تراژدي در فوتبال پايه گيلان
داور كتك خورد، سرمربي نقرهداغ شد!
اتفاق تكاندهندهاي كه در جريان ديدار نونهالان ميان تيمهاي تكنيك برتر لنگرود و آبيپوشان رودسر رخ داد دوباره زنگ خطر را اينبار به صورت جديتر براي فوتبال پايه كشور به صدا درآورد. اين اتفاق زشت كه بازتاب بسيار گستردهاي در رسانهها و فضاي مجازي داشته، يادآور خاطرات غمانگيزي است كه در چند سال گذشته شاهد بوديم.
ماجرا از يك بازي فوتبال پايه آغاز شد كه به دليل حساسيتهاي كاذب به نزاعي فيزيكي بدل گشت. طبق گزارشها عليرضا صبوري، سرمربي تيم لنگرود در واكنش به تصميم داور، حامد مودب، با ورود به زمين و حمله فيزيكي جرقه اين آشوب را روشن كرد.
اما اين پايان كار نبود! فاجعه زماني عميقتر شد كه تماشاگران منتسب به اين تيم هم وارد زمين شده و داور مسابقه را مورد ضرب و شتم قرار دادند! اتفاقي كه به جراحت داور و انتقال او به مركز درماني منجر شد. حتي ورود برخي اولياي بازيكنان حريف به معركه اين زنجيره خشونت را تكميل كرد.
اما آنچه بعدي بسيار تراژيك به ماجرا بخشيد و باعث وايرال شدن بيش از اندازه اين اتفاق شد، حضور دختر اين داور روي سكوها هنگام كتك خوردن پدرش ازسوي جمعيت بود. صداي فرياد و اشك ريختن اين دختر روي تصاوير مجروح شدن پدرش موجي از احساسات منفي نسبت به شرايط نابسامان فوتبال كشور به وجود آورد و اين سوال را مطرح كرد كه چرا در آن لحظه هيچ مقام رسمي از جانب برگزاركنندگان مسابقه ازجمله نيروي انتظامي، حراست ورزشگاه، مقامات سازمان ليگ هيات فوتبال و سايرين براي دفاع از داور وارد مهلكه نميشوند؟ اگر آن حجم مشت و لگد منجر به اتفاق تلخ و ضايعه جاني ميشد چه كسي پاسخگوي اين اتفاق ميبود؟
روز گذشته كميته انضباطي هيات فوتبال گيلان براي مقابله با اين بياخلاقي، حكمي قاطع صادر كرد تا درس عبرتي هم شود براي بقيه! طبق اين احكام صادره توسط كميته انضباطي استان گيلان:
۱. مجازات سرمربي: عليرضا صبوري به مدت ۲۴ ماه (دو سال) از هرگونه فعاليت فوتبالي محروم و به پرداخت ۲۰۰ ميليون ريال جريمه نقدي محكوم شد. نكته مهم، ممنوعيت ورود او به تمامي ورزشگاههاست.
۲. مجازات باشگاه: باشگاه تكنيك برتر لنگرود هم با جريمه ۲۰۰ ميليون ريالي محروميت از ميزباني بازيهاي خانگي و برگزاري مسابقات بدون تماشاگر تا پايان فصل روبهرو شد. برگزاري بازيهاي اين تيم در شهرستاني ديگر نوعي تبعيد انضباطي براي كنترل جو رواني است.
اين احكام اگرچه بازدارنده و لازم هستند اما تنها مسكني براي يك بيماري مزمن محسوب ميشوند. هنوز يادمان نرفته همين چند روز پيش بود كه خداداد عزيزي به عنوان پيشكسوت فوتبال ايران با آن سابقه ملي چه كلماتي نثار اميد عاليشاه ميكرد.
ريشههاي زيادي براي اين خشونتها ميتوان پيدا كرد. به عنوان مثال تمركز مربيان بر برد و باخت به جاي فشار رواني مخربي به بازيكنان و اطرافيان وارد ميكند. همينطور ضعف در نظارت بر ورود تماشاگران به زمين و همينطور كنترل جريان مسابقه يكي ديگر از دلايل اين اتفاق بوده است.
نبايد فراموش كرد رخ دادن چنين چيزي در فوتبال پايه بيشتر دردآور است. وقتي مربي به عنوان رهبر فني حريم داور را ميشكند قبح اين رفتار در ذهن نونهالان شكسته ميشود. اتفاق لنگرود هشداري جدي است. هياتهاي فوتبال بايد نظارت بر كادرفني را تشديد كنند، چراكه اگر فرهنگسازي فداي برگزاري مسابقات شود شاهد تكرار چنين صحنههاي شرمآوري خواهيم بود. حكم صادر شده بخشي از عدالت را اجرا كرد اما احياي اخلاق در فوتبال پايه نيازمند تغيير نگرش عميقتري است.