مختصاتِ خوانشِ جديد نيروهاي مسلح ايران
محمدرضا طوراني
سرمايه اجتماعي، انسجام هويتي، پايداري راهبرد غيرخطي، كارآمدي تصميم‌گيري، اُفق اميدِ جمعي، معنابخشي به جانفشاني، سرعت در بازيابي ساختار، تداوم بي‌وقفه در ارايه خدماتِ امنيتي، نظامي، اطلاعاتي و انتظامي، معماري شبكه مويرگي دفاعِ وطني، تدوينِ چارچوب نهادگرا نه صرفا موقعيت‌گرا، تثبيت الگوي آينده‌پژوهي، ايجاد اختلال در ريتم محاسباتي دشمن، طراحي سامانه ادراكي پدافند سرزميني، نامتقارن‌سازي هزينه براي متجاوزان، تصاعد خطاي راهبردي آشوبگران، بازتوليد چسبندگي تشكيلاتي، بازتوزيعِ تثبيت و توفيق عملياتي، فرماندهي معطوف به هدف، تبديل بن‌بست راهبردي به رويكرد روزنه‌گشا، طراحي منظومه هم بسته آرمانگرايي واقع‌بينانه، مهارت در تبديل گره كورِ هم‌فرسا به نقاطِ هم‌افزا، تمركز بر مركز ثقلِ مردم‌گرايي، افزايش تاب‌آوري ذهني و رواني پرسنل، تكيه بر ستون فقرات قدرت نرم، غني‌سازي پشتوانه راهبردي، (درك، فهم و حل مساله) در قالب دكترينِ جنگ هيبريدي، هم‌خواني محور تحليل با هدف استراتژيك، تبحر در ميدان تقابل اراده‌ها، اشراف بر سه‌گانه (تحليل، مهندسي و دانش داده‌ها)، ورود به عرصه هوش مصنوعي و مدل‌هاي زباني، استفاده از زاويه ديد هوشمندانه، حفظ (عقلانيت، همبستگي و قدرت ترميم) در شرايط سخت، همراهي در ارتقاي سطح ظرفيت شناختي جامعه، همگامي در تقويت اعتماد و انسجام ايرانيان، تسلط بر بازخواني شكاف‌ها و گسل‌هاي جامعه، كوتاه كردن فاصله بين كشف بحران تا مرحله صدور واكنش موثر و مثبت، اعتقاد به دوري از حاشيه و تسلط بر متن، ستون فقرات امنيت مغزافزار كشور، مدافع فراهوشمند مجروحان جنگ شناختي، اِشرافِ ماهيتي لحظه‌اي بر تغييراتِ ابعاد و زواياي نبرد مدرن.
استراتژيست رسانه
فوق دكتراي رسانه‌هاي اجتماعي