يا ويروس موجود در آنجا بوده است. كادر فني و تمام بازيكنان بيمار شدند و ما چندين روز در بيمارستان بوديم. حتي چند نفر از بچه‌ها شب بازي تا ساعت سه شب در بيمارستان بودند. شرايط واقعا عادي نبود و بسيار سخت بود. در چند روز گذشته، بچه‌ها تقريبا نتوانستند غذاي كافي مصرف كنند. خودمان هم اين نگراني را داشتيم كه شايد مشكل از غذاي هتل باشد. پاكستان ادويه‌هاي خاصي دارد و بيشتر غذاهاي آنها تند است و بچه‌هاي ما با اين نوع غذاها سازگاري نداشتند. البته فقط ما اين مشكل را نداشتيم و اكثر تيم‌ها با مساله غذا مواجه بودند.فكر كنم اينجا تنها جايي بود كه بچه‌ها براي رسيدن به سر وزن مشكل خاصي نداشتند. بچه‌ها حتي در غذا خوردن هم احتياط مي‌كردند و بيشتر از مواد غذايي كه از ايران همراه خود آورده بودند و برخي اقلام معمولي كه توانستيم تهيه كنيم، استفاده كردند و با همين شرايط در مسابقات حضور پيدا كردند. در جلسه‌اي كه با بچه‌ها داشتيم، به آنها گفتم واقعا نبايد چيزي سد راه ما باشد. بيماري هم بخشي از شرايط است، اما فكر مي‌كنم براي نخستين‌بار بود كه كل تيم و كادر فني با چنين شرايطي بيمار شدند. حتي در مسير برگشت نيز بعضي از بچه‌ها همچنان بيمار هستند. در دو روز بعد از مسابقات چندين بار به پزشك مراجعه كرديم، بچه‌ها سرم دريافت كردند و دارو گرفتند و واقعا شرايط سختي داشتيم. با اين حال، خدا را هزار مرتبه شكر مي‌كنيم كه با وجود تمام اين سختي‌ها توانستيم نتيجه خوبي بگيريم و اقتدار ايران را نشان بدهيم. اميدوارم بچه‌ها همين‌طور با قدرت مسير را ادامه دهند و بتوانند نتايج خوبي كسب كنند.
در اوزان مختلف تعدادي از بچه‌ها كه انتظار كسب مدال طلا از آنها مي‌رفت، انتظارات را برآورده كردند؛ مثل آرين، آرشام و ابوالفضل. همراه اين نفرات رادين و دانيال هم موفق به كسب نشان طلا شدند. در اين مورد براي ما توضيح بدهيد.
بچه‌ها نظير آرين، آرشام و ابوالفضل بسيار خوب هستند، اما نمي‌توان توقع داشت كه در تمام مسابقات مدال طلا بگيرند. ورزش حرفه‌اي بالا و پايين دارد، اما خدا را شكر تمام شرايط و تمهيدات لازم فراهم شده و خود بچه‌ها نيز همراه هستند و تمام تلاششان را مي‌كنند تا اين مسير را با موفقيت طي كنند. واقعا آنها حرفه‌اي زندگي مي‌كنند، حرفه‌اي تمرين مي‌كنند و كاملا نسبت به شرايط و مسيري كه در اين دو سال تا المپيك پيش رو دارند، آگاه هستند. اينكه توانستند نتايج خوبي را تكرار كنند، بيش از هر چيز حاصل همت خودشان بوده است. رادين زينالي نيز بچه جوان و بااستعدادي است. او مسابقات بسيار خوبي را پشت سر گذاشت و حريفان قدرتمندي را شكست داد، به خصوص بازيكني كه در فينال مقابل او قرار گرفت. آن حريف بازيكن مطرح و عنوان‌داري بود، اما رادين بسيار باهوش و با تمركز مبارزه كرد و شرايط بسيار خوبي داشت. اميدوارم همين مسير را ادامه بدهد و روزبه‌روز موفق‌تر شود.
