گروه ورزش
يكي از لحظات ماندگار جام جهاني ۲۰۲۶، تصويري از ليونل مسي بود كه درحالي كه دستهايش را به كمر زده بود، به سمت هواداران پرشور آرژانتين نگاه ميكرد، آنهم پس از شكست در فينال. اشك از چشمانش سرازير شده بود، پس از شكست تحقيرآميز تيمش مقابل اسپانيا، در مسابقهاي كه اكنون ميدانيم آخرين بازي مسي با آن پيراهن معروف آرژانتين بوده است.
اين نخستينبار نبود كه مسي در اين تورنمنت گريه ميكرد. در بازي افتتاحيه آرژانتين، اشك شوق در چشمان او جمع شده بود؛ زماني كه مسي با سه گل تماشايي مقابل الجزاير، خاطرات روزهاي پرافتخار گذشته را زنده كرد. پس از آن نيز زماني كه دو گل او مقابل اتريش، آرژانتين را به عنوان صدرنشين گروه راهي مرحله حذفي كرد، اشكهاي بيشتري ريخته شد. در ادامه، زماني كه گل تساوي او مقابل مصر به «آلبيسلسته» يك فرصت حياتي براي ادامه مسابقات داد، باز هم اشكهاي او جاري شد.
مدتي بعد، جهان متوجه شد كه مسي در تمام اين مدت با شرايط دشوار سلامتي پدرش، خورخه، دست و پنجه نرم ميكرد؛ مسالهاي كه آشكارا فشار زيادي بر او وارد كرده بود، درحالي كه آرژانتين براي دفاع از عنوان قهرماني خود در سال ۲۰۲۲، بازگشتي دراماتيك به فينال داشت.
در هفتههاي پس از پايان مسابقات نيز اشكهايي ريخته شد؛ زماني كه خورخه از دنيا رفت. اين اتفاق باعث شد مسي كه يكي از خصوصيترين و كمحاشيهترين ابرستارههاي جهان فوتبال و حتي دنياي ورزش محسوب ميشود، در سوگ از دست دادن پدرش، در شبكههاي اجتماعي لحظهاي نادر از آسيبپذيري و احساسات شخصي خود را با مردم به اشتراك بگذارد.
اما در ميان نوشتههاي او براي يادبود پدرش، جملهاي وجود داشت كه بسياري از هواداران فوتبال را غافلگير كرد.
مسي نوشت: «تمام كاري كه انجام دادم، فوتبال بازي كردن بود و حالا به طور جدي ترديد دارم كه بتوانم براي مدت زيادي به اين كار ادامه بدهم.»
مسي اين هفته و در ۳۹ سالگي، بازنشستگي خود از فوتبال ملي را اعلام كرد؛ تصميمي كه با توجه به سن او و فرسودگي عاطفي شديدي كه آشكارا با آخرين تورنمنتش همراه بود، تاحدودي قابل پيشبيني به نظر ميرسيد.
او دوران ملي خود را با ركورد بيشترين تعداد بازي در تاريخ جام جهاني در بخش مردان به پايان ميرساند؛ ۳۴ بازي در شش دوره جام جهاني. از نظر تعداد حضور در جامهاي جهاني نيز او در كنار كريستيانو رونالدو و گيلرمو اوچوآ، ركورددار حضور در شش دوره است.
مسي در ۲۰۷ بازي ملي، در ۱۸۵ گل نقش مستقيم داشته؛ چه با گلزني و چه با ارسال پاس گل. از اين تعداد، ركورد ۳۵ گل در تورنمنتهاي بزرگ به ثبت رسيده است.
و البته، او چهره اصلي آن دوره تاريخي بود كه آرژانتين را به قهرماني در كوپا امريكا ۲۰۲۱، جام جهاني ۲۰۲۲ و سپس دفاع از عنوان قهرماني كوپا امريكا در سال ۲۰۲۴ رساند. در عرصه ملي، تقريبا دستاوردي باقي نمانده بود كه مسي به آن نرسيده باشد.
با اين حال، اعلام اين خبر در روز دوشنبه همچنان براي بسياري كمي غافلگيركننده بود؛ عمدتا به اين دليل كه درخشش مسي همچنان كاملا مشهود است. تعداد بسيار كمي از بازيكنان، اگر اصلا بازيكني وجود داشته باشد، توانستهاند در تورنمنتهاي بزرگ، مجموعهاي از عملكردهايي در سطح مسي داشته باشند، آنهم بدون توجه به سن و سال.
مسي در سال ۲۰۲۲ همراه با آرژانتين قهرمان جام جهاني شد؛ بزرگترين افتخار او در عرصه ملي.
