فارس؛ جغرافياي روايت داستاني
كتاب «فارس؛ جغرافياي روايت داستاني ۱40۰-۱320» اثر مرضيه كماليسروستاني به بررسي تاريخ داستاننويسي در استان فارس در يك بازه زماني هشتاد ساله ميپردازد. فرح نيازكار -مدرس دانشگاه و پژوهشگر- در معرفي اين كتاب نوشته است: «كتاب «فارس؛ جغرافياي روايت داستاني ۱40۰-۱320» مرضيه كماليسروستاني، اثري پژوهشي در حوزه ادبيات داستاني معاصر است كه ميكوشد تاريخ داستاننويسي در استان فارس را در يك بازه زماني هشتاد ساله بررسي، طبقهبندي و تحليل كند. اهميت اين كتاب بيش از آنكه تنها در گردآوري اطلاعات درباره نويسندگان و آثار داستاني فارس باشد، در آن است كه ادبيات داستاني يك منطقه را از حالت پراكنده و موردي بيرون آورده و آن را در قالب يك پيكره تاريخي، جغرافيايي و ادبي در برابر خواننده قرار ميدهد. عنوان كتاب، «جغرافياي روايت داستاني» نيز به درستي بر همين رويكرد تاكيد دارد، زيرا فارس در اين پژوهش صرفا يك محدوده جغرافيايي نيست، بلكه به منزله بستري فرهنگي و تاريخي ديده ميشود كه زبان، لهجه، آداب و رسوم، خاطره جمعي، مناسبات اجتماعي، تحولات سياسي و اقتصادي و تجربه زيسته مردم آن در شكلگيري روايتهاي داستاني نقش داشتهاند. از همين منظر، كتاب را ميتوان تلاشي براي ترسيم نقشهاي از داستاننويسي فارس و نشان دادن نسبت ميان جغرافيا و روايت دانست. يكي از مهمترين امتيازهاي كتاب، تعيين محدودهاي روشن براي مطالعه است. پژوهشگر در اين كتاب، ردپاي داستاننويسي معاصر فارس را از سال ۱۳۲۰ تا ۱۴۰۰ بررسي ميكند و بدين ترتيب اين كتاب دربرگيرنده هشت دهه از تحولات داستاننويسي اين جغرافياست.