عملكرد فدراسيون كاراته در بازي‌هاي آسيايي ۲۰۲۶
درخشش مردان و نتايج سينوسي زنان
عملكرد كاراته ايران در بازي‌هاي آسيايي ۲۰۲۶ ناگويا را مي‌توان بازگشتي به روزهاي اوج دانست. به گزارش روزنامه اعتماد، پس از آنكه كاراته كشورمان در بازي‌هاي آسيايي ۲۰۲۲ هانگژو با كسب يك مدال طلا و سه برنز دوره‌اي كم‌‌فروغ را پشت‌سر گذاشته و به رتبه ششم بسنده كرده بود، ناگويا به صحنه‌‌اي براي ترميم اعتبار اين رشته رزمي تبديل شد. تيم ملي كاراته ايران با كسب ۲ مدال طلا و ۳ مدال نقره در مجموع ۵ مدال از ۷ فرصت ممكن را به دست آورد و توانست در صدر جدول ردهبندي اين رشته قرار بگيرد؛ دستاوردي كه نشان از بهبود چشمگير برنامه‌‌ريزي‌‌ها و آمادگي فني مليپوشان دارد. ايران در ناگويا بالاتر از قزاقستان قهرمان دوره گذشته و ژاپن ميزبان رقابت‌ها قرار گرفت. در بخش مردان عملكرد تيم اعزامي خيره‌‌كننده بود. هر سه ورزشكار مرد اعزامي ايران موفق شدند با دست پر و كسب مدال به كشور بازگردند كه اين موضوع نشان‌دهنده تداوم سنت موفقيت‌‌آميز كاراته مردان ايران در تمامي ادوار بازي‌هاي آسيايي است. در واقع كاراته بار ديگر ثابت كرد كه پس از كشتي و تكواندو يكي از ستون‌‌هاي اصلي مدال‌‌آوري كاروان ايران در بازي‌هاي آسيايي محسوب مي‌شود. بخش عمده‌اي از اين موفقيت را مي‌توان به حساب سجاد گنج‌زاده، سرمربي تيم ملي مردان گذاشت. سجاد گنج‌زاده برنده طلاي المپيك در تنها دوره‌اي كه اين رشته در المپيك حاضر بود و برنده تنها طلاي كاراته ايران در هانگژو ثابت كرد به خوبي راه رسيدن به نشان‌هاي زرين را بلد است. او به خوبي توانست برادران نعمتي را به كسب دو سكوي نخست در ناگويا 2026 هدايت كند. گنج‌زاده پس از كسب دو مدال طلاي برادران نعمتي گفته بود: «كادرفني تلاش كرده مليپوشان را در بهترين شرايط براي حضور در ميدان حفظ كند. كادرفني همه تلاش خود را كرد تا كاراته‌كاها در اوج آمادگي بمانند و دعا مي‌كرديم روز مسابقه، روز بچه‌ها باشد كه خوشبختانه همين اتفاق هم افتاد. برادران نعمتي دو مدال طلاي بسيار باارزش گرفتند، آن‌هم در شرايطي كه دست كاروان ايران در جدول ردهبندي مدالها خالي بود. اين دو مدال جان تازه‌اي به كاروان ورزشي ايران داد و حتي رتبه ايران را در جدول به زير ۱۰ رساند.» با اين حال نگاهي به عملكرد بخش زنان تصويري دوگانه را ترسيم مي‌كند. از يك‌سو كسب مدال نقره در بخش كاتاي تيمي زنان براي نخستين‌بار در تاريخ حضور ايران در بازي‌هاي آسيايي اتفاقي تاريخي و نقطه عطفي براي كاتاي كشورمان به شمار مي‌رود. اين موفقيت جايگاه فني كاتاي زنان را ارتقا داد هر چند كه با كمي دقت بيشتر اين مدال مي‌توانست به رنگ طلا باشد. اما در بخش كوميته زنان انتظارات به شكل كامل برآورده نشد. اگرچه فاطمه زهرا سعيدآبادي توانست مدال نقره را از آن خود كند اما عملكرد آتوسا گلشادنژاد ستاره سال‌هاي اخير كاراته انتقادات بسياري را به همراه داشت. عدم كسب مدال توسط او در دومين دوره حضورش در بازي‌هاي آسيايي باعث شد تا بسياري اين عملكرد را دور از شأن يك قهرمان هميشگي توصيف كنند. در بخش انفرادي كاتا هم فاطمه صادقي نتوانست به سكو برسد تا پرونده كاتاي زنان با همان يك مدال تيمي بسته شود. مجموع اين نتايج در شرايطي رقم خورد كه مسعود رهنما زمان كوتاهي سكان هدايت فدراسيون كاراته را در دست داشت، بنابراين كسب اين مدالها و بازگشت به صدر جدول عملكردي قابل دفاع براي مديريت جديد فدراسيون تلقي مي‌شود. با اين وجود پتانسيل واقعي كاراته ايران بيش از نتايج ناگوياست و نبايد به اين عملكرد اكتفا كرد. نشست‌‌هاي تخصصي و آسيب‌‌شناسي دقيق فني به ويژه در مورد تصميمات كادرفني و وضعيت آمادگي برخي مليپوشان براي آينده اين رشته حياتي است. براي تداوم موفقيت در مسيرهاي پيش رو فدراسيون كاراته نيازمند تغيير رويكرد است. توجه ويژه به رده‌هاي پايه و برنامه‌‌ريزي بلندمدت پيش از حضور در مسابقات مهم از ضرورت‌‌هاي انكارناپذير است. كاراته ايران با داشتن ظرفيت‌‌هاي فني بالا پتانسيل آن را دارد كه در دوره‌هاي آتي بازي‌هاي آسيايي
نه تنها در صدر جدول باقي بماند كه مرغوبيت مدالها را هم به حداكثر برساند. ناگويا يك موفقيت بود اما تنها آغاز راهي است كه بايد به درخشش در رويدادهاي بزرگ‌تر ختم شود.