کریستیانو رونالدو، لیونل مسی در کانون توجه
دو مسیر متفاوت برای پایان دوران ملی
تقريبا اجتناب‌ناپذير بود كه دوران ملي ليونل مسي و كريستيانو رونالدو، دو بازيكني كه نزديك به دو دهه بخش بزرگي از فوتبال جهان را تحت‌تاثير قرار داده‌اند، تقريبا همزمان به پايان برسد. مسي روز سه‌شنبه آخرين بازي خود را براي آرژانتين در ديداري دوستانه مقابل بنين در بوئنوس‌آيرس انجام خواهد داد. حريف اهميت چنداني ندارد؛ اين مسابقه بيشتر مراسمي براي قدرداني از بازيكني است كه بسياري او را بهترين تاريخ مي‌دانند.
در اروپا اما شرايط براي رونالدو متفاوت است. او پس از ناراحتي از نيمكت‌نشيني مقابل نروژ در ليگ ملت‌هاي اروپا و توضيحات ژرژ ژسوس، سرمربي پرتغال، اردوي تيم ملي را ترك كرد. رونالدو هنوز بازنشستگي خود از فوتبال ملي را اعلام نكرده، اما پايان دوران او نزديك به نظر مي‌رسد. او در اينستاگرام نوشت كه پس از نشست خبري تيم ملي و گفت‌وگو با رييس فدراسيون فوتبال پرتغال تصميم گرفته اردو را ترك كند و افزود كه در زمان مناسب دلايل اين تصميم را براي مردم پرتغال توضيح خواهد داد.
اين پيام مبهم و گلايه‌آميز بود و نارضايتي رونالدو را نشان مي‌داد. او بازيكني است كه سال‌ها به برخورد ويژه عادت كرده است. در دوران روبرتو مارتينز، باوجود افزايش سن، تقريبا هر زمان كه در دسترس بود، در تركيب اصلي قرار مي‌گرفت. حضور او در سال‌هاي اخير گاهي تعادل تيم را بر هم زده و به موضوعي حاشيه‌اي تبديل شده بود.
ژسوس پيش‌تر در النصر با رونالدو كار كرده بود و شايد تصور مي‌شد رابطه آنها باعث ادامه حمايت شود. اما ژسوس مربي سختگيري است كه كمتر تحت‌تاثير جايگاه بازيكنان قرار مي‌گيرد. او پس از ديدار با نروژ توضيح داد كه پيش از بازي توافق شده بود شايد در پايان مسابقه به رونالدو نياز داشته باشد، اما جريان بازي چنين نيازي ايجاد نكرد و درنهايت او را به زمين نفرستاد.
اين توضيح از نظر مديريت فوتبال منطقي به نظر مي‌رسد و با سال‌هاي گذشته تفاوت دارد؛ دوره‌اي كه رونالدو معمولا حتي برخلاف شرايط مسابقه در زمين مي‌ماند. شايد درنهايت ميان او و كادرفني آشتي صورت بگيرد و اين اتفاق يك سوءتفاهم تلقي شود. حتي ممكن است رونالدو براي يك بازي خداحافظي بازگردد، اما در هر صورت پايان دوران ملي او نزديك است.
پايان تقريبا همزمان دوران ملي اين دو ستاره، بار ديگر مقايسه ميان آنها را زنده كرده است. با اين حال، تفاوت مهمي وجود دارد: درباره مسي، توجه به او نتيجه طبيعي يك مراسم خداحافظي است، اما درباره رونالدو، رفتار اخير خودش نيز باعث شده اتفاقات پيرامون او متمركز شود.
هر دو بازيكن در سال‌هاي پاياني دوران حرفه‌اي خود قرار دارند. مسي ۳۹ ساله است و هر دو در تيم‌هايي خارج از كانون اصلي توجه رسانه‌اي بازي مي‌كنند. با اين حال، هنوز بازي مي‌كنند، گل مي‌زنند و در ليگ‌هاي كشورشان موفق به كسب جام شده‌اند. مسير باشگاهي آنها شباهت‌هايي دارد، اما داستان‌شان در تيم‌هاي ملي، به‌خصوص در سال‌هاي اخير، بسيار متفاوت بوده است.