ما از هشت وزن در هفت وزن مدال گرفتيم؛ پنج طلا و دو برنز. تنها در يك وزن مدال نگرفتيم. آيا براي آن وزن نگراني خاصي داريد؟
ما در هفت وزن مدال گرفتيم؛ اما در مجموع هشت وزن، يك وزن بدون مدال ماند. واقعا شرايط در آن وزن نرمال نبود. دو نفر از بچه‌هاي ما نيز شرايط بيماري سختي داشتند. البته اين موضوع توجيه نيست و بايد تلاش مي‌كرديم در همين شرايط عملكرد بهتري داشته باشيم. قطعا بايد در اين وزن تلاش بيشتري انجام بدهيم. دو وزني كه در حال حاضر داريم، ايده‌آل هستند و سطح آنها بالاتر است. اميدوارم در آينده عملكرد بهتري داشته باشند و در مسابقات پيش رو امتيازهاي مهمي جمع كنند.
مدال طلاي دانيال بزرگي در پايان مسابقات حال‌وهواي ديگري داشت. او پس از سه سال دوري از مسابقات برگشت و مدالش در پرزيدنت‌كاپ حسن ختام خوبي براي پايان كار تيم بود. از بازگشت دانيال و اين مدال طلا براي ما بگوييد.
دانيال بعد از سه سال دوباره وارد مسابقات شد. فكر مي‌كنم از شب قبل از مسابقه تا پايان روز مسابقه، شرايط جسماني بسيار بدي داشت. متاسفانه وضعيت خوبي نداشت و حتي صبح مسابقه، پيش از شروع مبارزه، او را نزد پزشك برديم و دارو دريافت كرد تا بتواند مسابقه بدهد. دانيال تقريبا هيچ چيزي نتوانست بخورد. حتي روز مسابقه آب هم نمي‌توانست بخورد و دچار مشكل گوارشي شده بود. با اين حال، با غيرتي كه داشت، بازگشت بسيار خوبي داشت و توانست مدال طلا را كسب كند. رضا كلهر هم بعد از سه سال دوري، نمايش بسيار خوبي داشت. اميدوارم اين دو نفر و ساير بچه‌ها بعد از روزهاي سختي كه پشت سر گذاشته‌اند، دوباره به اوج برگردند و بتوانند كمك‌حال تيم ملي ايران باشند.
شما در مسابقات قهرماني آسيا عنوان بهترين مربي را به دست آورديد. در آزاد كره‌جنوبي دو ماه قبل هم همين عنوان را به دست آورديد و در پرزيدنت‌كاپ هم دوباره بهترين مربي شديد. اين چه احساسي دارد و اين مسير چطور طي شده است؟
واقعا من كمترين كار را انجام مي‌دهم. ما كادر فني بسيار خوبي داريم و تمام اعضاي كادر تلاش مي‌كنند. متاسفانه در نهايت فقط يك نفر ديده مي‌شود و آن هم من هستم. از همين جا از همه اعضاي كادر فني تشكر مي‌كنم؛ مسعود حجي‌زواره، سجاد مرداني، دكتر كيايي، دكتر آرچين، دكتر قلي‌زاده، راس همه استاد هادي ساعي. تمام مشاوره‌هاي فني را با هادي ساعي در ميان مي‌گذاريم و ايشان وزنه بسيار بزرگي براي تيم ملي ايران هستند. در نهايت فقط من ديده مي‌شوم، اما اين كاپ و عنوان بهترين مربي، حاصل زحمات تمام كادر فني و بازيكنان است. از همه بازيكنان عزيزم و تمام اعضاي كادر فني بابت اين موفقيت تشكر مي‌كنم. در نهايت نيز نام ايران است. اين پرچم ايران است كه بالا مي‌رود و زماني كه نماينده ايران در جايگاه نخست قرار مي‌گيرد، خوشحاليم به خاطر نام ايران است.
