ترامپ و نقض منشور در مجمع عمومي
بهطور اخص شخصي چون ترامپ را بشناسيم، شايد نياز به خرده زياد بر او يا امريكاييها نباشد. بهويژه جمهوريخواهاني كه اعتقادي به نقش سازمان ملل متحد نداشتهاند يا اگر دموكراتيكسازي آن را مطرح ميكردند، هدفش مقابله با صدور قطعنامههاي مكر ر ضد اسراييلي در مجمع عمومي يا عدم همراهي سازمان با تصميمات امريكا در سطح بينالمللي بود.
در واقع، اشكال اصلي اين دو مساله است:
نخست) او توسل به زور و يكجانبهگرايي را نه در سخنرانياش در كاخ سفيد كه در مجمع عمومي سازمان ملل امري عادي و مشروع جلوه داد؛ و دوم) اين رفتار چون گذشته، با بيعملي و سكوت اركان سازمان و اعضاي آن همراه شد. اگر يك عضو دائم شوراي امنيت كه به اصطلاح محافظ صلح است (ماده 24 منشور) اينگونه آشكارا به عاديسازي توسل به زور و يكجانبهگرايي و فشار به عنوان ابزار پيشبرد سياستهاي خود تاكيد كند، چگونه سازمان ملل و اعضاي آن ميخواهند از اعتبار قواعد خود دفاع كنند؟ در نتيجه، پيامد اين بوده كه به جاي حركت رو به جلو در حفظ و تثبيت صلح و امنيت و توسعه مناسبات دوستانه بينالمللي، سازمان ملل در سالهاي اخير پيدرپي و در پس هر رخداد و تحولي يك گام به عقب بردارد. (*نكته: اين نوشتار در نقد رفتار سازمان ملل و نه نفي فرصتهاي واقعي ديپلماتيك براي عبور از شرايط جنگي است)