تبديل نوجوانان و جوانان از «مخاطب مسائل كشور» به «شريك حل مسائل»
غزل لطفي
تبديل نوجوانان و جوانان از «مخاطب مسائل كشور» به «شريك حل مسائل»، ايدهاي ناب كه رييسجمهور پزشكيان مطرح كردهاند و بايد به آن به چشم فرصتي بينظير نگاه كرد، اما بدون شنيدن تجربه و نگاه نسل جديد، كامل نميشود. جوانان براي ورود به اين ميدان با چه موانعي روبهرو هستند؟ آيا به ايدهها و پيشنهادهايشان اعتماد ميشود؟ آيا مسير روشني براي رساندن ايده تا مرحله اجرا وجود دارد؟ بياعتمادي، فاصله ميان نسلها، محدوديتهاي اجتماعي، مشكلات اقتصادي و احساس ديده نشدن، چقدر انگيزه مشاركت را كاهش داده است؟ از نسل Z ميپرسيم: اگر قرار باشد در حل مسائل كشور نقش داشته باشيد، بزرگترين مانع پيش روي شما چيست؟ چه چيزي ميتواند اعتماد و انگيزه شما را براي مشاركت بيشتر كند و مسوولان بايد چه تغييري ايجاد كنند؟ QR Code را اسكن كرده و پاسخ خود را براي ما ارسال كنيد.