آن‌طور كه از بچه‌ها و همراهان تيم شنيديم، ميزباني پاكستان چندان قابل قبول نبوده است. درباره ميزباني پاكستان براي ما بگوييد.
به نظر من اين يكي از ضعيف‌ترين ميزباني‌هايي بود كه در طول عمرم ديده‌ام. شرايط غذايي بسيار بد بود و شرايط جابه‌جايي و ترانسفر نيز مناسب نبود. شهر لاهور تقريبا شرايط نظامي داشت و ما حتي نمي‌توانستيم از هتل خارج بشويم. اگر مي‌خواستيم براي مثال به فروشگاه كنار هتل برويم، بايد از روز قبل نامه‌نگاري و هماهنگي مي‌كرديم تا بتوانيم چند آبميوه، بيسكويت يا وسايل مورد نياز بچه‌ها را تهيه كنيم. البته اين شرايط براي همه تيم‌ها وجود داشت، اما در مجموع شرايط خوبي نبود. آب‌وهوا بسيار نامناسب بود، سالن شرايط بسيار بدي داشت و سالن گرم كردن نيز وضعيت مناسبي نداشت. فكر مي‌كنم هر ورزشكاري كه يك روز در آن سالن گرم مي‌كرد، سه تا چهار كيلو وزن كم مي‌كرد. در عمرم چنين شرايطي نديده بودم. اميدوارم ديگر ميزباني مسابقات را به شهرهايي با چنين شرايطي ندهند، چون واقعا شرايط بسيار بد و اسفباري بود.
تيم مسير پرفشار و ماراتن‌گونه‌اي را طي مي‌كند. در آخرين مصاحبه خود عنوان كرديد تيم در مسابقات چونچئون و پرزيدنت‌كاپ با آمادگي صد درصدي شركت نمي‌كند، چون تورنمنت‌هاي بسياري پيش‌رو است و بايد اين مسير مديريت شود. در حال حاضر وضعيت آمادگي تيم چطور است و برنامه مسابقات بعدي به چه صورت است؟
من قبلا هم گفته بودم كه بايد پيك آمادگي تيم را براي ناگويا بگذاريم و در آن مسابقات صد درصد آماده باشيم. بچه‌ها يك‌بار در مسابقات قهرماني مغولستان آمادگي صد درصدي داشته‌اند و از نظر علمي نبايد اين كار را انجام مي‌داديم كه دوباره به پيك آمادگي برسيم. بازيكن بايد در مسابقاتي كه هدف‌گذاري كرده‌ايم آمادگي كامل داشته باشد. واقعا اين مسير يك ماراتن سخت با شرايط بسيار دشوار است. تمام تلاش‌مان را مي‌كنيم تا بچه‌ها به دور از آسيب باشند و اتفاق خاصي براي آنها رخ ندهد تا بتوانند در ناگويا به آمادگي صد درصدي برسند. ما با كمترين ميزان استراحت، تقريبا ۹ روز ديگر عازم كره مي‌شويم تا در مسابقات گرندپري كره شركت كنيم و دو هفته بعد از آن مسابقات ناگويا را داريم. اگر اختيار با من بود، شايد مسابقات گرندپري كره را انتخاب نمي‌كردم. حداقل مي‌توانستيم ۳۰ تا ۴۰ روز، حدود ۳۵ روز، با تمركز تمرين كنيم و با آمادگي كامل، به دور از آسيب و استرس، در مسابقات مهمي كه برايمان امتياز دارد، شركت كنيم. اما شرايط براي همه يكسان است و ما چاره‌اي نداريم جز اينكه تمام تلاش خود را انجام بدهيم تا ريكاوري بچه‌ها به خوبي انجام شود، تمرينات موثر باشد و از خستگي آنها جلوگيري كنيم تا بتوانيم آمادگي را حفظ كنيم و ان‌شاءالله در مسابقات ناگويا نيز مدال بگيريم و امتياز كسب كنيم.
