شيوه شهر آشوبي
كتاب «شيوه شهر آشوبي؛ نگاهي انتقادي به تاريخنگاري ابنشهرآشوب» اثر محمدصادق حسينزاده منتشر شد. در معرفي اين كتاب كه در انتشارات «نگاه معاصر» منتشر شده است، ميخوانيم: «ابنشهرآشوب مازندراني (۴۸۹-۵۸۸ق.) از مشهورترين عالمان اماميه در سدههاي ميانه است كه آثار او -مشخصا مناقب آلأبيطالب- نقش پراهميتي در شكلگيري بخشي از باورهاي تاريخي و فضايلنگارانه تشيع امامي در دورههاي پس از آن ايفا كرده است. عليرغم اهميت ابنشهرآشوب، مسئله روششناسي تاريخي او و شيوه خاصش در نقل گزارشها، پيش از اين كمتر به نحو مستقل، روشمند و انتقادي مورد نقادي قرار گرفته است [۱]. محمدصادق حسينزاده در پژوهش حاضر در پي پر كردن اين خلأ پژوهشي برآمده است؛ او كه پيش از اين در سال ۱۴۰۲ كتاب تاريخيار: درآمدي بر پژوهش در تاريخ اسلام (منطق پژوهش، آسيبشناسي) را منتشر كرده بود[۲]، در كتاب حاضر ميكوشد بهبررسي انتقادي روششناسي تاريخي ابنشهرآشوب مازندراني بپردازد و مسائلي همچون وثاقت تاريخي آثار او، ميزان امانتدارياش در نقل گزارشها و پديدههايي همچون تقطيع روايات، ارجاعهاي نادرست، «مناقببافي»ها و «مثالبتراشي»ها را در آثار ابنشهرآشوب آشكار سازد. نويسنده در بخش نخست با عنوان «زندگينامه و كتابشناسي ابنشهرآشوب»، به ارائه بحثي درآمدگونه درباره زندگي ابنشهرآشوب، چهره او در تراث اماميه و ديدگاههاي رجالشناسان درباره او و نيز، آثار و نوشتههاي او ميپردازد.