او همچنان بهترين بازيكن ليگ فوتبال حرفهاي امريكا، MLS نيز محسوب ميشود. همين آخر هفته گذشته، اين بازيكن آرژانتيني مقابل مونترال چهار گل به ثمر رساند و يك پاس گل نيز داد و به صدر جدول گلزنان ليگ رسيد.
مسي همچنان تا سال ۲۰۲۸ تحت قرارداد تضميني با اينترميامي قرار دارد، اما خداحافظي او از فوتبال ملي حالا به طور قابل دركي اين ترديد را ايجاد كرده كه آيا او واقعا تا پايان قراردادش در ميامي باقي خواهد ماند يا خير؟ مسي عملا همهكاره اينترميامي است؛ باشگاهي كه بازيكنان و مربيان را بنا بر خواست او جذب يا كنار ميگذارد. قراردادهاي تضميني براي ابرستارههاي اين باشگاه معناي چنداني ندارند.
همين سال گذشته، جوردي آلبا تنها پس از چند ماه از يك قرارداد سه ساله جدا شد، بازنشستگي را انتخاب كرد و فينال جام MLS را به عنوان آخرين بازي حرفهاي خود پشت سر گذاشت. مسي در اين باشگاه يك اسطوره است و به نظر ميرسد اگر تصميم بگيرد در پايان فصل جاري به دوران حرفهاي خود پايان بدهد با مقاومت چنداني مواجه نخواهد شد.
همه اينها يعني اگر در امريكاي شمالي زندگي ميكنيد، يا اگر امكان سفر به آنجا را داريد، همين حالا به تماشاي ليونل مسي برويد؛ تا زماني كه هنوز فرصت داريد.
سه سال پس از ورود او، آن دسته از مردم كه در كانادا و امريكا با فوتبال زندگي ميكنند و نفس ميكشند، تقريبا به حضور مسي و تمام جادويي كه همراه اوست عادت كردهاند، چراكه اين حضور ديگر به بخشي از زندگي روزمره تبديل شده است.
كاروان سيار اينترميامي متشكل از مسي و ابرستارههاي پا به سن گذاشته فوتبال اروپا، در ابتدا واقعا يك پديده بود، اما با گذشت زمان و همزمان با MLS، گاهي به حاشيه رفته است.
چهار گلي كه او مقابل مونترال به ثمر رساند، در سال ۲۰۲۳ ميتوانست تيتر رسانههاي بينالمللي را به خود اختصاص بدهد، اما حالا ديگر چندان توجهي را جلب نميكند. اگر بخواهيم صادق باشيم، حتي چنين عملكردي از مسي ديگر قابل انتظار است.
حتي در ميامي، جايي كه مسي از همان ابتدا با آغوش باز مورد استقبال قرار گرفت، حضور او ديگر تضمينكننده آن هيجان و جنوني نيست كه زماني ايجاد ميكرد.
با اين حال، سطح عملكرد مسي، دستكم در MLS افت نكرده است. او همچنان بازيكني است كه بايد بازياش را از نزديك ديد و اينترميامي نيز همچنان تيمي است كه ارزش تماشا كردن دارد.
MLS گاهي و البته تا حدي بحق، به عنوان يك «ليگ بازنشستگي» شناخته ميشود؛ با اين حال، همين شهرت فرصتي را دراختيار هواداران فوتبال در امريكاي شمالي قرار ميدهد كه در غير اين صورت تعداد كمي از آنها ميتوانستند به آن دسترسي داشته باشند: تماشاي نزديك بزرگي و نبوغ جهاني فوتبال، آنهم با هزينهاي نسبتا مناسب.
براي بازيكنان ديگري مانند تيري آنري، ديويد بكام و ديگران، لحظات درخشش در MLS گاهي پراكنده و مقطعي بود. اما مسي به نظر ميرسد در هر بازي و در هر مقطع، اين لحظات را براي هواداران به ارمغان ميآورد.
درخشش ستاره او ديگر مانند سالهاي حضورش در بارسلونا يا حتي چند ماه پيش، زماني كه پيراهن آرژانتين را بر تن ميكرد، پرنور نيست.
با اين حال، حتي همين نور اندك و كمفروغتر و گذراتر كه مسي در ميامي از خود به نمايش ميگذارد نيز ارزش تماشا كردن دارد. اولين خداحافظي او از صحنه جهاني فوتبال كه احتمالا يك خداحافظي دائمي خواهد بود، يادآوري خوبي است كه به زودي اين نور براي هميشه خاموش خواهد شد.