به دليل حضور در اردوهاي طولاني و مسابقات برون‌مرزي متعدد، اين احتمال وجود دارد كه تيم از لحاظ رواني فرسوده شود؛ ولي چيزي كه از تيم مي‌بينيم، فضا شاد و پرانرژي به نظر مي‌رسد.
واقعا تمام دغدغه كادر فني اين است كه بچه‌ها دچار فرسودگي نشوند. البته چاره‌اي هم نيست و بايد در تمام مسابقات حضور داشته باشيم. شرايط سخت است، اما تمام توان‌مان را گذاشته‌ايم تا بچه‌ها از نظر روحي افت نكنند. سعي مي‌كنيم با تدابيري كه در نظر مي‌گيريم، شادابي و نشاط را در بچه‌ها حفظ كنيم. تلاش مي‌كنيم برنامه‌هايي براي تفريح و روحيه بچه‌ها داشته باشيم تا همه چيز فقط تمرين و مسابقه نباشد. اميدوارم توانسته باشيم اين كار را به خوبي انجام بدهيم. تا الان، خدا را شكر، وضعيت روحي بچه‌ها خوب بوده است و اميدوارم در ادامه مسير نيز همين شرايط را حفظ كنيم. در پايان همين جا مي‌خواهم از رييس فدراسيون آقاي ساعي تشكر كنم. اين يك كار سنگين بود كه ما با ۱۸ بازيكن در مسابقات حاضر شويم و محك بسيار خوبي براي بچه‌ها بود. در برخي موارد بچه‌ها كمك‌حال يكديگر بودند و تلاش كرديم نفراتي را كه نياز داشتند، به سمت پيروزي و موفقيت هدايت كنيم؛ در سه وزني كه مي‌خواستيم يعني آقاي زندي، آقاي حاجي‌موسايي و آقاي سليمي. در اين سه وزن بچه‌هاي ديگر به هم‌تيمي‌هاي خود كمك كردند تا نتايج موردنظر به دست بيايد. در مجموع از تمام عوامل فدراسيون كه دست به دست هم مي‌دهند تا اين موفقيت‌ها حاصل شود، تشكر مي‌كنم. در كنار اين موفقيت، لازم مي‌دانم به تمام بازيكناني كه مدال نگرفتند نيز خسته نباشيد بگويم. همه آنها تمام توان خود را گذاشتند؛ مهدي رزميان، ياسين ولي‌زاده، اميرمحمد نصيراحمدي، علي‌اصغر علي‌مراديان، اميرعباس رهنما، متين رضايي، رضا كلهر، اميررضا صادقيان، اميررضا غلامي، علي نجفي و مهران برخورداري كه كاپيتان تيم و بزرگ تيم است و واقعا به كادر فني كمك مي‌كند . اين بچه‌ها با همه شرايط سختي كه داشتند تمام توان خود را گذاشتند. واقعا هنوز هم بعضي از اين بچه‌ها مريض‌احوال هستند و در بستر بيماري. فكر مي‌كنم در تاريخ سابقه نداشته باشد يك تيم اينقدر دارو مصرف كند و اين تعداد دفعات به پزشك و بيمارستان مراجعه داشته باشد. هنوز هم شرايط ما كاملا خوب نيست و بعضي از اعضاي كادر فني نيز متاسفانه شرايط جسماني خوبي ندارند. با اين حال، خدا را شكر مي‌كنيم كه از اين سختي سربلند بيرون آمديم و توانستيم امتيازهاي لازم را كسب كنيم. اميدوارم بتوانيم ادامه مسير را نيز با موفقيت طي كنيم. در پايان نيز از سرپرست تيم، جناب آقاي كاوسي، بابت زحماتي كه در كنار تيم كشيدند، تشكر مي‌كنم و به همه عزيزاني كه در رقم خوردن اين موفقيت نقش داشتند، خسته نباشيد مي‌گويم.