در دو جام جهاني اخير، مسي در هر دو دوره به فينال رسيد و يكي از آنها را فتح كرد. رونالدو اما در مراحل حذفي زودتر كنار رفت و حتي درباره اينكه آيا بايد در تركيب اصلي پرتغال باشد يا نه، پرسش‌هايي مطرح شد. هر دو بازيكن از حمايت ويژه برخوردار بودند، اما اين حمايت در مورد مسي نتيجه بهتري داشت.
ليونل اسكالوني توانست تيم آرژانتين را براساس توانايي‌هاي باقي‌مانده مسي شكل بدهد، نه براساس ويژگي‌هايي كه او ديگر مانند گذشته نداشت. نتيجه اين رويكرد دو قهرماني در كوپا امريكا و يك قهرماني در جام جهاني بود. مارتينز و پيش از او فرناندو سانتوس نتوانستند راه مشابهي براي استفاده از رونالدو پيدا كنند. ژسوس نيز ظاهرا تصميم گرفته است چنين تلاشي نكند.
از نظر منطقي، شايد رونالدو بايد چند سال پيش از فوتبال ملي خداحافظي مي‌كرد. نمي‌توان او را كاملا سرزنش كرد؛ وقتي همچنان به او اجازه بازي داده مي‌شود، طبيعي است كه بخواهد ادامه بدهد. اما ادامه اين مسير باعث شد گاهي تصويري متفاوت از او ديده شود؛ بازيكني كه زماني يكي از بزرگ‌ترين ستاره‌هاي تاريخ و بهترين بازيكن كشورش بود، اما ديگر نمي‌توانست بسياري از كارهايي را كه در گذشته انجام مي‌داد، با همان كيفيت انجام بدهد.
با اين حال، مقايسه پايان دوران رونالدو با مسي كمي ناعادلانه است. موفقيت مسي در سال‌هاي پاياني حضورش در آرژانتين نيز تا حدي با شرايط و شانس همراه بود. اسكالوني اساسا به اين دليل سرمربي شد كه فدراسيون آرژانتين توانايي مالي براي استخدام مربي ديگري نداشت. او توانست ساختاري مناسب براي مسي ايجاد كند و بازيكنان ديگر را نيز با نقش او هماهنگ كند. اگر مربي‌اي مي‌توانست پرتغال را براساس توانايي‌هاي باقي‌مانده او سازمان بدهد، شايد پايان داستان متفاوت بود. با اين وجود، ترك اردوي تيم ملي در واكنش به نيمكت‌نشيني در يك مسابقه باعث شده بخشي از همدردي با رونالدو كاهش پيدا كند. تصور اينكه اين واقعا پايان كار او باشد، همچنان دشوار است. رونالدو احتمالا خواهان يك مراسم خداحافظي باشكوه خواهد بود و باتوجه به سال‌هايي كه براي پرتغال بازي كرده و ركوردها و دستاوردهايش، چنين مراسمي براي او قابل انتظار است.
مسي به پاياني مي‌رسد كه بيشتر بر قدرداني از دستاوردهايش تمركز دارد، درحالي كه رونالدو ممكن است دوران ملي خود را پيچيده‌تر به پايان برساند.
او مي‌توانست پاياني شبيه مسي داشته باشد؛ مراسمي كه در آن توجه‌ها به افتخارات و سال‌هاي حضورش در تيم ملي معطوف شود. اگر در ماجراي اخير كمي متفاوت رفتار مي‌كرد، شايد مي‌توانست بدون فضاي ناشي از لجبازي، گلايه و بلاتكليفي به چنين خداحافظي‌اي برسد. اما سرنوشت آخرين فصل حضور او در پرتغال همچنان نامشخص است.