مسابقات ردههاي سني وسيله است نه هدف
چهارمي جهان و خط سياسي دبير
سكوي چهارمي كشتي آزاد جوانان ايران در مسابقات جهاني مثل موفقيتهاي پيشين اين تيم واكنشهاي اغراقآميز به دنبال داشته است. تيم ملي كشتي آزاد جوانان ايران در مسابقات قهرماني جهان براي نخستينبار در ده سال گذشته روي سكو نرفت و با ايستادن روي رتبه چهارم به كار خود پايان داد. در اسلواكي ايران با كسب ۲ مدال طلا، يك نقره و يك برنز و مجموع ۱۰۳ امتياز پايينتر از امريكا، روسيه و ژاپن قرار گرفت. همانطور كه در دورههاي پيشين برخي افراد و رسانهها از روي سكو رفتن تيمهاي ملي جوانان داستانهاي اغراقآميز ميساختند حالا به همان شكل افرادي ديگر اوضاع را خيلي وحشتناك نشان ميدهند. با اين حال ما هميشه اعتقاد داشتيم كه نتيجه در مسابقات ردههاي سني نبايد آنچنان مورد استناد قرار بگيرد مخصوصا اگر تيمهاي بزرگسالان عملكرد خوبي دارند. اساسا ردههاي سني جاي رقابت و مدالآوري به معناي خاصش نيست، بلكه محلي است براي آماده شدن و ورود به دنياي بزرگتر. در اين ميان به نظر ميرسد نتايج كشتي چه موفقيتها و چه ناكاميها بيشتر برمبناي شخصيت عليرضا دبير و خطمشي سياسي استوار است. چه آنهايي كه دستاوردهاي كشتي را حاصل حزباللهي بودن دبير ميدانند چه آنها كه امروز دبير را بابت چهارمي تيم ملي ايران ميكوبند؛ آنهم با تاكيد روي مسائل سياسي. هيچ بحثي نيست كه پايين آمدن از روي سكو بعد از 10 سال حتما نشاندهنده افت است اما اين افت اولا نسبت به عملكرد خودش در ادوار گذشته بوده، ثانيا آخر دنيا نيست. بله! اگر اين روند هر سال ادامه پيدا كند و از آن مهمتر تيم ملي بزرگسالان مدام نتيجه نگيرد، آن وقت ميشود استدلال كرد ناكامي در جوانان باعث افت تيم ملي بزرگسالان شده كه همين يعني نتيجه جوانان باز درنهايت نسبت به تيم ملي بزرگسالان سنجيده ميشود. رقابتهاي جوانان و نوجوانان جهان هيچوقت هدف نبوده است، بنابراين بايد ميزان توجه به آن در همان حد باشد نه اينكه احساسمان نسبت به عليرضا دبير اين معادله را تغيير دهد.